پرسش: در لوقا ۱۲:۲۰-۲۱، عیسی می‌گوید کسی که «برای خود گنج می‌اندوزد و در برابر خدا غنی نیست» یک «احمق» است. «غنی بودن در برابر خدا» به چه معناست؟
پاسخ: این عبارت جالب فقط یک بار در کلام خدا استفاده شده است. خود خداوند عیسی آن را در مَثَل احمق ثروتمند خود به عنوان تضادی با انباشت گنج برای خود در این دنیا به کار می‌برد.
در این رابطه، توجه به تفاوت‌ها و شباهت‌های نگرش عهد عتیق نسبت به ثروت و نگرش عهد جدید ارزشمند است. بیشتر عهد عتیق بر اسرائیل، قوم زمینی خدا، تمرکز دارد. برکات آنها عمدتاً زمینی و مادی بود، در تضاد با برکات روحانی در آسمان‌ها در مسیح عیسی که مشخصه کلیسا و افراد تشکیل‌دهنده آن امروز است.
در عهد عتیق
ثروت اغلب نشانه‌ای از برکت خدا بر زندگی‌ای بود که او را خشنود می‌کرد. ایوب نمونه خوبی از این است. هم او و هم دوستانش از دست دادن ناگهانی ثروت عظیم (و سلامتی) او را دشوار می‌دانستند. در نتیجه، دوستانش اتهامات وحشتناکی از ریاکاری علیه او مطرح کردند. هنگامی که سلیمان برای قضاوت قوم پرشمار خدا حکمت خواست، خدا او را به خاطر نخواستن ثروت، عمر طولانی یا زندگی دشمنانش که دیگران معمولاً انجام می‌دادند، ستود. خدا به او حکمت عطا کرد، اما همچنین ثروتی را که او نخواسته بود به او وعده داد. ثبت الهام‌بخش ادامه می‌دهد که سلیمان آنقدر طلا داشت که نقره در اورشلیم به اندازه سنگ‌ها رایج بود (۲ تواریخ ۹:۲۷). ابراهیم، داوود و بسیاری دیگر از بزرگان عهد عتیق نیز با ثروت برکت یافتند.
در حالی که داشتن ثروت در دوران عهد عتیق نشانه لطف خدا بود، خدا اغلب در مورد خطرات همیشگی تلاش برای ثروتمند شدن، اعتماد به ثروت یا افتخار به ثروت خود هشدار می‌داد. در واقع، در سراسر کتاب مقدس، کسانی که خدا آنها را با ثروت برکت می‌دهد، تشویق می‌شوند که از آنها برای کمک به دیگران استفاده کنند، نه اینکه از آنها برای ستم بر فقرا استفاده کنند.
در عهد جدید
جنبه منفی ثروتمند بودن مادی اغلب مورد توجه قرار می‌گیرد. خودخواهی و خودمحوری احمق ثروتمند در لوقا ۱۲:۱۶-۲۱ در تضاد بزرگی با «غنی بودن در برابر خدا» است. این مرد وقتی ناگهان مرد چه داشت؟ او نمی‌توانست هیچ یک از ثروت خود را با خود ببرد! چه شوکی باید روایت خداوند از مرد ثروتمند و گدای ایلعازر (لوقا ۱۶:۱۹-۳۱) برای فریسیان و همه کسانی که او را شنیدند، بوده باشد! اینجا مرد ثروتمند دیگری بود که خودخواهانه از برکات زمینی خدا سوءاستفاده کرده بود. محکومیت او به عذاب رنج ابدی نشان داد که اگرچه در زمین ثروتمند بود، اما در برابر خدا غنی نبود. حاکم جوان «بسیار ثروتمند» در لوقا ۱۸:۱۸-۲۵ نیز اجازه داد ثروت مادی‌اش او را از پیروی مسیح و به دست آوردن گنج در آسمان باز دارد. می‌توان با همین موضوع ادامه داد.
اگرچه او ممکن است آنها را عطا کند، اما در هیچ کجای کتاب مقدس خدا به یک مسیحی ثروت زمینی وعده نمی‌دهد، یا او را تشویق نمی‌کند که آنها را جستجو کند یا برای آنها دعا کند. با این حال در ۱ تیموتائوس ۶:۱۷-۱۹ به ما نشان داده می‌شود که چگونه «غنی بودن در برابر خدا» حتی برای افرادی که با ثروت زمینی برکت یافته‌اند، ممکن است. راز «غنی بودن در برابر خدا» در اینجا چنین می‌خواند: «به ثروتمندان این عصر فرمان ده که متکبر نباشند و به ثروت ناپایدار اعتماد نکنند، بلکه به خدای زنده که همه چیز را به فراوانی برای لذت بردن به ما می‌دهد، اعتماد کنند. بگذارید کارهای نیکو انجام دهند، در کارهای نیکو ثروتمند باشند، آماده بخشش باشند، مایل به سهیم شدن باشند، برای خود بنیادی نیکو برای زمان آینده ذخیره کنند، تا زندگی ابدی را به دست آورند.»
در نتیجه
می‌توان گفت که فردی که «در برابر خدا غنی» است، هم از یک رابطه مثبت و اعتمادآمیز با خدا لذت خواهد برد و هم برای همنوعان خود برکت خواهد بود. او زندگی خود را در این دنیا با اندوختن گنج در آسمان سپری خواهد کرد و در دنیای آینده وارد شادی خداوند خود خواهد شد.
