مردان قدرتمند
داوود تشنه آب بود و گفت: «ای کاش کسی به من آبی از چاه نزدیک دروازه بیتلحم میآورد!» پس سه مرد قدرتمند از خطوط فلسطینیان گذشتند، از چاه نزدیک دروازه بیتلحم آب کشیدند و آن را به داوود بازگرداندند. اما او از نوشیدن آن خودداری کرد؛ در عوض آن را در برابر خداوند ریخت. (۲ سموئیل ۲۳:۱۵-۱۶)
تصویری زیبا از پرستش در اعمال این سه مرد قدرتمند به ما ارائه میشود. آنها بر دشمن غلبه کردند و آب را با خطر شخصی زیاد و با وجود موانع عظیم به داوود آوردند. به آنها دستور داده نشده بود که این کار را انجام دهند. این یک وظیفه نظامی نبود. آنها از روی عشق به رهبر خود عمل کردند.
به همین ترتیب، پرستش ما از خداوند نباید به عنوان یک وظیفه انجام شود، بلکه به عنوان یک عمل فداکاری باشد زیرا ما او را دوست داریم. پرستش واقعی شامل زمان، تلاش، فداکاری و گاهی غلبه بر موانع بزرگی است که دشمن ما در مسیر ما قرار میدهد. آیا تا به حال متوجه شدهاید که وقتی میخواهید خداوند را پرستش کنید، چقدر موانع ظاهر میشوند؟
این واقعیت که داوود آب را روی زمین ریخت، باعث میشود به نظر برسد که سه مرد قدرتمند در یک تلاش بیهوده شرکت داشتند. اما داوود عمل آنها را آنقدر مهم دانست که آن را گرامی داشت و با تقدیم آن به عنوان یک قربانی نوشیدنی به خداوند، آن را «بالا برد».
زمان پرستش ما از خداوند ممکن است برای برخی به عنوان اتلاف وقت و تلاش به نظر برسد. به هر حال، ستایش خداوند نه گرسنگان را سیر میکند و نه برای بیخانمانها سرپناه فراهم میکند. اما از دیدگاه خدا، پرستش آرام ما و همچنین پرستش فعال ما ارزش زیادی دارد، زیرا به قلب پادشاه ما طراوت میبخشد.





