«اما خدای صلح، که خداوند ما عیسی، شبان بزرگ گوسفندان را از میان مردگان بازگرداند، در قدرت خون عهد ابدی، شما را در هر کار نیکو برای انجام اراده او کامل کند، و در شما آنچه را که در نظر او پسندیده است از طریق عیسی مسیح انجام دهد؛ که جلال تا ابدالآباد از آن او باد. آمین. اما ای برادران، از شما التماس می‌کنم، کلام نصیحت را تحمل کنید، زیرا من در چند کلمه برای شما نوشته‌ام» (عبرانیان 13:20-22). «کامل» یا «کمال» یکی از کلمات کلیدی بسیاری در عبرانیان است. این کلمه 12 بار در این رساله (در ترجمه JND) آمده است و به معنای «مناسب برای یک مقام یا خدمت» است.
چهار بار در رابطه با خداوند عیسی استفاده شده است، همیشه به معنای مثبت (عبرانیان 2:10؛ عبرانیان 5:9؛ عبرانیان 7:28؛ عبرانیان 9:11—او کامل شده است [یا «مناسب شده است»]، برای مثال، برای انجام کهانت خود از طریق چیزهایی که رنج کشید)؛
- چهار بار در رابطه با شریعت استفاده شده است، همیشه به معنای منفی (عبرانیان 7:11، 19؛ عبرانیان 9:9؛ عبرانیان 10:2—برای مثال، قادر نبود اسرائیل را برای حضور خدا آماده کند)؛ و
- چهار بار در مورد ایمانداران استفاده شده است، همیشه به معنای مثبت (عبرانیان 10:14، عبرانیان 11:40؛ عبرانیان 12:23؛ عبرانیان 13:21).
- آخرین باری که در این رساله استفاده شده است، در ارتباط با اعمال نیکوی ایمانداران است، اما در اینجا گفته نشده است که ایمانداران عبرانی برای هر کار نیکو آماده شده بودند، بلکه به صورت دعایی است که خدا آنها را در هر کار نیکو آماده کند. این چگونه و توسط چه کسی انجام خواهد شد؟
فقط خدا—خدای صلح—می‌توانست این کار را انجام دهد. به همین دلیل نویسنده دعای خود را به او خطاب می‌کند. قدرت و اراده او برای انجام این کار در این دیده می‌شود که او خداوند عیسی را از مردگان برخیزاند، که در اینجا به عنوان شبان بزرگ گوسفندان توصیف شده است، کسی که این عبرانیان را یک بار برای همیشه از گله یهودی به «مراتع سبز» و «آب‌های آرام» مزمور 23 هدایت می‌کند و خون او آنها را برای جلال آسمانی آماده کرده بود.
اما ایمانداران عبرانی نیز مسئولیتی داشتند، آنها باید «کلام نصیحت را تحمل می‌کردند.» این شامل توجه آنها به تمام تعالیم رساله، «چند کلمه‌ای» که برای آنها نوشته شده بود و عمل کردن به آن با ایمان بود.
پس، چه چیزی برای آنها نوشته شده بود؟ شاید ارزش داشته باشد که نکات اصلی رساله را با نحوه معرفی خداوند عیسی به ما خلاصه کنیم:
معرفی خداوند عیسی
>مکان مشخصه او در جلال در دست راست پدر نشسته است، همانطور که در مزمور 110 در مورد او پیشگویی شده است (عبرانیان 1:3؛ عبرانیان 8:1؛ عبرانیان 10:12؛ عبرانیان 12:2، اگرچه در هر مورد تأکید و کلمات کمی متفاوت هستند و ارزش مطالعه دقیق را دارند تا دلیل آن را ببینیم).
او در آنجا به عنوان «عیسی» است، نام مشخصه او در این رساله، یعنی همان انسانی که در زمین بود (عبرانیان 2:9؛ عبرانیان 3:1؛ عبرانیان 4:8، عبرانیان 6:20، عبرانیان 7:22؛ عبرانیان 10:19؛ عبرانیان 12:2، 24؛ عبرانیان 13:12). کهانت او ویژگی اصلی این رساله است («کاهن/کهانت»، «قربانی/قربانی کردن»، «قربانی»، «خون» و «مقدس» همه کلمات بسیار برجسته در این رساله هستند که بیشتر از هر کتاب دیگری در عهد جدید در عبرانیان استفاده شده‌اند). این کهانت دو جنبه اصلی دارد: 1. او ما را از سقوط در مسیر بیابان حفظ می‌کند (فصول 1-7)، و 2. او ما را در ستایش و پرستش در مقدس هدایت می‌کند (فصول 8-10).
- این سه ویژگی مربوط به خداوند عیسی به کل رساله شخصیت می‌بخشد و انتظارات و امیدهای ایمانداران عبرانی را از زمین به آسمان منتقل می‌کند. تعالیم رساله بر عظمت و برتری او نسبت به هر چیزی که آنها تحت شریعت می‌شناختند، تأکید می‌کند.
عناصر بنیادی و اصطلاحات کلیدی
بنیادهای عهد عتیق
این رساله بر اساس سه بخش اصلی عهد عتیق است، اگرچه حدود 40 نقل قول مستقیم از عهد عتیق با اشارات بسیار بیشتر وجود دارد:
مزمور 110،
- قربانی‌های لاویان، و
- روز کفاره.
- سایر کلمات کلیدی
سایر کلمات یا عبارات کلیدی عبارتند از:
«بهتر» (14 بار استفاده شده است—عبرانیان 1:4؛ عبرانیان 6:9؛ عبرانیان 7:7، 19؛ عبرانیان 8:6 (x2)؛ عبرانیان 9:11، 23؛ عبرانیان 10:34؛ عبرانیان 11:16، 35، 40؛ عبرانیان 12:24)،
- «برتر» (چهار بار استفاده شده است—عبرانیان 1:4؛ عبرانیان 3:3 [اگرچه در آنجا با این کلمات ترجمه نشده است]؛ عبرانیان 8:6؛ عبرانیان 11:4)،
- «بزرگ» (16 بار استفاده شده است—عبرانیان 1:3؛ عبرانیان 2:3؛ عبرانیان 3:3؛ عبرانیان 4:14؛ عبرانیان 6:13، 16؛ عبرانیان 7:4؛ عبرانیان 8:1، 11؛ عبرانیان 10:21، 35؛ عبرانیان 11:24، 26؛ عبرانیان 12:1، 3؛ عبرانیان 13:20)،
- «ما داریم…» (نه بار استفاده شده است—عبرانیان 4:15؛ عبرانیان 6:19؛ عبرانیان 8:1؛ عبرانیان 10:10؛ عبرانیان 12:9؛ عبرانیان 13:10، 14، 18)،
- «ابدی» (شش بار استفاده شده است—عبرانیان 5:9؛ عبرانیان 6:2؛ عبرانیان 9:12، 14، 15؛ عبرانیان 13:20)،
- «یک بار» (11 بار استفاده شده است—عبرانیان 6:4؛ عبرانیان 7:27؛ عبرانیان 9:7، 12، 26، 27، 28؛ عبرانیان 10:2، 10؛ عبرانیان 12:26، 27)،
- «دیگر نه» (شش بار استفاده شده است—عبرانیان 8:12؛ عبرانیان 10:2، 17، 18، 26؛ عبرانیان 12:19)، و همچنین
- «کامل» یا «کمال» (12 بار استفاده شده است—عبرانیان 2:10، عبرانیان 5:9 (عبرانیان 5:14)؛ (عبرانیان 6:1)؛ عبرانیان 7:11، 19، 28؛ عبرانیان 9:9، 11؛ عبرانیان 10:1، 14؛ عبرانیان 11:40؛ (عبرانیان 12:2)، عبرانیان 12:23؛ عبرانیان 13:21).
- با دنبال کردن این ارجاعات، دیده خواهد شد که آموزش عمدتاً از طریق تضاد انجام می‌شود، زیرا هر چیزی که خداوند آورده است بهتر و بالاتر از چیزی است که آنها تحت شریعت به آن عادت کرده بودند.
اگر ایمانداران عبرانی به این تعالیم توجه می‌کردند و بر اساس آنها عمل می‌کردند، برای هر کار نیکو آماده می‌شدند، کارهایی که شریعت طلب می‌کرد اما هیچ قدرتی برای انجام آنها نمی‌داد، کارهایی که فقط با ایمان، بر اساس اصل فیض (شاید یک کلمه کلیدی دیگر، هشت بار ذکر شده است—عبرانیان 2:9؛ عبرانیان 4:16 (x2)؛ عبرانیان 10:29؛ عبرانیان 12:15، 28؛ عبرانیان 13:9، 25)—و نه شریعت—قابل انجام هستند.
فقط ایمانداران عبرانی نبودند که به چنین کلمات نصیحتی نیاز داشتند، زیرا ما نیز تمایل داریم که کارها را بر اساس اصل شریعت انجام دهیم، کارهایی که نه از طریق روح بلکه از طریق جسم، با قدرت خودمان (اگر قدرتی داشتیم!) انجام می‌شوند. ما نیز باید در مورد تعالیم این رساله گرانبها تأمل کنیم و به خدا دعا کنیم که اراده خود را در ما به انجام رساند، تا ما نیز در هر کار نیکو آماده شویم، خدا «در [ما] آنچه را که در نظر او پسندیده است از طریق عیسی مسیح انجام دهد؛ که جلال تا ابدالآباد از آن او باد.»
