متن امروز موضوع کهانت مسیح را آغاز می‌کند. در عبرانیان این موضوعی است که در فصل ۴:۱۴-۱۶ آغاز می‌شود و در طول آن تا فصل ۱۰:۲۳ توسعه می‌یابد و ادامه می‌یابد.
دو کاهن در عبرانیان معرفی شده‌اند که به عنوان نمونه‌هایی از کهانت مسیح عمل می‌کنند: ملکی‌صدق و هارون. اولی برای نشان دادن این بود که تغییری در نظم کهانت باید رخ دهد، دومی برای خدمت به عنوان الگوی کهانت مسیح. و این دقیقاً همان چیزی است که در اینجا ارائه شده است، همان‌طور که هارون سالی یک بار، در روز کفاره، وارد قدس‌الاقداس خیمه می‌شد، خداوند عیسی نیز از آسمان‌ها گذشت. اما تضادی نیز وجود دارد: هارون این کار را هر سال انجام می‌داد، مسیح فقط یک بار—یک کار کامل شده! خداوند عیسی در اینجا کاهن اعظم بزرگ نامیده می‌شود. هیچ یک از کاهنان اعظم قبلی—هارون یا فرزندانش—هرگز «بزرگ» نامیده نشدند، فقط خداوند عیسی.
چیز دیگری در اینجا این است که این کاهن اعظم بزرگ به عنوان همدرد توصیف می‌شود؛ او قادر است با ما همدردی کند! البته او نمی‌تواند با گناهان ما همدردی کند، اما با تمام آزمایش‌ها، وسوسه‌ها و مشکلات ما در بیابان این دنیا. و نه تنها این، بلکه او برای ما «کمک به موقع» فراهم می‌کند. این به معنای کمکی است که دقیقاً به موقع می‌رسد. ما برای آزمایش‌هایی که هنوز نیامده‌اند کمک دریافت نمی‌کنیم، بلکه وقتی به آن نیاز داریم. چند نفر از ما می‌توانیم به یاد بیاوریم که دقیقاً زمانی که بیشترین نیاز را به کلامی تسلی‌بخش در مشکلات خود داشتیم، دقیقاً به موقع رسید!
