(اول پطرس ۲:۲۱)
مسیحی به پیروی از گام‌های مسیح امر شده است. به او دستور داده نشده است که مانند او سخن بگوید، که درباره‌اش گفته شد: «هرگز کسی این‌گونه سخن نگفته است» (یوحنا ۷:۴۶)؛ و نه اینکه کارهای او را انجام دهد که گفت: «اگر من در میان ایشان کارهایی را که هیچ‌کس دیگر انجام نداد، نکرده بودم» (یوحنا ۱۵:۲۴)، زیرا هم در کلام و هم در عمل، او جایگاهی کاملاً برتر داشت. او حقیقت بود و هر آنچه می‌گفت بی‌خطا حقیقت داشت. او «به هر جا می‌رفت و نیکی می‌کرد، زیرا خدا با او بود» (اعمال ۱۰:۳۸)، و معجزات رحمت در پی او بودند.
مسیحی دستور ندارد که معجزاتی مانند خداوند خود انجام دهد، اما به او توصیه شده است که «گام‌های او را دنبال کند» (اول پطرس ۲:۲۱). او موظف به انجام این کار است. وظیفه و لذت اوست که ردپای استاد خود را دنبال کند و پاهای خود را در آنها بگذارد. این خالص‌ترین شکل شاگردی است.
با این حال، باید بسیار روشن درک شود که هیچ‌کس نمی‌تواند از خداوند عیسی مسیح تقلید کند مگر اینکه آگاهانه بر اساس فدیه با خدا آشتی کرده باشد. تقلید از مسیح توسط کسی که هرگز «دوباره متولد نشده» و بنابراین فرزند خدا نیست، غیرممکن است. این تلاش محکوم به شکست کامل است؛ و هرچه این تلاش صادقانه‌تر باشد، ناامیدی بزرگ‌تر خواهد بود. هزاران بار آسان‌تر است که رنگین‌کمان را روی بوم نقاشی کرد تا اینکه انسان، به خودی خود، ویژگی‌های اخلاقی مسیح را در زندگی خود به نمایش بگذارد.
نه، انسان باید نه تنها آرزوهای جدید، بلکه طبیعتی جدید و قدرتی جدید داشته باشد، یعنی قدرت روح خدا، که تنها او می‌تواند مسیح را به قلب تازه شده چنان خدمت کند که آن قلب به دنبال تصویر او و همچنین مطابقت با آن باشد.
این توسط روح خداوند است که چنین شخصی «از جلال به جلال به همان صورت تبدیل می‌شود» (دوم قرنتیان ۳:۱۸). و می‌توان گفت که هیچ تغییری به اندازه این کامل و نفیس نیست.
برای مثال، به شائول طرسوسی فکر کنید – بزرگترین گناهکار، که به تصویر خداوند عیسی تبدیل شد!
به همین تغییر فکر کنید که در هر یک از ما که پلیدی طبیعی خود را آموخته‌ایم، انجام می‌شود، تا تصویر او را حمل کنیم – کاملاً در خود جلال، اما به تدریج و به طور فزاینده‌ای اکنون در مسیر رسیدن به آن! چه قدرت شگفت‌انگیزی این فرض می‌کند؛ اما، همان‌طور که روح خدا در ایماندار ساکن است، این روند تقدیس نیز پیش می‌رود، هرچند مطمئناً به چشم خود ایماندار نمی‌آید. دیگران می‌توانند پیشرفت مسیحی را مشاهده کنند که او «از جلال به جلال» حرکت می‌کند. او بیشتر شبیه الگوی خود می‌شود. واقعیت شگفت‌انگیز! و این روند متوقف نخواهد شد تا زمانی که او «به صورت پسر مطابقت یابد، تا او نخست‌زاده در میان برادران بسیار باشد» (رومیان ۸:۲۹). آنها او را که سرور همه خواهد بود، به یاد خواهند آورد.
«مسیح نیز برای شما رنج کشید» – او در آنجا تنها ایستاد، زیرا هیچ‌کس جز او نمی‌توانست جای ما را تحت داوری شایسته بگیرد، و نه حکم وحشتناک آن را به پایان برساند، هنگامی که «برای ما گناه شد»؛ اما علاوه بر کفاره در مرگ، «او برای ما نمونه‌ای گذاشت تا ما گام‌های او را دنبال کنیم.» در اینجا او تنها نیست. هیچ‌یک از مردم محبوب و با خون خریداری شده او نیستند که نباید گام‌های او را دنبال کنند.
برخی ممکن است آنها را با وفاداری و نزدیکی بیشتری نسبت به دیگران دنبال کنند، اما او به ما می‌گوید که «گوسفندان او صدای او را می‌شنوند»، که او آنها را می‌شناسد، و آنها او را دنبال می‌کنند. این تنها نشانه متمایز کننده همه گوسفندان اوست. آنها او را دنبال می‌کنند.
قابل توجه است که کلمه «نمونه» در اینجا، در هیچ جای دیگری یافت نمی‌شود. به معنای «نسخه یا زیرنویس» است. این همان کلمه‌ای نیست که رسول به مقدسین فیلیپی دستور داد که با هم از او پیروی کنند و «کسانی را که راه می‌روند، همان‌طور که ما را برای نمونه دارید، نشانه‌گذاری کنید»؛ و نه دوباره هنگامی که او پسرش تیموتائوس را ترغیب کرد که «نمونه‌ای برای ایمانداران» باشد. در این موارد، این یک «نوع» است، اما در اینجا یک «نسخه» است. یعنی، خداوند عیسی مسیح معیار است، و هیچ معیار پایین‌تری کافی نخواهد بود.
پس آیا می‌توانیم به این معیار در اینجا در زمین برسیم؟ قطعاً نه؛ اما با این حال، «هر کس که این امید را در او دارد [امید به شبیه شدن به او هنگامی که ظاهر شود] خود را پاک می‌کند، همان‌طور که او پاک است» (اول یوحنا ۳:۳). دوباره، ما جهانی بودن این روند را داریم. «هر کس» خود را برای رسیدن به آن معیار کامل آماده می‌کند.
ناگفته نماند که او جایگاهی فراتر از دسترس انسان دارد. او «خدای حقیقی و حیات جاودان» است (اول یوحنا ۵:۲۰)؛ اما در اینجا ما با معیار پاکسازی و الگو – نسخه برای تقلید ما – سروکار داریم. مردم از ایده‌آل‌های والا صحبت می‌کنند؛ آیا هیچ ایده‌آلی می‌تواند از این فراتر رود؟
و گام‌هایی که باید دنبال کنیم کدامند؟ آنها را باید از زمانی که در میان معلمان گفت: «آیا نمی‌دانستید که من باید به کار پدرم مشغول باشم؟» تا زمانی که آن کار کاملاً به پایان رسید، فریاد زد: «تمام شد»، سر مبارک خود را خم کرد و روح خود را به دستان پدرش سپرد، دنبال کرد.
چه مطالعه‌ای! چه نمونه‌ای! بخش ما در اول پطرس خلاصه‌ای از این گام‌ها را در چهار جمله منفی قاطع به ما می‌دهد:-
که گناهی نکرد
- و نه مکر در دهانش یافت شد
- که وقتی دشنام می‌شنید، دشنام نمی‌داد
- وقتی رنج می‌برد، تهدید نمی‌کرد.
- توجه کنید، در اینها او برای ما نمونه‌ای گذاشت؛ و چگونه ما سرزنش می‌شویم وقتی او را کاملاً عاری از شکست‌هایی می‌بینیم که متأسفانه همه ما مستعد آن هستیم.
و سپس، با عمیق‌ترین اعتماد، «خود را به او که به عدالت داوری می‌کند سپرد.»
اگر اظهارات دیگر زندگی او را به صورت منفی نشان می‌دادند، این جمله آرامش دائمی روح او را به صورت مثبت به ما می‌دهد. تبرئه او از جانب خدا بود. آیا ما عادت داریم که این سپردن را انجام دهیم؟ وقتی این کار را می‌کنیم، پیروزی به دست می‌آوریم؛ زیرا در آنجا نبرد به پایان می‌رسد. تمام زندگی او تسلیم، صمیمانه و بی‌چون و چرا، به اراده پدر بود. این یوغ او بود. آسان بود. و وقتی ما، از طریق فیض، بدون غرغر به آن اراده سر فرود می‌آوریم، ما نیز ثابت می‌کنیم که یوغ آسان و بار سبک است. اما باید واقعیت وجود داشته باشد. عنوان باید کپی شود، و نمونه تقلید شود. زیباترین (تنها زیبا) گام‌ها بر این بیابان بیش از حد خشک، توسط پاهای مقدس و پاک پسر خدا نقش بسته است، و نشانه‌های کاملاً قابل مشاهده تنها راهی را که مورد پسند خداست، و راهی که، در قدرت روح‌القدس، هر یک از فرزندان او باید دنبال کنند، پشت سر گذاشته است.
خداوند خود پیش رفته است، او راهی را که ما می‌پیماییم، مشخص کرده است. این به همان اندازه عشقی که ما می‌پرستیم، مطمئن است، ما چیزی برای ترس یا وحشت نداریم. تنها یک راه در بیابان وجود دارد که ردپای او آن را به عنوان مال خود نشان داده است، و ما با عجله و دقت دنبال می‌کنیم به مکانی که او تاج خود را بر سر گذاشته است.بله، او به بالا رفته است. ما با چهره‌ای بی‌پرده جلال او را در آنجا می‌بینیم. هر پرتوی از آن دوست‌داشتنی است؛ قلب را تسخیر می‌کند؛ از زمین جدا می‌کند؛ کسی را که می‌بیند «از جلال به جلال به همان صورت توسط روح خداوند» تغییر می‌دهد.
این دگرگونی شگفت‌انگیز اما به طرز الهی ساده است. کوزه‌گر ظرف را آن‌گونه که خود صلاح می‌داند می‌سازد، و مهارت کوزه‌گر در کار او دیده می‌شود. ای عزیزان، باشد که دل‌هایمان را بر کسب شباهت بسیار بیشتر به خداوند عیسی مسیح که الگوی ما و همچنین گران‌بهاترین نجات‌دهنده ماست، متمرکز کنیم.
