آزادی حقیقی مسیحی چیست؟ آزادی در مسیح توضیح داده شد

وقتی کلمه «آزادی» را می‌شنوید، چه چیزی به ذهن شما می‌آید؟ این اصطلاح زیاد در ارتباط با آزادی‌های مدنی و حقوق شخصی استفاده شده است. در ایالات متحده، اعلامیه استقلال، قانون اساسی و سوگند وفاداری همگی از آن صحبت می‌کنند. مجسمه آزادی در بندر نیویورک به عنوان نمادی از آزادی ایستاده است، در حالی که زنگ آزادی در نزدیکی تالار استقلال فیلادلفیا به نمایش گذاشته شده است. کتیبه روی آن زنگ، «آزادی را در سراسر سرزمین برای همه ساکنان آن اعلام کنید»، از لاویان 25:10 (KJV) گرفته شده است.

اما آزادی حقیقی چیست؟ زمانی گرافیتی روی دیواری نوشته شده بود که می‌گفت: «آزادی یعنی هیچ اقتداری!» اما آیا این واقعاً آزادی است؟ برخی احساس می‌کنند که آزادی یا رهایی به این معنی است که مردم می‌توانند هر کاری که دلشان می‌خواهد انجام دهند. حتی بسیاری از مسیحیان این ایده را دارند که ما آزادیم هر کاری که می‌خواهیم انجام دهیم، هر چیزی که می‌خواهیم تماشا کنیم، و هر کجا که می‌خواهیم برویم؛ اما آیا این واقعاً چیزی است که کتاب مقدس تعلیم می‌دهد؟

آزادی حقیقی چیست؟

از نظر روحانی، کتاب مقدس به ما می‌گوید که همه برده هستند – هیچ کس آزاد نیست. در جامعه امروز ما بردگی یک چیز منفی است که از تحقیر، سختی و نابرابری صحبت می‌کند. اما دیدگاه کتاب مقدس این است که آزادی حقیقی در مسیح یافت می‌شود. پولس در رومیان 6 توضیح داد که ما یا برده گناه هستیم یا برده عدالت. کسانی که برده گناه هستند نمی‌توانند خود را از آن آزاد کنند، اما هنگامی که از طریق صلیب از مجازات و قدرت گناه آزاد می‌شویم، برده عدالت می‌شویم. در این بردگی دوم است که ما آرامش کامل و آزادی حقیقی را می‌یابیم.

تنها آزادی حقیقی به کسانی از ما می‌رسد که تشخیص می‌دهیم از آن خود نیستیم. خداوند عیسی فرمود: «اگر در کلام من بمانید، واقعاً شاگردان من هستید. و حقیقت را خواهید دانست، و حقیقت شما را آزاد خواهد کرد» (یوحنا 8:31-32 NKJV). او ادامه داد: «به یقین به شما می‌گویم، هر که گناه کند، برده گناه است. و برده برای همیشه در خانه نمی‌ماند، اما پسر برای همیشه می‌ماند. پس اگر پسر شما را آزاد کند، واقعاً آزاد خواهید بود» (آیات 34-36).

خادم کسی است که برای مزد کار می‌کند و به دلیل کارش، اربابش به او چیزی بدهکار است. از سوی دیگر، ایماندار چیزی برای ارائه به خداوند در ازای بخشش او ندارد؛ او کاملاً متعلق به اربابی است که او را با خون ریخته شده خود بر صلیب خرید (به اول قرنتیان 6:19-20 مراجعه کنید). این افراد با خون او خریداری شده‌اند و دارایی خداوند و نجات‌دهنده خود هستند. هر مسیحی حقیقی می‌تواند همراه با پولس شادی کند و بگوید: «شریعت روح حیات در مسیح عیسی مرا از شریعت گناه و مرگ آزاد کرده است» (رومیان 8:2).

چرا بسیاری از مسیحیان طوری زندگی می‌کنند که گویی در اسارت هستند؟

ما اغلب علیه ارباب خود شورش می‌کنیم، از اطاعت او سر باز می‌زنیم در حالی که به زندگی‌های قدیمی خود چسبیده‌ایم و به گناهانی که زمانی ما را به شیطان به عنوان اربابمان بسته بودند، چنگ می‌زنیم. کتاب مقدس به ما می‌گوید که هر ایماندار دو طبیعت دارد: طبیعت جدیدی که در نتیجه کار مسیح در زندگی ما به وجود آمد و طبیعت قدیمی که با آن متولد شدیم. طبیعت قدیمی به دنبال کشاندن ما به گناه است. با این حال، به ما دستور داده شده است که «خود قدیمی» را با فریب و فسادش «کنار بگذاریم» و «خود جدید» را با عدالت و قدوسیتش «بپوشیم». دروغگویی را کنار بگذارید و راستگویی را بپوشید. دزدی را کنار بگذارید و سودمندی و کار را بپوشید. تلخی، خشم و عصبانیت را کنار بگذارید؛ مهربانی، شفقت و بخشش را بپوشید (افسسیان 4:22-32). ما از اسارت گناه آزاد شده‌ایم، با این حال گاهی اوقات به آن زنجیرها باز می‌گردیم زیرا بخشی از ما زندگی قدیمی را دوست دارد.

پس چگونه پیروزی را به دست می‌آوریم و وارد آزادی حقیقی مسیحی می‌شویم؟ از طریق مرگ است! ما باید تشخیص دهیم که با مسیح مردیم و با او مصلوب شده‌ایم (غلاطیان 2:20)، و به عنوان کاملاً مخلوقات جدیدی دوباره متولد شده‌ایم (دوم قرنتیان 5:17). زندگی مسیحی یک مرگ مجازی برای خود و برخاستن برای «راه رفتن در تازگی زندگی» است (رومیان 6:4).

آزادی مسیحی چیست؟

این کلمه «آزادی» 11 بار در عهد جدید ظاهر می‌شود و بر گذشته، حال و آینده ما تأثیر می‌گذارد. همانطور که دیدیم، آزادی در مسیح ارزان نیست – جان او را گرفت! او ما را با خون خود خرید و آزادی ما را برای ما تضمین کرد. آزادی مسیحی، آزادی از گناه، آزادی از خشم محکوم‌کننده خدا، و آزادی از لعنت شریعت اخلاقی است (اشعیا 53:12؛ غلاطیان 3:13، 5:18؛ عبرانیان 1:3).

آزادی در مسیح همچنین بر تمام آزادی‌های حال و آینده ما تأثیر می‌گذارد، مانند آزادی از اسارت شیطان (اعمال 26:18؛ کولسیان 1:13). ما از سلطه گناه آزادیم (رومیان 6:14). ما از دسترسی آزاد به تخت فیض لذت می‌بریم (عبرانیان 4:14-16)، و آزادیم که به مسیح به عنوان بندگان او خدمت کنیم (رومیان 7:4؛ عبرانیان 9:14).

آزادی مسیحی همچنین شامل آزادی از نیش مرگ است؛ ما از طریق «خداوند ما عیسی مسیح» بر قبر پیروزی یافته‌ایم (اول قرنتیان 15:54-57). او خود را بر آن صلیب بی‌رحمانه داد تا ما را از این دنیای شرور کنونی رهایی بخشد (غلاطیان 1:4)، و روزی بسیار زود از حضور گناه بیرون آورده خواهیم شد تا در شهری که با جلال خدا روشن شده است ساکن شویم (مکاشفه 21:23-27)!

آزادی مسیحی چیست؟

قبلاً اشاره کردیم که مسیحیانی هستند که احساس می‌کنند می‌توانند هر کاری که می‌خواهند انجام دهند زیرا «آزادی دارند». اما آیا آزادی حقیقی مسیحی مجوزی برای گناه یا اجازه‌ای برای انجام آنچه می‌خواهیم است؟ پاسخ این است: «نه، البته که نه!» پولس در رومیان 6:15-18 در مورد همین موضوع نوشت: «پس چه؟ آیا گناه کنیم زیرا زیر شریعت نیستیم بلکه زیر فیض هستیم؟ هرگز! آیا نمی‌دانید که به هر که خود را به عنوان برده برای اطاعت تقدیم کنید، برده همان کسی هستید که از او اطاعت می‌کنید، چه گناهی که به مرگ می‌انجامد، چه اطاعتی که به عدالت می‌انجامد؟ اما خدا را شکر که اگرچه برده گناه بودید، اما از صمیم قلب از آن شکل تعلیم [آموزش] که به شما سپرده شد، اطاعت کردید. و از گناه آزاد شده، برده عدالت شدید.» یهودا در مورد کسانی هشدار داد که «فیض خدای ما را به هرزگی تبدیل می‌کنند و تنها خداوند خدا و خداوند ما عیسی مسیح را انکار می‌کنند» (یهودا 4). اما پطرس به ما دستور داد که «مانند آزادگان باشید، اما آزادی را به عنوان پوششی برای شرارت استفاده نکنید، بلکه به عنوان بندگان خدا» (اول پطرس 2:16). «پس، چه می‌خورید و چه می‌نوشید، یا هر کاری که می‌کنید، همه را برای جلال خدا انجام دهید» (اول قرنتیان 10:31). «هر کاری که در کلام یا عمل می‌کنید، همه را به نام خداوند عیسی انجام دهید، و از طریق او خدا پدر را شکر کنید» (کولسیان 3:17). هر بخش از زندگی ما از آن اوست و باید برای او زندگی شود.

ما به آزادی فراخوانده شده‌ایم، اما خطر این است که ممکن است از این آزادی به عنوان مجوزی برای گناه استفاده کنیم. به این کلمات گوش دهید: «زیرا شما، ای برادران، به آزادی فراخوانده شده‌اید؛ فقط آزادی را به عنوان فرصتی برای جسم استفاده نکنید، بلکه از طریق محبت به یکدیگر خدمت کنید. زیرا تمام شریعت در یک کلمه، حتی در این، کامل می‌شود: «همسایه خود را مانند خودت دوست بدار.» اما اگر یکدیگر را گاز بگیرید و ببلعید، مراقب باشید که توسط یکدیگر نابود نشوید! پس می‌گویم: در روح راه بروید، و شهوت جسم را برآورده نخواهید کرد. زیرا جسم علیه روح شهوت می‌کند، و روح علیه جسم؛ و اینها با یکدیگر متضاد هستند، به طوری که شما کارهایی را که می‌خواهید انجام نمی‌دهید. اما اگر توسط روح هدایت شوید، زیر شریعت نیستید.

«اکنون اعمال جسم آشکار است، که عبارتند از: زنا، فحشا، ناپاکی، هرزگی، بت‌پرستی، جادوگری، نفرت، نزاع، حسادت، طغیان خشم، جاه‌طلبی‌های خودخواهانه، تفرقه، بدعت‌ها، حسادت، قتل، مستی، عیاشی، و مانند اینها؛ که از آنها قبلاً به شما می‌گویم، همانطور که در گذشته نیز به شما گفتم، کسانی که چنین کارهایی را انجام می‌دهند، پادشاهی خدا را به ارث نخواهند برد.

«اما میوه روح محبت، شادی، آرامش، صبر، مهربانی، نیکویی، وفاداری، ملایمت، خویشتن‌داری است. علیه چنین چیزهایی هیچ شریعتی وجود ندارد. و کسانی که از مسیح هستند، جسم را با شهوات و امیال آن مصلوب کرده‌اند. اگر در روح زندگی می‌کنیم، بگذارید در روح نیز راه برویم. بگذارید مغرور نشویم، یکدیگر را تحریک نکنیم، به یکدیگر حسادت نکنیم» (غلاطیان 5:13-26).

اگر ما ایماندارانی پر از روح و هدایت شده توسط روح باشیم که در روح راه می‌رویم، از آزادی که از طریق روح می‌آید لذت خواهیم برد، زیرا «جایی که روح خداوند است، آزادی هست» (دوم قرنتیان 3:17). رومیان 14 چیزهای زیادی در مورد آزادی مسیحی می‌گوید، و در سراسر فصل پولس تعلیم داد که هدف واقعی آزادی مسیحی این است که برای خداوند زندگی کنیم و به یکدیگر خدمت کنیم – هرگز از آزادی خود به گونه‌ای استفاده نکنیم که باعث لغزش برادر یا خواهر دیگری در مسیح شود.

پس آزادی مسیحی این نیست که آزاد باشم هر کاری که می‌خواهم انجام دهم، بلکه این است که طوری زندگی کنم که هر کاری که می‌کنم، آن کسی را که به او تعلق دارم خشنود کند – برای ستایش او و برای جلال او!

«متبارک باد خدا و پدر خداوند ما عیسی مسیح، که ما را با هر برکت روحانی در مکان‌های آسمانی در مسیح برکت داده است، همانطور که او ما را در او قبل از بنیاد جهان انتخاب کرد، تا در محبت در برابر او مقدس و بی‌عیب باشیم، ما را از پیش برای فرزندخواندگی به عنوان پسران توسط عیسی مسیح برای خود مقدر کرده است، بر اساس رضایت نیکوی اراده او، برای ستایش جلال فیض او، که به وسیله آن ما را در محبوب پذیرفته ساخت. در او ما از طریق خون او رستگاری داریم، بخشش گناهان، بر اساس غنای فیض او ... برای ستایش جلال او.» —افسسیان 1:3-7،12