درک عیسی مسیح: پسر داوود و پادشاه

مسیح، پسر داوود

انجیل متی

انجیل متی با این کلمات آغاز می‌شود: «کتاب نسب‌نامه عیسی مسیح، پسر داوود، پسر ابراهیم» (متی 1:1 ESV). نسب‌نامه فهرستی از اجداد شخص توصیف شده را ارائه می‌دهد و این به درک پیشینه او کمک می‌کند. کلمه یونانی که به «نسب‌نامه» ترجمه شده است، به معنای «نسل» نیز می‌باشد و گاهی اوقات در کتاب مقدس به این صورت ترجمه می‌شود. علاوه بر این، این نام اولین کتاب کتاب مقدس است: پیدایش.

نام «عیسی» از یونانی به صورت Iḕsous، که نشان‌دهنده نام عبری اوست، Yeshua. «مسیح» از یونانی Christos، به معنای «مسح شده» است، همانطور که «مسیحا» یا Mashiach در عهد عتیق عبری (مزامیر 2:2، برای مثال). به ما یادآوری می‌شود که یک کاهن از خانواده هارون برای خدمت کهانت خود مسح می‌شد، معمولاً در سن 30 سالگی (خروج 28-29). گاهی اوقات، یک نبی هنگامی که خدمت خدادادی خود را آغاز می‌کرد، مسح می‌شد، همانطور که پادشاهی که خدا برای حکومت بر قوم خود پس از شکست کاهنان داد. خدا شائول را برای حکومت انتخاب کرد (اول سموئیل 10:1) که متأسفانه، پادشاهی شکست‌خورده شد، زیرا او به دنبال خواسته‌های انسان بود. این وضعیت در مورد داوود نبود، زیرا او پادشاهی مطابق با قلب خدا شد (اول سموئیل 16:1-13)، حتی با وجود شکست‌هایش. جالب است که تفاوت قابل توجهی در ابزارهای مورد استفاده برای مسح این دو پادشاه مشاهده کنیم. در مورد شائول، سموئیل از یک شیشه استفاده کرد که می‌توانست شکسته شود، در حالی که برای داوود، خدا نبی خود را هدایت کرد تا از یک شاخ مسح کند، نمادی از قدرت که نمی‌تواند شکسته شود (اول سموئیل 16:1).

با بازگشت به متی 1، نام ابراهیم به معنای «پدر کثرت» است، زیرا خدا او را پدر قوم عبری ساخت. بنابراین، عیسی «پسر ابراهیم» نامیده شد (متی 1:1). قدرت یک پادشاه برای تحقق نقشه‌های خدا برای قوم خود لازم بود و بنابراین عیسی نیز پسر داوود بود، که نامش به معنای «محبوب» است.

جالب است که مزامیر با به تصویر کشیدن مردی مطابق با قلب خدا آغاز می‌شود، که «مبارک» نامیده می‌شود. چرا؟ زیرا او در مشورت شریران راه نمی‌رود ، در راه گناهکاران نمی‌ایستد ، و با تمسخرکنندگان نمی‌نشیند (مزامیر 1:1-3). این افعال نشان‌دهنده افزایش شدت هستند که انسان‌ها را مشخص می‌کنند. با این حال، عیسی کاملاً از هر شرارتی جدا بود، اما همیشه در دسترس بود، تا هر کسی، با هر نیازی، بتواند به او نزدیک شود. او هرگز هیچ یک از حقوق خدا را به خطر نینداخت، اما در عین حال به بسیاری از مردم کمک و از آنها مراقبت کرد. تنها یک نفر در تمام تاریخ بشر کاملاً با این تصویر مطابقت دارد. خداوند ما عیسی مسیح آن مرد مبارک است!

آیا او را می‌شناسید؛ آیا او را دوست دارید؟

کتاب روت

داستان عشق شگفت‌انگیز بوعز و روت به ما درکی از چگونگی تحقق نقشه‌های خدا برای قوم خود می‌دهد، و پادشاهی مطابق با قلب خود را برای آنها فراهم می‌کند، همانطور که در پایان روت 4 می‌خوانیم. «بوعز روت را گرفت و او همسرش شد. و او نزد او رفت و خداوند به او بارداری داد و او پسری به دنیا آورد. سپس زنان به نائومی گفتند: «مبارک باد خداوند، که امروز تو را بدون یک رهاننده رها نکرده است، و نام او در اسرائیل مشهور باد! او برای تو احیاکننده زندگی و تغذیه‌کننده پیری تو خواهد بود، زیرا عروس تو که تو را دوست دارد، که برای تو بیش از هفت پسر است، او را به دنیا آورده است.» سپس نائومی کودک را گرفت و او را در دامان خود گذاشت و پرستار او شد. و زنان همسایه به او نامی دادند و گفتند: «پسری برای نائومی به دنیا آمده است.» آنها او را عوبید نامیدند. او پدر یسی، پدر داوود بود. اکنون اینها نسل‌های فارص هستند: فارص حصرون را به دنیا آورد، حصرون رام را به دنیا آورد، رام عمیناداب را به دنیا آورد، عمیناداب نحشون را به دنیا آورد، نحشون سلمون را به دنیا آورد، سلمون بوعز را به دنیا آورد، بوعز عوبید را به دنیا آورد، عوبید یسی را به دنیا آورد، و یسی داوود را به دنیا آورد» (آیات 13-22).

آخرین کلمه در این نسب‌نامه کوتاه، کلید کتاب روت را نشان می‌دهد، زیرا همه چیز درباره داوود، محبوب است. این یک درس مهم برای ما امروز دارد: تمرکز ما نباید بر مسائل سیاسی یا اجتماعی باشد، بلکه بر نحوه پاسخ ما به خداوند عیسی باشد!

آیا او را به عنوان نجات‌دهنده خود می‌شناسید؟ اگر چنین است، آیا او را به عنوان خداوند خود گرامی می‌دارید؟

پیشگویی اشعیا

آنچه را که اشعیای نبی نوشت، در نظر بگیرید:

قومی که در تاریکی راه می‌رفتند، نوری عظیم دیدند؛ بر کسانی که در سرزمینی از تاریکی عمیق ساکن بودند، نور تابید. تو ملت را زیاد کردی؛ تو شادی آن را افزایش دادی؛ آنها در حضور تو شادمانی می‌کنند، مانند شادی در هنگام برداشت، همانطور که در تقسیم غنیمت شادمانند. زیرا یوغ بار او، و عصای شانه او، چوب ستمگر او را، مانند روز مدیان شکستی. زیرا هر چکمه جنگجوی کوبنده در غوغای نبرد و هر لباس غرق در خون، به عنوان سوخت برای آتش سوزانده خواهد شد. زیرا برای ما کودکی متولد شده است، برای ما پسری داده شده است؛ و حکومت بر شانه او خواهد بود، و نام او مشاور شگفت‌انگیز، خدای توانا، پدر ابدی، شاهزاده صلح نامیده خواهد شد. از افزایش حکومت او و صلح او پایانی نخواهد بود، بر تخت داوود و بر پادشاهی او، تا آن را با عدالت و با راستی از این زمان به بعد و تا ابد برقرار و حفظ کند. غیرت یهوه صبایوت این کار را خواهد کرد (اشعیا 9:2-7).

خداوند به اشعیا این پیشگویی شگفت‌انگیز را داد تا بنویسد. این پیشگویی درس‌های مهمی برای ما امروز دارد و در عین حال تصویری نبوی از جهان آینده را ارائه می‌دهد، زمانی که پادشاه منتخب خدا سلطنت خواهد کرد. در حال حاضر او، پسر داوود، از این جهان پنهان است، اما ما او را – همین حالا – «با جلال و افتخار تاج‌گذاری شده» می‌بینیم (عبرانیان 2:9). این جلال قبلاً توسط همان نبی پیش‌بینی شده بود (اشعیا 6:1-7)، با این حال مسیح قرار بود توسط قوم خود رد شود (آیات 9-13). این مسئله سخت‌دلی اسرائیل آنقدر مهم است که حدود هفت بار در کتاب مقدس به آن اشاره شده است. متی 12 عظمت خداوند عیسی را توصیف می‌کند، بزرگتر از سبت، بزرگتر از یونس، بزرگتر از سلیمان. اما او توسط قوم خود رد شد!

امروز ما چطور؟ اگر خود را سخت‌دل کنیم و او را رد کنیم، پیامدهای جدی برای حال و آینده خواهد داشت. باشد که قلب‌های حساسی داشته باشیم و سرسخت نباشیم، و خود را زیر او فروتن کنیم (اول پطرس 5:6-11).

پسر انسان حتی خداوند سبت است. —متی 12:8 NKJV

مردان نینوا در داوری با این نسل برخواهند خاست و آن را محکوم خواهند کرد، زیرا آنها با موعظه یونس توبه کردند؛ و به راستی کسی بزرگتر از یونس در اینجا است. —متی 12:41

ملکه جنوب در داوری با این نسل برخواهد خاست و آن را محکوم خواهد کرد، زیرا او از انتهای زمین آمد تا حکمت سلیمان را بشنود؛ و به راستی کسی بزرگتر از سلیمان در اینجا است. —متی 12:42