۱ این نامه از طرف پولُس که به ارادۀ خدا، رسول عیسای مسیح است و از طرف برادر ما تیموتاووس به کلیسای خدا در شهر قرنتُس و همۀ ایمانداران مقیم جنوب یونان نوشته شده است. ۲ فیض و سلامتی از طرف پدر آسمانی ما خدا و سَروَر ما عیسای مسیح به شما باد.
۳ سپاس بر خدا، پدر سَروَر ما عیسای مسیح که پدر رحمتها و خدای تسلی ها است. ۴ او ما را در تمام سختی ها آرامش می دهد تا بتوانیم کسانی را که در سختی ها گرفتار هستند، با همان آرامشی که از خدا دریافت نموده ایم، تسلی بخشیم. ۵ همان گونه که در رنجهای فراوان با مسیح شریک هستیم، از طریق مسیح در آرامش فراوان او نیز سهم می داشته باشیم. ۶ اگر در سختی ها هستیم، به خاطر تسلی و نجات شماست، و اگر تسلی یافته ایم، باز برای دلگرمی شماست، پس این باعث می شود تا شما نیز همان رنجهایی را که ما می کشیم با بردباری تحمل کنید. ۷ امید ما به شما پا بر جاست، زیرا می دانیم چنان که در رنجهای ما شریک هستید، در آرامش ما نیز سهیم خواهید بود.
۸ ای برادران و خواهران! نمی خواهیم از رنجهایی که در ولایت آسیا برای ما پیش آمد، بی خبر باشید. بارهایی که بر دوش ما گذاشته شد، آنقدر سنگین بود که امید خود را به زندگی از دست داده بودیم. ۹ احساس می کردیم که حکم مرگ ما صادر شده است. این به خاطری بود تا به توانایی خود تکیه نکرده بلکه به خدایی توکل کنیم که مُرده گان را زنده می سازد. ۱۰ خدا ما را از چنین خطر کُشنده نجات داد و کار نجات بخش او ادامه دارد. امید ما به اوست که ما را باز هم نجات خواهد داد. ۱۱ شما نیز باید با دعاهای تان ما را یاری کنید تا عدۀ زیادی خدا را به خاطر فیضی که در نتیجۀ دعای ایمانداران زیاد به ما بخشیده شده است، شکرگزاری کنند.
۱۲ ما به این افتخار می کنیم و وجدان ما نیز شاهد است که در روابط خود با مردم این دنیا و به خصوص با شما با خلوص نیت و صداقت خدایی رفتار کرده ایم. ما به فیض خدا متکی بودیم نه به حکمت انسانی. 13-14 زیرا آنچه به شما می نویسیم درست همان است که می خوانید و می فهمید و امیدواریم همان طوری که ما را تا حدی می شناسید، این چیزها را نیز به طور کامل بفهمید تا در روز آمدن دوبارۀ خداوند ما عیسای مسیح، چنان که ما به شما افتخار می کنیم، شما نیز به ما افتخار کنید.
15 با همین اطمینان تصمیم گرفتم پیش از همه به دیدار شما بیایم تا دو چند برکت یابید. 16 پس خواستم که هنگام رفتن به ولایت مقدونیه و هم در برگشت از آنجا با شما دیداری داشته باشم و در بازگشت با کمک شما، راه یهودیه را در پیش گیرم. 17 آیا هنگام گرفتن این تصمیم دچار شک و تردید شده ام؟ آیا من هم در نقشه های خود مانند مردم این دنیا هم «بلی» و هم «نخیر» می گویم؟ 18 همان گونه که سخنان خدا قابل اعتماد است، سخنان ما به شما نیز قابل اعتماد می باشد. 19 زیرا سخنان پسر خدا یعنی عیسای مسیح، که من و سیلاس و تیموتاووس دربارۀ او به شما موعظه کرده ایم، همزمان «بلی» و «نخیر» نبود بلکه سخن او همیشه مطابق با وعدۀ خدا «بلی» بود. 20 زیرا همۀ وعده های خدا به وسیلۀ عیسای مسیح «بلی» و قابل اعتماد می باشند. از همین جهت در نام مسیح است که ما «آمین» گفته و خدا را جلال می دهیم. 21 خدا خودش ما و شما را در اتحاد با مسیح قرار داده است و اوست که ما را برگزیده است. 22 خدا مُهر مالکیت خود را بر ما گذاشت و روح مقدس خود را به عنوان ضامن همۀ برکت های آینده در دلهای ما نهاد.
23 خدا شاهد است که من به این دلیل از آمدن به شهر قرنتُس صرف نظر کردم تا از سرزنش کردن شما جلوگیری نموده باشم. 24 من نمی خواهم که حاکم بر ایمان شما باشم بلکه می خواهم با شما همکاری کنم تا به خوشی حقیقی برسید، زیرا شما در ایمان پایدار هستید.
۱ پس اکنون که گرداگرد ما چنین شاهدان بی شماری مانند ابر عظیمی قرار گرفته اند، بیایید از هر قید و بند و هر گناهی که دست و پای ما را بسته است، آزاد شویم و با استواری در میدانی که در برابر ما قرار گرفته است بدویم. ۲ به عیسای مسیح که بنیان گذار و کامل کنندۀ ایمان ما است، چشم بدوزیم. او به خاطر آن خوشی ای که در انتظارش بود، مرگ بر صلیب را تحمل کرد و رسوایی آن را ناچیز شمرد و اکنون در دست راست خدا نشسته است. ۳ به او ببینید که با چه مخالفتها از سوی گناهکاران مقابل شد و آن را تحمل کرد، پس مأیوس و دلسرد نشوید. ۴ شما هنوز تا سرحد ریختن خون تان در برابر گناه ایستاده گی نکرده اید. ۵ آیا این کلام تشویق کنندۀ خدا را فراموش کرده اید که شما را فرزندان خطاب می کند و می گوید:
«ای فرزند من، وقتی خداوند تو را تربیت می کند، خوب توجه کن
و وقتی او تو را سرزنش می کند نا امید نشو،
۶ زیرا خداوند هر کسی را که دوست دارد، تربیت می کند،
و هر کسی را که به عنوان فرزند می پذیرد، سرزنش می کند.»
۷ اگر شما این تربیت را می بینید، نشانۀ آن است که خدا با شما مانند فرزندان خود رفتار می کند. آیا کدام فرزندی را دیده اید که به دست پدر خویش تربیت نشده باشد؟ ۸ پس اگر شما مانند دیگر پسران او تربیت نشوید، معلوم است که حرام زاده هستید و نه فرزندان حقیقی! ۹ علاوه بر این، وقتی پدران ما در این دنیا، ما را تربیت کردند، ما آنها را احترام کردیم، پس چقدر بیشتر باید پدر آسمانی خود را که به ما زندگی می بخشد، احترام کنیم. ۱۰ پدران دنیوی ما برای زمان کوتاه، مطابق صلاحدید خود، ما را تربیت کردند اما خدا برای خیریت ما چنین می کند تا در قدوسیت او سهم داشته باشیم. ۱۱ هیچ تربیت در زمانش خوش آیند نیست بلکه دردناک نیز می باشد اما بعدها برای آنهایی که با صبر مورد تربیت قرار گرفته اند، میوۀ آرامش و راستکاری به بار می آورد.
۱۲ پس دستهای سُست و زانوهای ضعیف خود را قوی سازید. ۱۳ برای پاهای خود راه را هموار سازید، تا پای لنگ از مفصل خود جدا نشود، بلکه شِفا یابد.
۱۴ بکوشید با همۀ مردم با صلح رفتار کنید و زندگی مقدس داشته باشید، زیرا بدون آن هیچ کس خداوند را نخواهد دید. ۱۵ خوب ببینید تا مبادا کسی از فیض خدا دور شود. متوجه باشید که هیچ ریشۀ تلخی در میان شما نمو نکند که باعث مشکلات شده و بسیاری از شما را آلوده گرداند. ۱۶ مبادا کسی چنان دچار بد اخلاقی جنسی و بی دینی شود که مانند عیسو حق اولباری بودن خود را به یک وعده غذا بفروشد. ۱۷ شما خود می دانید که بعداً او چقدر می خواست آن میراث پُر برکت را باز یابد اما پذیرفته نشد. هر چند عیسو با ریختن اشک تلاش کرد آن را بیابد، راهی برای بازگشت نیافت.
۱۸ شما مانند مردم اسرائیل به کوه سینا نزدیک نیامده اید که بتوانید آن را لمس کنید، کوهی که پُر از آتش و تاریکی ترسناک و طوفان شدید بود ۱۹ و نیز صدای شیپور و آواز کلام را نشنیده اید. مردم اسرائیل که آواز خدا را شنیدند، زاری کردند که دیگر با آنها سخن نگوید. ۲۰ زیرا آنها نتوانستند فرمان خدا را تحمل کنند که می گفت: «حتی اگر حیوانی به آن کوه پای گذارد، باید سنگسار گردد.» ۲۱ آن منظره چنان ترسناک بود که حتی موسی گفت: «می ترسم و می لرزم.»
۲۲ اما شما به کوه صهیون و شهر خدای زنده، اورشلیم آسمانی که در آن جمع فرشته گان بی شمار خوشی کنان وجود دارند، آمده اید ۲۳ و در جشن شادمانی نخست زاده گان که نامهای شان در بهشت ثبت شده است، سهم گرفته اید. شما نزد خدایی که داور همه است و پیش ارواح عادلان که کامل شده اند، قرار گرفته اید. ۲۴ شما نزد عیسی، میانجی عهد و پیمان جدید و نزد خون ریخته شدۀ او که پیامی بهتر از خون هابیل دارد، آمده اید.
۲۵ هوشیار باشید که از شنیدن صدای او که سخن می گوید، روی نگردانید. آنها که از شنیدن سخنان کسی که بر روی زمین سخن می گفت سرپیچی کردند، به جزای خود رسیدند. پس ما اگر از گوش دادن به آن کسی که از آسمان سخن می گوید روی گردانیم، دچار چه جزای شدیدتری خواهیم شد! ۲۶ آن کسی که صدایش زمین را می لرزاند، اکنون وعده داده است که یکبار دیگر نه تنها زمین بلکه آسمان را نیز بلرزاند. ۲۷ این کلمات، یعنی «یکبار دیگر»، نشان می دهد مخلوقاتی که لرزان هستند، از بین خواهند رفت و آنچه ثابت است، باقی خواهد ماند.
۲۸ پس بیایید که خدا را به خاطر آن پادشاهی ثابت و پایداری که به ما می دهد، سپاس گوییم و بتوانیم مطابق خواست او که خدمت خدا ترسانه و با عزت است، او را ستایش و خدمت کنیم ۲۹ زیرا خدای ما مانند آتش سوزاننده است.
۱ پس اکنون که گرداگرد ما چنین شاهدان بی شماری مانند ابر عظیمی قرار گرفته اند، بیایید از هر قید و بند و هر گناهی که دست و پای ما را بسته است، آزاد شویم و با استواری در میدانی که در برابر ما قرار گرفته است بدویم. ۲ به عیسای مسیح که بنیان گذار و کامل کنندۀ ایمان ما است، چشم بدوزیم. او به خاطر آن خوشی ای که در انتظارش بود، مرگ بر صلیب را تحمل کرد و رسوایی آن را ناچیز شمرد و اکنون در دست راست خدا نشسته است. ۳ به او ببینید که با چه مخالفتها از سوی گناهکاران مقابل شد و آن را تحمل کرد، پس مأیوس و دلسرد نشوید. ۴ شما هنوز تا سرحد ریختن خون تان در برابر گناه ایستاده گی نکرده اید. ۵ آیا این کلام تشویق کنندۀ خدا را فراموش کرده اید که شما را فرزندان خطاب می کند و می گوید:
«ای فرزند من، وقتی خداوند تو را تربیت می کند، خوب توجه کن
و وقتی او تو را سرزنش می کند نا امید نشو،
۶ زیرا خداوند هر کسی را که دوست دارد، تربیت می کند،
و هر کسی را که به عنوان فرزند می پذیرد، سرزنش می کند.»
۷ اگر شما این تربیت را می بینید، نشانۀ آن است که خدا با شما مانند فرزندان خود رفتار می کند. آیا کدام فرزندی را دیده اید که به دست پدر خویش تربیت نشده باشد؟ ۸ پس اگر شما مانند دیگر پسران او تربیت نشوید، معلوم است که حرام زاده هستید و نه فرزندان حقیقی! ۹ علاوه بر این، وقتی پدران ما در این دنیا، ما را تربیت کردند، ما آنها را احترام کردیم، پس چقدر بیشتر باید پدر آسمانی خود را که به ما زندگی می بخشد، احترام کنیم. ۱۰ پدران دنیوی ما برای زمان کوتاه، مطابق صلاحدید خود، ما را تربیت کردند اما خدا برای خیریت ما چنین می کند تا در قدوسیت او سهم داشته باشیم. ۱۱ هیچ تربیت در زمانش خوش آیند نیست بلکه دردناک نیز می باشد اما بعدها برای آنهایی که با صبر مورد تربیت قرار گرفته اند، میوۀ آرامش و راستکاری به بار می آورد.
۱۲ پس دستهای سُست و زانوهای ضعیف خود را قوی سازید. ۱۳ برای پاهای خود راه را هموار سازید، تا پای لنگ از مفصل خود جدا نشود، بلکه شِفا یابد.
۱۴ بکوشید با همۀ مردم با صلح رفتار کنید و زندگی مقدس داشته باشید، زیرا بدون آن هیچ کس خداوند را نخواهد دید. ۱۵ خوب ببینید تا مبادا کسی از فیض خدا دور شود. متوجه باشید که هیچ ریشۀ تلخی در میان شما نمو نکند که باعث مشکلات شده و بسیاری از شما را آلوده گرداند. ۱۶ مبادا کسی چنان دچار بد اخلاقی جنسی و بی دینی شود که مانند عیسو حق اولباری بودن خود را به یک وعده غذا بفروشد. ۱۷ شما خود می دانید که بعداً او چقدر می خواست آن میراث پُر برکت را باز یابد اما پذیرفته نشد. هر چند عیسو با ریختن اشک تلاش کرد آن را بیابد، راهی برای بازگشت نیافت.
۱۸ شما مانند مردم اسرائیل به کوه سینا نزدیک نیامده اید که بتوانید آن را لمس کنید، کوهی که پُر از آتش و تاریکی ترسناک و طوفان شدید بود ۱۹ و نیز صدای شیپور و آواز کلام را نشنیده اید. مردم اسرائیل که آواز خدا را شنیدند، زاری کردند که دیگر با آنها سخن نگوید. ۲۰ زیرا آنها نتوانستند فرمان خدا را تحمل کنند که می گفت: «حتی اگر حیوانی به آن کوه پای گذارد، باید سنگسار گردد.» ۲۱ آن منظره چنان ترسناک بود که حتی موسی گفت: «می ترسم و می لرزم.»
۲۲ اما شما به کوه صهیون و شهر خدای زنده، اورشلیم آسمانی که در آن جمع فرشته گان بی شمار خوشی کنان وجود دارند، آمده اید ۲۳ و در جشن شادمانی نخست زاده گان که نامهای شان در بهشت ثبت شده است، سهم گرفته اید. شما نزد خدایی که داور همه است و پیش ارواح عادلان که کامل شده اند، قرار گرفته اید. ۲۴ شما نزد عیسی، میانجی عهد و پیمان جدید و نزد خون ریخته شدۀ او که پیامی بهتر از خون هابیل دارد، آمده اید.
۲۵ هوشیار باشید که از شنیدن صدای او که سخن می گوید، روی نگردانید. آنها که از شنیدن سخنان کسی که بر روی زمین سخن می گفت سرپیچی کردند، به جزای خود رسیدند. پس ما اگر از گوش دادن به آن کسی که از آسمان سخن می گوید روی گردانیم، دچار چه جزای شدیدتری خواهیم شد! ۲۶ آن کسی که صدایش زمین را می لرزاند، اکنون وعده داده است که یکبار دیگر نه تنها زمین بلکه آسمان را نیز بلرزاند. ۲۷ این کلمات، یعنی «یکبار دیگر»، نشان می دهد مخلوقاتی که لرزان هستند، از بین خواهند رفت و آنچه ثابت است، باقی خواهد ماند.
۲۸ پس بیایید که خدا را به خاطر آن پادشاهی ثابت و پایداری که به ما می دهد، سپاس گوییم و بتوانیم مطابق خواست او که خدمت خدا ترسانه و با عزت است، او را ستایش و خدمت کنیم ۲۹ زیرا خدای ما مانند آتش سوزاننده است.
این آیات اهمیت تأدیب فرزندانش توسط خدا را آموزش می‌دهند. کلمه تأدیب به تربیت و آموزش کودک اشاره دارد. تأدیب خدا انتقام خشمگینانه نیست؛ بلکه نشانه‌ای از محبت و مراقبت پدرانه اوست. از این آیات می‌آموزیم که سه پاسخ ممکن به تأدیب وجود دارد:
شخص ممکن است آن را تحقیر کند، به آن اهمیتی ندهد و فرض کند که آنچه اتفاق افتاده فقط تصادفی بوده است. او از آن سودی نمی‌برد. این مانند پرداخت مبلغ زیادی پول برای چیزی و غفلت از داشتن آن است. چقدر غم‌انگیز، چقدر احمقانه!
از سوی دیگر، شخص ممکن است از آن دلسرد شود؛ به جای دیدن فایده برخورد خدا با او، شروع به شکدر محبت خدا می‌کند و به دشمن جان‌های ما گوش می‌دهد. خدا اجازه نمی‌دهد ما از تأدیبی فراتر از آنچه می‌توانیم تحمل کنیم، بگذریم، زیرا او همیشه فیض می‌دهد اگر فقط به صدای او گوش دهیم. اگر پدران زمینی عاقل می‌دانند چگونه فرزندان خود را تأدیب کنند، پدر آسمانی ما چقدر بیشتر می‌داند. او «پدر رحمتها و خدای همه تشویق‌ها» است (۲ قرنتیان ۱:۳).
پاسخ صحیح به تأدیب خدا نه نادیده گرفتن آن است و نه دلسرد شدن، بلکه تمرین شدن توسط آن است. اینگونه می‌توانیم از آن بهره‌مند شویم. تمرین شدن توسط آن به معنای بررسی راه‌هایمان برای دیدن اینکه کجا شکست خورده‌ایم و چرا. ما باید جان‌هایمان را جستجو کنیم و با داوود بگوییم: «ای خدا، مرا تفتیش کن و دلم را بشناس؛ مرا بیازما و افکارم را بشناس؛ و ببین آیا راهی رنج‌آور در من هست؛ و مرا در راه جاودانی هدایت کن» (مزمور ۱۳۹:۲۳-۲۴). اینگونه تجربه خواهیم کرد که تأدیب خدا میوه صلح‌آمیز عدالت را به کسانی که توسط آن تمرین می‌شوند، می‌دهد.
