«...خداوند به راستی برخاسته است...» لوقا ۲۴:۳۴اینکه پدر در شخص پسر آشکار شده است، اینکه یک شخص الهی بر روی زمین، روح‌القدس، وجود دارد، و اینکه یک انسان در آسمان، خداوند عیسی مسیح، وجود دارد، جوهر مسیحیت است.
تمام برکات برای مسیحیان بر کار بزرگ رستگاری که توسط خداوند عیسی بر روی صلیب انجام شد، استوار است، اما ما هرگز نمی‌توانستیم برکت الهی را که از طریق مرگ عیسی برای ما فراهم شده بود، بدون رستاخیز او از میان مردگان دریافت کنیم.
یکی از حقایق بزرگ مسیحیت این است که همه کسانی که مرده‌اند، از مردگان برخیزانده خواهند شد. بنیادگرایان در میان یهودیان به رستاخیز مردگان اعتقاد داشتند، اما تا زمانی که پسر خدا به جهان نیامد، حقایق مربوط به رستاخیز آشکار نشد.
پیشگویی‌های رستاخیز مسیح
انواع، اشکال و پیشگویی‌های بسیاری در عهد عتیق وجود دارد که مرگ و رستاخیز مسیح را برای ما به تصویر می‌کشند: آدم قبل از دریافت همسرش به خواب عمیقی فرو رفت؛ اسحاق قبل از اینکه به عنوان رستاخیز بازگردانده شود، بر روی قربانگاه گذاشته شد؛ یوسف قبل از اینکه برای نجات جهان بیرون بیاید، به چاه و زندان رفت؛ داوود به دره ایلا رفت و غول را شکست داد و سر و شمشیر او را بازگرداند؛ بنایا در یک روز برفی به چاه رفت، شیر را کشت و پیروز بیرون آمد؛ ایلیا از اردن عبور کرد و به آسمان رفت؛ الیشع با او عبور کرد، سپس بازگشت تا کارهای قدرتمند خود را انجام دهد؛ و یونس سه روز و سه شب در شکم ماهی بزرگ بود قبل از اینکه مأموریت خود را آغاز کند. اینها و بسیاری تصاویر دیگر از کتب مقدس عهد عتیق، این حقیقت بزرگ را برای ما به تصویر می‌کشند.
در روز پنطیکاست، پطرس پیشگویی مربوط به رستاخیز مسیح را در مزمور ۱۶ به یاد آورد:
«زیرا جان مرا در هاویه ترک نخواهی کرد و نخواهی گذاشت که قدوس تو فساد را ببیند. راه‌های حیات را به من شناسانده‌ای» (اعمال ۲:۲۷، ۲۸).
مزمور ۱۱۰، اشعیا ۵۲ و ۵۳، با بسیاری از کتب مقدس دیگر، افکار ما را به رستاخیز پسر خدا معطوف می‌کنند.
بسیاری از پیشگویی‌های عهد عتیق نمی‌توانستند محقق شوند اگر مسیح زنده نمی‌شد. تمام پیشگویی‌های باشکوه مسیحایی بر اساس مسیح برخاسته از مردگان است.
هنگامی که خداوند بر روی زمین بود، رستاخیز خود را به وضوح پیشگویی کرد، سه روز یونس در شکم ماهی بزرگ را به یاد آورد و به شنوندگان خود گفت که او سه روز و سه شب در قلب زمین خواهد بود.
او همچنین آنچه را که در مزمور ۱۱۰ درباره خودش گفته شده بود، به یاد آورد:
«بر دست راست من بنشین تا دشمنانت را زیر پای تو قرار دهم»
و به یهودیان گفت وقتی از او نشانه‌ای خواستند:
«این معبد را ویران کنید و من در سه روز آن را برپا خواهم کرد» (یوحنا ۲:۱۹).
او مکرراً به شاگردانش گفت که مصلوب خواهد شد و در روز سوم دوباره زنده خواهد شد (متی ۱۶:۲۱؛ متی ۱۷:۲۳؛ متی ۲۰:۱۹).
حتی دشمنان خداوند نیز آنچه را که او درباره دوباره زنده شدنش گفته بود، به یاد آوردند (متی ۲۷:۶۳).
شاهد رستاخیز
چقدر غیرقابل انکار هستند دلایل رستاخیزی که پولس رسول در ابتدای اول قرنتیان ۱۵ ارائه می‌دهد.
به غیر از رسولان،
«بیش از پانصد برادر در یک زمان» خداوند را دیده بودند، که بیشتر آنها در زمان نگارش رسول زنده بودند.
در مورد ظهور عیسی در رستاخیز به رسولان، لوقا نوشت:
«که خود را پس از رنج کشیدن خود با دلایل بسیاری به آنها زنده نشان داد، و چهل روز توسط آنها دیده شد» (اعمال ۱:۳).
در میان رسولانی که خداوند را زنده دیدند، متی و یوحنا بودند که در انجیل‌هایی که نام آنها را دارند، درباره رستاخیز نوشته‌اند.
شمعون پطرس نیز در رساله اول خود می‌نویسد از
«رستاخیز عیسی مسیح: که به آسمان رفته و بر دست راست خداست» (اول پطرس ۳:۲۱، ۲۲).
پولس خداوند را بر روی زمین نشناخته بود، با این حال او را برخاسته از مردگان، نشسته در آسمان دید، همانطور که می‌نویسد:
«و آخر از همه، به من نیز دیده شد، مانند کسی که نابهنگام متولد شده است» (اول قرنتیان ۱۵:۸).
مسیح برخاسته فقط به شاهدان منتخب ظاهر شد، اما او هنوز به تمام ملت ظاهر خواهد شد. پولس آن روز را پیش‌بینی می‌کرد، زیرا او نیز برای شاهد بودن بر مسیح برخاسته انتخاب شده بود.
قدرت الهی در رستاخیز نمایش داده شد
اقتدار الهی در این که پسر انسان داوری به او سپرده شده است، آشکار می‌شود؛ اما قدرت الهی در رستاخیز نمایش داده می‌شود، چه در مسیح که مردگان را بر روی زمین زنده می‌کند، در رستاخیز خودش، یا در زنده کردن همه مردگان در اولین و آخرین اعمال زنده کردن مردگان.
پولس به ما می‌گوید که عیسی
«با قدرت به عنوان پسر خدا اعلام شد... با رستاخیز از مردگان» (رومیان ۱:۴)؛
و اینکه
«عظمت بی‌اندازه» قدرت خدا «هنگامی که او را از مردگان برخیزاند» (افسسیان ۱:۱۹، ۲۰) آشکار شد.
این همان قدرتی بود که در زنده کردن دختر یایروس، پسر بیوه نائین، و ایلعازر از مرگ و فساد دیده شد.
