«> هر که می‌خواهد در میان شما بزرگ شود — باید خادم شما باشد؛ و هر که می‌خواهد اول باشد — باید بنده شما باشد.» متی ۲۰:۲۶-۲۷
برخی افراد با کمی «مقام» وجود دارند که به نظر می‌رسد تمام لطف‌هایی را که به آنها نشان داده می‌شود و تمام خدماتی را که دیگران به آنها ارائه می‌دهند، به عنوان حق خود به دلیل رتبه والایشان، یا اهمیت فوق‌العاده‌شان در میان مردم می‌پذیرند. آنها بر کرامت خود پافشاری می‌کنند و در واقع تقاضای توجه و درجه‌ای از فرمانبرداری از هم‌نوعان عادی خود را دارند. اگر به طور تصادفی سهم خود را از احترام دریافت نکنند، شکایت می‌کنند. به نظر می‌رسد احساس می‌کنند که جایگاه بالایشان در میان مردم — آنها را مستحق توجه زیادی می‌کند؛ و اگر آن را دریافت نکنند، رنجیده می‌شوند!
با این حال، با توجه به تعالیم خداوند ما، به نظر می‌رسد که واقعاً بزرگترین در میان مردم — کسانی هستند که بیشتر آماده خدمتهستند. بنابراین، روح متکبر که در بالا توصیف شد، به سختی نشانه‌ای از عظمت واقعی در چشم مسیح است — بلکه در واقع، نشانه‌ای از کوچکی است. هر خودخواهی کوچکی است. « قانون خدمت » از قلب خدا گرفته شده است؛ هیچ چیز دیگری واقعاً بزرگ نیست.
