صبح بخیر، سرزمین وای‌فای در سراسر جهان. امروز، شما را به نامی که بالاتر از همه نام‌هاست، سلام می‌کنیم: نام خداوند و نجات‌دهنده ما عیسی مسیح، که جلال هم اکنون و تا ابد از آن او باد. آمین.
خب، می‌خواهم روز مادر را به همه شما مادران تبریک بگویم. مادرم برای اولین بار از زمانی که مادر شده است، روز مادر را از دست داده است. هفتاد سال است که او هرگز روز مادر را از دست نداده بود، اما این یکی را از دست داده است. اما اشکی نیست، زیرا او در بهشت است. بهتر از این نمی‌توانست باشد. ما دلتنگ او هستیم، اما برای او بسیار خوشحالیم. خدا را شکر.
اما می‌دانید، مادران، وقتی به مادران فکر می‌کنم، به دو چیز فکر می‌کنم: به رابطه فکر می‌کنم، و به تعهد فکر می‌کنم. می‌دانید، وقتی یک مادر باردار می‌شود، این فرزند را دارد، این فرزند را حمل می‌کند. این فرزند بخشی از اوست و از طریق بند ناف به مادر متصل است تا زمان زایمان. و او این انتظار را از این رابطه دارد که از قبل با فرزندش در رحم در حال توسعه است. این انتظار که او چه شکلی خواهد بود، چه خواهد شد. و وقتی به دنیا می‌آیید، و شما را بر سینه مادرتان می‌گذارند، مهم نیست که چه شکلی هستید. برای او، شما زیباترین فرزندی هستید که تا به حال دیده است. این چشمان یک مادر است. این محبت یک مادر است. و یک مادر متعهد است. او متعهد است که برای شما فراهم کند. در آن رابطه، تأمین وجود دارد.
و بنابراین کتاب مقدس می‌گوید: «مانند نوزادان تازه متولد شده، شیر خالص کلام را آرزو کنید، تا از آن رشد کنید.» پس همانطور که یک کودک از سینه مادرش تغذیه می‌کند، این تصویری از یک ایماندار است که از کلام خدا تغذیه می‌کند و رشد می‌کند. و این چیزی است که یک مادر می‌خواهد ببیند؛ می‌خواهد فرزندش را در حال رشد ببیند و بخشی از آن رابطه با آنها باشد. چه رابطه خاص و ویژه‌ای.
و می‌دانید، مادرانی را به یاد بیاورید که فرزندان را نزد خداوند عیسی آوردند، و او دست بر آنها گذاشت و آنها را برکت داد. این آرزوی یک مادر است، که حداقل یک مادر نجات‌یافته را تربیت کند. آرزوی او این است که مردان و زنان را برای خدا تربیت کند.
می‌دانید، به یوکابد فکر کنید، او موسی را تربیت کرد. به حنه فکر کنید، و او سموئیل را تربیت کرد. و به یونیس فکر کنید، و تیموتائوس را تربیت کرد. می‌دانید، تربیت مردان و زنان برای خدا، این تعهدی است که مادران انجام داده‌اند. و می‌دانید چیست؟ یک مادر فراهم می‌کند؛ او تعهد می‌کند که محافظت نیز کند.
می‌دانید، این ضرب‌المثل را شنیده‌اید که «هرگز بین یک خرس مادر و توله‌هایش قرار نگیرید»، به خصوص اگر یک خرس گریزلی باشد. ظاهراً هیچ حیوانی وحشی‌تر از یک خرس گریزلی مادر در محافظت از توله‌هایش نیست.
می‌دانید، من همیشه از دوم پادشاهان فصل چهار لذت می‌برم، وقتی پسر زن شونمیتی در مزرعه با پدرش بود، و ظاهراً دچار گرمازدگی شد. و پدر می‌گوید: «او را نزد مادرش ببرید.» اکنون، این چیزی است که هرگز از یک مادر نمی‌شنوید. یک مادر هرگز نمی‌گوید وقتی فرزندش درد دارد: «او را نزد پدرش ببرید.» و یک کودک هم این را نمی‌خواهد. می‌دانید، وقتی یک کودک بریدگی یا کبودی دارد، او را نزد پدر می‌برید. پدر ممکن است الکل خالص را روی زخم بریزد، با این فکر که هرچه فرزندشان بلندتر فریاد بزند، دارو بهتر عمل می‌کند. اما مادران اینطور نیستند، بسیار حساس‌تر از پدران هستند. و ما برای مادرانمان بسیار سپاسگزاریم، بسیار سپاسگزاریم برای تعهدی که آنها انجام داده‌اند.
و می‌دانید، هیچ تعهدی بزرگتر از این نیست که خود مادران به عیسی مسیح متعهد شوند. می‌دانید، ما این را در متی فصل ۱۵ می‌بینیم. این زن دختری داشت که توسط شیطان تسخیر شده بود، و او نزد خداوند آمد. او یک کنعانی بود. اما می‌دانید خداوند چه کرد؟ خداوند با او برخورد کرد تا زمانی که او ایمان واقعی به او را نشان داد، تا زمانی که روحش نجات یافت. و به این ترتیب، او می‌توانست نه تنها پیام شفا، شفای جسمانی، را به دخترش برساند؛ او می‌توانست پیام محبت خدا را از طریق عیسی مسیح به دخترش برساند. هللویا! این کاری است که هر مادری باید به دنبال انجام آن باشد: رساندن محبت عیسی مسیح به فرزندش، به پسر یا دخترش.
پس امروز خدا را برای مادران ستایش می‌کنیم. هر یک از ما خدا را برای مادرانمان شکر می‌کنیم. و بار دیگر، من بسیار خوشحالم که مادرم نمی‌توانست خوشحال‌تر باشد. آنها در جلال هستند. هللویا! به نام عیسی، آمین.
