اهمیت بخشش برای زندگی مسیحی

اهمیت بخشش

«زیرا اگر شما گناهان مردم را ببخشید، پدر آسمانی شما نیز شما را خواهد بخشید.» متی ۶:۱۴ NIV

مفهوم بخشش آنقدر از واکنش معمول جامعه ما به توهین دور است که اغلب برای مسیحی دشوار است که از آن جدا شود و الگو را بشکند. در کتابش، چه چیزی در مورد فیض اینقدر شگفت‌انگیز است، فیلیپ یانسی نوشت: «در دنیایی که زور بیشترین اهمیت را دارد، یک آرمان والا مانند بخشش ممکن است به اندازه بخار بی‌اهمیت به نظر برسد.» وقتی کسی به شما «حمله» می‌کند، شما را شرمنده می‌کند یا به شما آسیب می‌رساند، واکنش طبیعی این است که حمله کنید، تلافی کنید و آن شخص را درد خود را احساس کنید. و حتی دشوارتر است (حداقل برای من) که بخشش را در نظر بگیرم وقتی یک دوست آسیب می‌بیند. به همان اندازه دشوار است وقتی یک فرد بی‌دفاع آسیب می‌بیند، مانند یک کودک.

پس چرا برای ما اینقدر مهم است که به این آرمان والا پایبند باشیم و متخلف را ببخشیم؟ دلایل متعددی وجود دارد، اما دلیل اصلی این است که خدا از ما خواسته است که این کار را انجام دهیم. در واقع، آیه بالا شرطی است، همانطور که متی ۶:۱۵ توضیح می‌دهد که خدا گناهان ما را نخواهد بخشید مگر اینکه ما دیگران را ببخشیم. من در مورد شما نمی‌دانم، اما من گناهان زیادی دارم که دعا می‌کنم خدا آنها را علیه من نگه ندارد!

یک مورد قوی برای بخشش می‌توان مطرح کرد، زیرا جایگزین آن گرفتار شدن در یک چرخه ثابت از نبخشش است. یانسی نوشت: «به غیر از بخشش، گذشته هیولایی ممکن است در هر زمان از خواب زمستانی بیدار شود تا حال را ببلعد.» در کتابش، هنر بخشش، لوئیس اسمیدز نوشت: «انتقام یک شور برای تلافی است. این یک میل سوزان برای بازگرداندن همان مقدار دردی است که کسی به شما داده است ... مشکل انتقام این است که هرگز به آنچه می‌خواهد نمی‌رسد؛ هرگز امتیاز را برابر نمی‌کند. عدالت هرگز نمی‌آید. واکنش زنجیره‌ای که توسط هر عمل انتقام آغاز می‌شود، همیشه مسیر بی‌مانع خود را طی می‌کند. هم آسیب‌دیده و هم آسیب‌رسان را به یک پله برقی درد گره می‌زند. هر دو تا زمانی که برابری (عدالت) خواسته شود، روی پله برقی گیر کرده‌اند، و پله برقی هرگز متوقف نمی‌شود، هرگز کسی را پیاده نمی‌کند.»

حداقل، بخشش ناعادلانه است. با این حال، این تنها راه برای رهایی خود از چرخه تلافی است. به گفته الهی‌دان رومانو گواردینی، بزرگترین نقص در جستجوی انتقام این است: «تا زمانی که در اشتباه و انتقام، ضربه و ضدضربه، تجاوز و دفاع گرفتار هستید، دائماً به اشتباهات تازه کشیده خواهید شد ... فقط بخشش ما را از بی‌عدالتی دیگران آزاد می‌کند.»

همانطور که ما به دنبال الگوبرداری از زندگی خود از شخص مسیح هستیم، بیایید واکنش او را به بزرگترین بی‌عدالتی که جهان ما تا به حال دیده است، بررسی کنیم. همانطور که او برای گناهان جهان، از جمله گناهان شما و من (یوحنا ۳:۱۷)، بین دو جنایتکار مصلوب می‌شد، لوقا ۲۳:۳۴ این کلمات عیسی را ثبت می‌کند: «پدر، آنها را ببخش، زیرا نمی‌دانند چه می‌کنند.»

واکنش ما به این مثال عالی از بخشش این است که برای قدرت فریاد بزنیم تا بر حسادت‌های کوچک، سرکوب روح ما، محرومیت عاطفی و آسیب فیزیکی غلبه کنیم و با بخشیدن کسانی که به ما آسیب رسانده‌اند، آنها را برکت دهیم.

این شاید فوق‌العاده‌ترین کاری باشد که می‌توانیم انجام دهیم.

«به عنوان قوم برگزیده خدا ... خود را با شفقت بپوشانید، مهربانی، فروتنی، ملایمت و صبر. یکدیگر را تحمل کنید و ببخشید هر شکایتی که ممکن است علیه یکدیگر داشته باشید. ببخشید همانطور که خداوند شما را بخشید.» کولسیان ۳:۱۲-۱۳