در عهد عتیق، خدا به بنی‌اسرائیل گفت: «هر نخست‌زادۀ الاغ را با بره‌ای فدیه کن؛ و اگر آن را فدیه نکنی، گردنش را بشکن. و همۀ نخست‌زادگان انسان را در میان پسرانت فدیه کن» (خروج ۱۳: ۱۳). با من حدود ۳۰۰۰ سال به عقب سفر کنید. یک کاهن با یک اسرائیلی فقیر در مورد الاغ کوچکی که کنار آنها ایستاده است صحبت می‌کند. مرد فقیر می‌گوید: «آیا نمی‌توانید فقط این یک بار برای من یک استثنای رحیمانه قائل شوید؟ این الاغ نخست‌زادۀ من است، و اگرچه می‌دانم قانون خدا چه می‌گوید، آیا نمی‌توان جانش را نجات داد؟ من نمی‌توانم از دست دادن این حیوان کوچک را تحمل کنم.»
کاهن می‌گوید: «قانون خدا بسیار واضح است. مگر اینکه الاغ با مرگ یک بره فدیه شود، گردنش باید شکسته شود.»
«اما من بره ندارم.»
«پس برو یکی بخر. بره یا الاغ باید بمیرد.»
اسرائیلی با ناراحتی پاسخ می‌دهد: «پس ناامیدکننده است زیرا من نمی‌توانم بره بخرم.»
مرد دیگری که گفتگو را می‌شنود، به اسرائیلی فقیر نزدیک می‌شود و می‌گوید: «شاد باش! من یک برۀ کوچک دارم که بی‌عیب و نقص است. اگرچه برای من بسیار عزیز است، آن را به تو خواهم داد.»
او می‌رود، و به زودی هم الاغ و هم بره کنار هم ایستاده‌اند. سپس بره بر مذبح گذاشته می‌شود، خونش ریخته می‌شود و توسط آتش مصرف می‌شود.
کاهن به مرد فقیر رو می‌کند و می‌گوید: «می‌توانی الاغت را به خانه ببری. گردنش شکسته نخواهد شد زیرا بره به جای آن مرده است. الاغت می‌تواند زندگی کند و به حق آزاد شود، به لطف دوستت.»
این داستان کوچک تصویری از نجات یک گناهکار را به ما می‌دهد. ادعای خدا علیه گناه مستلزم «گردن شکسته» است – یک داوری عادلانه بر شما. تنها جایگزین، مرگ یک جایگزین مورد تأیید خداست. هر چقدر هم که تلاش کنید، نمی‌توانید نیاز خدا را برآورده کنید. با این حال، خود خدا بره را در شخص پسر محبوبش، عیسی مسیح، فراهم کرد. یحیی تعمیددهنده او را چنین نامید:
«برۀ خدا که گناه جهان را برمی‌دارد» (یوحنا ۱: ۲۹).
عیسی به صلیب جلجتا رفت
«مانند بره‌ای به کشتارگاه» (اشعیا ۵۳: ۷). در آنجا او «یک بار برای گناهان رنج کشید، عادل برای ظالمان، تا ما را به خدا نزدیک کند» (اول پطرس ۳: ۱۸). او «به خاطر خطاهای ما تسلیم شد، و به خاطر تبرئۀ ما برخاست» (رومیان ۴: ۲۵). خدا داوری خود را علیه گناه کاهش نمی‌دهد وقتی گناهکار را می‌بخشد (رومیان ۳: ۲۵-۲۶). عیسی باید مجازات را به طور کامل پرداخت می‌کرد.
شما به این سؤال چگونه پاسخ می‌دهید: «آیا به پسر خدا ایمان دارید؟» اگر پاسخ دهید: «من او را کسی یافته‌ام که می‌توانم با اطمینان به عنوان خداوند و نجات‌دهندۀ خود به او اعتماد کنم،» آنگاه خدا ارزش کامل قربانی عیسی را به شما نسبت می‌دهد.
محبت خدا، جلال پسر گرانبهای او و نجات گناهکار همه به هم پیوسته‌اند. چه بسته‌ای از فیض و جلال! پسر خود خدا تمام کار را انجام می‌دهد، و من و شما – گناهکاران فقیر و گناهکار که به او ایمان داریم – تمام برکت را دریافت می‌کنیم.
«ای با من خداوند را بزرگ شمارید، و نام او را با هم بلند کنیم» (مزمور ۳۴: ۳).
