یک چیز زمینی گرانبها
همانطور که خداوند مقالات را برای این شماره از مجله گردآوری کرد، آنچه ذهن من را مشغول کرده است، ارتباط بین «چیزهای زمینی» است که موضوع ویژه است، و پسر انسان. بدن‌های ما چیزهای زمینی هستند، از خاک و به خاک باز خواهند گشت (پیدایش ۲:۷، ۳:۱۹، ۱۸:۲۷). اگرچه برای هر انسانی مشترک هستند، اما آنها چیزهای زمینی گرانبهایی هستند که باید به عنوان «قربانی زنده و مقدس، مقبول خدا» (رومیان ۱۲:۱ NASB) تقدیم شوند. چنین فکر بزرگی سپس سوالات چالش‌برانگیزی را مطرح می‌کند. چگونه از چشمان و گوش‌های خود استفاده می‌کنیم؟ به چه چیزی نگاه می‌کنیم و گوش می‌دهیم – چیزهایی که خدا را جلال می‌دهند؟ آیا دست‌ها و پاهای ما او را جلال می‌دهند؟ در مورد سایر قسمت‌های بدنمان چطور، و در مورد ذهنمان چطور؟
اکنون به کمالی که در پسر انسان، «مسیح عیسی، که ... خود را خالی کرد، شکل بنده را گرفت، و به شباهت انسان‌ها ساخته شد. در ظاهر به عنوان یک انسان یافت شد، خود را فروتن کرد و تا حد مرگ، حتی مرگ بر صلیب، مطیع شد» (فیلیپیان ۲:۵-۸) زندگی کرد، فکر کنید. ما می‌دانیم که او همیشه پدر را در آنچه انجام می‌داد و فکر می‌کرد خشنود می‌کرد – فراهم کردن نان، گوشت و نوشیدنی؛ لمس شفابخش؛ گفتن کلمات تسلی، تشویق و اصلاح؛ به اشتراک گذاشتن کلام خدا؛ آشکار کردن پدر؛ و این لیست می‌تواند ادامه یابد. همچنین به سر، دست‌ها، پاها و پهلوی او فکر کنید. او چگونه از آنها استفاده کرد؟ ما تاج خار، جای میخ‌ها، زخمی که از آن خون و آب جاری شد را می‌بینیم. او چگونه از چیزهای زمینی استفاده کرد؟ او همیشه پدر را خشنود می‌کرد. آیا ما در ردپای او راه می‌رویم، از مثال او در استفاده از همه چیز برای جلال دادن خدا پیروی می‌کنیم؟
اگرچه بدن‌های ما، مانند اشیاء اطراف ما، فقط برای این دنیا هستند، ما که به خداوند عیسی مسیح، پسر انسان، ایمان داریم، مشتاقانه منتظر آینده هستیم. «همانطور که تصویر انسان خاکی را حمل کرده‌ایم، تصویر انسان آسمانی را نیز حمل خواهیم کرد ... گوشت و خون نمی‌توانند ملکوت خدا را به ارث ببرند؛ و فساد نیز فسادناپذیری را به ارث نمی‌برد ... اما همه ما تغییر خواهیم کرد – در یک لحظه ... بنابراین، برادران محبوب من، ثابت‌قدم باشید، استوار باشید، همیشه در کار خداوند فراوان باشید، بدانید که زحمت شما در خداوند بیهوده نیست» (اول قرنتیان ۱۵:۴۹-۵۸ NKJV).
