۱ این نامه از طرف پولُس که به ارادۀ خدا فرا خوانده شد تا رسول عیسای مسیح باشد و همچنان از طرف برادر ما سوستینیس ۲ به کلیسای ایماندارانِ خدا در شهر قرنتُس که در پیوسته گی با عیسای مسیح تقدیس شده و فرا خوانده شده اند تا قوم مقدس خدا باشند، نوشته شده است. همچنان به همه کسانی که در هر جای دیگر نام عیسای مسیح را که هم سَروَر آنها و هم سَروَر ماست، به زبان می آورند. ۳ فیض و سلامتی از طرف پدر آسمانی ما خدا و سَروَر ما عیسای مسیح به شما باد.
۴ من خدا را همیشه به خاطر آن فیضی که به وسیلۀ عیسای مسیح به شما بخشیده شده است، شکر می کنم. ۵ زیرا شما در اتحاد با مسیح از هر لحاظ در سخن گفتن و هر نوع دانش رشد کرده اید، ۶ همچنان شهادت ما دربارۀ عیسای مسیح در میان شما استوار گردیده است. ۷ پس شما در حالی که انتظار ظهور سَروَر ما عیسای مسیح را می کشید، از هیچ یک از تحفه های خدا بی نصیب نیستید. ۸ خدا شما را تا به آخر استوار نگه خواهد داشت تا در روز آمدن سَروَر ما عیسای مسیح، بی عیب باشید. ۹ خدا به وعدۀ خود وفادار است و شما را به مشارکت با پسر خود یعنی سَروَر ما عیسای مسیح، فرا خوانده است.
۱۰ ای ایمانداران! به نام خداوند ما عیسای مسیح از شما تقاضا می کنم که همۀ تان با هم توافق داشته باشید و دیگر بین تان تفرقه نباشد بلکه با یک فکر و یک نظر با هم متحد باشید. ۱۱ ای ایمانداران، کسانی از خانوادۀ خواهر خلویی به من خبر دادند که در میان شما نزاع هایی وجود دارد. ۱۲ منظورم این است که یکی می گوید: «من طرفدار پولُس هستم» و دیگری می گوید، «من متعلق به اپولس هستم» یکی می گوید: «من به پِطرُس تعلق دارم» و دیگری که «من متعلق به مسیح هستم.» ۱۳ آیا مسیح به دسته ها تقسیم شده است؟ آیا پولُس برای شما مصلوب گردید؟ آیا به نام پولُس تعمید گرفتید؟
۱۴ خدا را شکر که به جز از کرِسپُس و گایوس، کسی دیگری را از بین شما غسل تعمید نداده ام. ۱۵ بنابر این هیچ کس نمی تواند ادعا کند که به نام من تعمید گرفته است. ۱۶ بلی، من همچنین خانوادۀ استیفاناس را نیز تعمید داده ام، ولی جز ایشان دیگر کسی را به خاطر ندارم که تعمید داده باشم. ۱۷ به هر حال مسیح مرا نفرستاده است که تعمید دهم بلکه تا خبر خوش را بشارت دهم. اما این پیام را با حکمت انسانی بیان نکردم تا اثر قدرتمند مرگ عیسای مسیح بر صلیب، واضح شود.
۱۸ پیام صلیب برای آنهایی که در راه هلاکت هستند، جهالت است اما برای ما که نجات می یابیم قدرت خداست. ۱۹ چنان که نوشته شده است:
«حکمت حکیمان را باطل،
و فهم دانشمندان را نابود خواهم کرد.»
۲۰ پس کجاست آن حکیم؟ کجاست آن عالم شریعت؟ و یا کجاست آن بحث کنندۀ این دنیا؟ آیا خدا نشان نداده است که حکمت این جهان پوچ و بی معناست؟
۲۱ خدا مطابق با حکمت خود چنین مقرر فرمود که مردم این دنیا نتوانند با حکمت خود او را بشناسند بلکه ارادۀ خدا چنین بود که به وسیلۀ همین موعظۀ ما که برای مردم این دنیا جاهلانه به نظر می رسد، کسانی را که ایمان می آورند، نجات بخشد. ۲۲ یهودیان معجزه می خواهند و یونانیان دانش و حکمت را جستجو می کنند. ۲۳ ولی ما مسیح مصلوب شده را موعظه می کنیم، اگر چه این موضوع برای یهودیان سبب لغزش بوده و برای یونانیان جهالت است. ۲۴ اما برای کسانی که خدا آنها را فرا خوانده است، خواه یهودی و خواه یونانی، مسیح قدرت خدا و حکمت خداست. ۲۵ آنچه را که مردم در مورد خدا جهالت می پندارند، از حکمت انسان بالاتر و آنچه را که مردم ضعف خدا می دانند، از قدرت انسان قوی تر است.
۲۶ ای ایمانداران! به خاطر داشته باشید که وقتی خدا شما را فرا خواند چه نوع اشخاصی بودید. در آن زمان اکثر شما مطابق با معیارهای انسانی، اشخاص حکیم محسوب نمی شدید و اکثر شما از جملۀ قدرتمندان و نجیب زاده گان نبودید. ۲۷ اما خدا آنچه را که مردم دنیا جهالت می پندارد، برگزید تا حکیمان را خجل سازد و آنچه را که دنیا ضعیف می شمارد، انتخاب کرد تا قدرتمندان را شرمنده سازد. ۲۸ خدا آنچه را که مردم این دنیا خوار و حقیر و حتی ناچیز می شمارد انتخاب کرد تا چیزی را که دنیا مهم فکر می کند، باطل سازد ۲۹ تا هیچ انسانی در حضور او به خود افتخار نکند. ۳۰ خدا شما را با عیسای مسیح متحد ساخت و او را برای ما حکمت، عدالت، قدوسیت و خونبهای آزادی از گناه گردانیده است. ۳۱ پس چنان که نوشته شده است:
«هر کسی بخواهد افتخار کند، تنها باید به خداوند افتخار کند.»
۱ در آن سرزمینی که خداوند، خدای تان به شما می دهد، هرگاه جسد مقتولی را که قاتلش معلوم نباشد، در صحرا بیابید، ۲ آنگاه ریش سفیدان و قضات شما مسافه ای را که جسد افتاده است تا شهرهای اطراف اندازه کرده نزدیکترین شهر را تعیین نمایند. ۳ بعد ریش سفیدان همان شهر نزدیک گوساله ای را که هنوز یوغی بر گردنش مانده نشده باشد بگیرند ۴ و آن را به دره ای ببرند که دارای آب جاری بوده ولی در زمین آن قلبه و کشت و کار نشده باشد. در آنجا گردن گوساله را بشکنند. ۵ سپس کاهنان لاوی هم به آنجا بروند، زیرا خداوند، خدای شما آن ها را انتخاب کرد تا در حضور او خدمت کنند، به نام او برکت بدهند و دعواها و قضایای عدلی را حل و فصل نمایند. ۶ تمام ریش سفیدان آن شهر دستهای خود را بالای گوساله بشویند و ۷ بگویند: «دستهای ما خون این مقتول را نریخته است و نه ما شاهد این قتل بوده ایم. ۸ ای خداوند، قوم اسرائیل را که تو نجات داده ای ببخش و آن ها را به قتل مرد بی گناهی متهم مکن.» آنگاه شما مسئول خون بیگناهی که ریخته شده است نمی باشید. ۹ به این ترتیب با پیروی از اوامر خداوند، از این گناه پاک می شوید.
۱۰ وقتی بجنگ دشمن می روید و خداوند، خدای تان شما را فاتح ساخته دشمنان را به دست شما تسلیم می کند، ۱۱ اگر در بین اسیران دختر زیبائی را ببینید و عاشق او بشوید و بخواهید با او عروسی کنید، ۱۲ می توانید او را به خانۀ تان ببرید. او باید سر خود را بتراشد، ناخنهای خود را بگیرد ۱۳ و لباس خود را تبدیل کند. بعد یک ماه کامل برای پدر و مادر خود ماتم بگیرد. پس از آن می توانید او را به همسری خود اختیار کنید. ۱۴ پسانتر اگر از او راضی نشدید او را آزاد نمائید و نباید او را بفروشید و یا مثل کنیز با او رفتار کنید، زیرا با او همبستر شده اید.
۱۵ هرگاه شخصی دو زن داشته باشد و هر دو صاحب پسر شود و پسر بزرگترش فرزند زن مورد علاقه اش نباشد، ۱۶ آن شخص نمی تواند در حصۀ میراث سهم زیادتری به پسر کوچکتر خود، یعنی فرزند زنی که دوست دارد، بدهد. ۱۷ او باید دو حصه از دارائی خود را به پسر بزرگتر که فرزند ارشد او و شرعاً مستحق است، بدهد، هرچند که او پسر زن مورد علاقه اش نباشد.
۱۸ اگر شخصی پسر سرکش و نا فرمان داشته باشد و با وجود سرزنش های مکرر، بازهم از والدین خود اطاعت نکند، ۱۹ پس پدر و مادرش او را گرفته پیش ریش سفیدان شهر ببرند ۲۰ و به آن ها بگویند: «این پسر ما سرکش و نافرمان است. از ما اطاعت نمی کند. پول را بیهوده ضایع می سازد و شرابخور است.» ۲۱ آنگاه تمام مردم شهر او را سنگسار کنند تا بمیرد. به این ترتیب، شما شرارت را از بین خود دفع می کنید و همه مردم اسرائیل چون این ماجرا را بشنوند، خواهند ترسید.
۲۲ هرگاه شخصی مرتکب قتل شود که سزای آن مرگ است، پس از اعدام جسد او را به درختی بیاویزند. ۲۳ اما جسد او نباید تمام شب بالای درخت بماند، بلکه او را در همان روز دفن کنید، زیرا هر کسی که به درخت آویخته شده باشد، ملعون خدا است. پس جسد او را دفن کنید تا آن سرزمینی که خداوند، خدای تان به شما می دهد نجس نشود.
۱ ای غلاطیان نادان! مرگ عیسای مسیح چنان به روشنی برای تان بیان گردید که گویا او در برابر چشمان تان بر صلیب کشیده شد. پس چه کسی شما را جادو کرده است که از حقیقت اطاعت نکنید؟ ۲ من از شما می پرسم که آیا شما روح مقدس را از راه انجام دادن شریعت به دست آوردید، یا از شنیدن خبر خوش و ایمان آوردن به آن؟ ۳ پس چطور می توانید به این اندازه نادان باشید؟ شما که با روح مقدس شروع کردید، آیا اکنون می خواهید با قدرت جسمانی خود به کمال برسید؟ ۴ آیا این همه چیزهایی که بر شما واقع شد، بی فایده بود؟ من فکر نمی کنم که این طور بوده باشد. ۵ آیا خدایی که روح خود را به شما می بخشد و در میان شما معجزه ها می کند، این کارها را به خاطر این که احکام شریعت را بجا می آورید انجام می دهد و یا این که خبر خوش را می شنوید و به آن ایمان می آورید؟
۶ برای ابراهیم درست همین طور شد. «او به خدا ایمان آورد و خدا این را برای او عدالت شمرد.» ۷ پس باید بدانید کسانی که ایمان دارند، فرزندان حقیقی ابراهیم هستند. ۸ چون نوشته های پیامبران پیشگویی می کند که خدا غیر یهودیان را از راه ایمان عادل می شمارد، زیرا قبلاً به ابراهیم این خبر خوش را اعلام کرده بود: «به وسیلۀ تو، همه ملتها برکت خواهند یافت.» ۹ پس کسانی که ایمان دارند، در برکت های ابراهیم که ایمان داشت، شریک هستند.
۱۰ همه کسانی که به احکام شریعت تکیه می کنند لعنت شدند، چنان که در تورات نوشته شده است: «لعنت به هر کسی که تمام احکامی را که در کتاب شریعت موسی نوشته شده است، بجا نیاورد.» ۱۱ واضح است که هیچ کس در نظر خدا به وسیلۀ شریعت عادل شمرده نمی شود زیرا «شخص عادل به وسیلۀ ایمان زندگی می کند.» ۱۲ اما شریعت کاری به ایمان ندارد، زیرا در تورات نوشته شده است: «کسی که به احکام شریعت عمل می کند، با اجرای احکام شریعت زندگی خواهد یافت.»
۱۳ وقتی مسیح به خاطر ما مورد لعنت قرار گرفت، ما را از لعنت شریعت آزاد کرد زیرا نوشته شده است: «هر کسی که بر صلیب آویخته شود، لعنت خدا بر اوست.» ۱۴ این همه واقع شد تا برکتی را که خدا به ابراهیم وعده داده بود، به وسیلۀ عیسای مسیح به غیر یهودیان برساند تا ما روح وعده شدۀ خدا را از راه ایمان به دست آوریم.
۱۵ ای ایمانداران! می خواهم از زندگی روزمره یک مثال برای تان بیاورم؛ هیچ کس نمی تواند پیمانی را که میان دو شخص بسته شده است، بشکند یا به آن چیزی اضافه کند. ۱۶ به این صورت برای ابراهیم و نسل او، وعده یی داده شده است. اما در این وعده گفته نمی شود نسلها، تا شامل بسیاری گردد بلکه می گوید به نسل تو که هدف آن همان مسیح است. ۱۷ هدف من این است که شریعت موسی که چهار صد و سی سال بعد برقرار گردید، نمی تواند پیمانی را که خدا با ابراهیم بست، از بین ببرد و وعدۀ خدا را باطل سازد، ۱۸ زیرا اگر میراث بر شریعت استوار باشد، دیگر به وعده استوار نیست اما خدا آن را از راه وعده به ابراهیم بخشید.
۱۹ پس هدف از شریعت موسی چه بود؟ شریعت برای نشان دادن گناه اضافه شد و باید تا زمان ظهور آن نسلی که به ابراهیم وعده شده بود، دوام می یافت. تورات به وسیلۀ فرشته گان و به دست موسی که یک میانجی بود، برقرار شد. ۲۰ هر جا میانجی باشد، وجود دو طرف حتمی است اما آن وعده به ابراهیم تنها از طرف خدای یکتا آمد.
۲۱ اما آیا شریعت موسی با وعده های خدا مخالفت دارد؟ هرگز! زیرا اگر شریعتی داده شده بود که قادر به بخشیدن زندگی بود، البته عدالت نیز به وسیلۀ شریعت میسر می شد. ۲۲ اما نوشته های پیامبران همه را اسیر گناه می داند تا برکت وعده شده یی که از راه ایمان به عیسای مسیح است به ایمانداران داده شود.
۲۳ اما قبل از ایمان آوردن، ما در بند شریعت بودیم و در انتظار آن ایمانی که باید ظاهر می شد به سر می بُردیم. ۲۴ به این ترتیب شریعت سرپرست قانونی ما بود تا زمانی که مسیح بیاید تا به وسیلۀ ایمان عادل شمرده شویم، ۲۵ اما اکنون که دورۀ ایمان آمده است، دیگر تحت سرپرستی شریعت نیستیم ۲۶ زیرا به وسیلۀ ایمان به عیسای مسیح همه فرزندان خدا شمرده شده ایم. ۲۷ شما که در اتحاد با مسیح تعمید گرفتید، دارای خصلت مسیح شدید. ۲۸ پس دیگر هیچ تفاوتی میان یهودی و غیر یهودی، غلام و آزاد، مرد و زن وجود ندارد، زیرا همۀ شما در عیسای مسیح یکی هستید. ۲۹ اگر متعلق به مسیح هستید، از نسل ابراهیم و مطابق وعدۀ خدا، وارثان او هستید.
یکی از ویژگی‌های جالب این نبوت بزرگ این است که با زمان گذشته نوشته شده است، اگرچه تا 700 سال پس از زماننگارش آن محقق نمی‌شد. محققان کتاب مقدس این را زمانکامل نبوی می‌نامند. در واقع، به زمانی فراتر از دوران ما، به زمانی در آینده، نگاه می‌کند، زمانی که یک باقیماندهیهودی خداپرست اشعیا 53 را اعتراف خود قرار خواهند داد. چه گواهی شگفت‌انگیزی بر حقیقت و قدرتالهام!
درزمان «مشکل یعقوب»، برخی از یهودیان به این درک خواهند رسید که رنجهایمسیح به خاطر آنها بوده است. غم‌ها و اندوه‌هایی که در آیه 3 ذکر شده بود، و دوباره در اینجا ذکر شده است، به عنوان تحمل شده توسط مسیح دیده خواهد شد!
آنها او را تحقیر کرده بودند و او را پادشاه خود نمی‌دانستند؛ در واقع، درست برعکس: «ما او را ضربه خورده، توسط خدا زده شده و رنج‌دیده می‌دانستیم.» مصلوب شدن وحشتناک بود، و هر کس که آن را تحمل می‌کرد، مطمئناً توسط خدا لعنت شده بود. در واقع، کتاب مقدس خودشان اعلام می‌کند: «کسی که به دار آویخته شود، ملعون خداست» (تثنیه 21:23؛ مقایسه کنید غلاطیان 3:13). رهبران آنها به همین دلیل می‌خواستند او را مصلوب کنند. هیچیهودی هرگز به مسیحی که مصلوب شده بود، ایمان نمی‌آورد. این برای آنها یک مانع بزرگ بود (اول قرنتیان 1:23). به همین دلیل آنها اصرار داشتند که پیلاطس او را مصلوب کند، اگرچه او گفته بود: «شما او را بگیرید و طبق قانون خودتان او را داوری کنید» (یوحنا 18:31).در واقع، او می‌گفت: «برای من مهم نیست که او را بگیرید و سنگسار کنید؛ فقط مرا درگیر نکنید.» اما آنها بیشتر فریاد زدند: «او را ببرید، او را ببرید! او را مصلوب کنید!» (19:15).
او در واقع «توسط خدا ضربه خورد»؛ او «برای ما و برای آنها لعنت شد.»
