«چه زیباست پاهای کسانی که خبر خوش می‌آورند!» — رومیان ۱۰:۱۵
معنای کلمه «انجیل»، مانند بسیاری از کلمات دیگر، در طول زمان تغییر کرده است. در ابتدا به پاداشی اشاره داشت که در ازای خبر خوش داده می‌شد. بعدها به معنای خود خبر خوش درآمد. امروز، در ذهن بسیاری، کلمه «انجیل» اغلب نوع خاصی از موسیقی مذهبی با منشأ آمریکایی را به ذهن می‌آورد.
نویسندگان عهد جدید گاهی اوقات از کلمه انجیل برای اشاره به اطلاعات دلگرم‌کننده استفاده می‌کردند، مانند: «تیموتائوس همین الان از نزد شما به ما رسیده و خبر خوشی درباره ایمان و محبت شما آورده است» (اول تسالونیکیان ۳:۶ NIV). اما معمولاً در ارتباط با حقایق تاریخی و معنای پیام مسیحی استفاده می‌شود. کلمه «انجیل» حدود ۱۰۰ بار در عهد جدید، عمدتاً توسط پولس رسول، استفاده شده است. نویسندگان انجیل متی، مرقس و لوقا گاهی اوقات از آن استفاده می‌کردند. به طور شگفت‌انگیزی، یوحنا در انجیل خود و نه در سه نامه خود از آن استفاده نکرد.
پطرس توضیح داد که اراده خدا این بود که مردم «پیام انجیل را بشنوند... و ایمان بیاورند» (اعمال ۱۵:۷). به عبارت دیگر، او انتظار داشت که با شنیدن، درک و پذیرش انجیل، «از انجیل خدا اطاعت کنند» (اول پطرس ۴:۱۷). برای اینکه این اتفاق بیفتد، پطرس می‌دانست که پیام انجیل باید با قدرت «روح‌القدس فرستاده شده از آسمان» (اول پطرس ۱:۱۲) منتقل شود.
پولس رسول معلمی با استعداد بود و بنیانگذار کلیسا، و انجیل در مرکز هر کاری که او انجام می‌داد قرار داشت. او خود را «برای انجیل خدا جدا شده» می‌دانست (رومیان ۱:۱) و وظیفه زندگی خود را «شهادت دادن به انجیل فیض خدا» توصیف کرد (اعمال ۲۰:۲۴). پولس توضیح داد که «مسیح عیسی مرگ را نابود کرده و زندگی و جاودانگی را از طریق انجیل به نور آورده است» (دوم تیموتائوس ۱:۱۰).
این رسول پرانرژی با تمام قلب خود باور داشت که انجیل خدا واقعاً «خبر خوش» است. با شور و اشتیاق نوشت: «من از انجیل شرمنده نیستم، زیرا قدرت خدا برای نجات هر کسی است که ایمان می‌آورد» (رومیان ۱:۱۶). با شادی و شگفتی پولس آنچه را که دید توصیف کرد: «در سراسر جهان این انجیل ثمر می‌دهد و رشد می‌کند، همانطور که از روزی که آن را شنیدید و فیض خدا را در تمام حقیقت آن درک کردید، در میان شما نیز چنین بوده است» (کولسیان ۱:۵-۶). او حمل و ترویج انجیل را افتخار و امتیاز می‌دانست. آیا ما نیز چنین می‌دانیم؟
انجیل خدا تغییر نکرده است؛ هنوز هم خبر خوش اوست که توسط پسرش به ما رسانده شده است، همانطور که در یوحنا ۳:۱۶-۱۷ آمده است: «زیرا خدا جهان را آنقدر دوست داشت که پسر یگانه خود را داد، تا هر که به او ایمان آورد هلاک نشود بلکه حیات جاودان داشته باشد. زیرا خدا پسر خود را به جهان نفرستاد تا جهان را محکوم کند، بلکه تا جهان را از طریق او نجات دهد.»
خدا هنوز هم از طریق انجیل خود زندگی جدید و جاودانگی را به مردم می‌آورد. خدا هنوز هم با قدرت در قلب‌های آنها کار می‌کند، همانطور که آنها پیام انجیل را می‌شنوند. خدا هنوز هم از مسیحیان عادی و در دسترس مانند من و شما برای انتقال این انجیل به دیگران استفاده می‌کند. آیا احساس امتیاز و افتخار می‌کنید که برای شرکت در این وظیفه شریف فراخوانده شده‌اید؟ آیا اخیراً فرصت داشته‌اید خبر خوش خدا را با کسی به اشتراک بگذارید؟
ابزارهایی مانند رادیو، تلویزیون، ویدئوها، وب‌سایت‌ها و مواد چاپی ممکن است در وظیفه ما به ما کمک کنند. اما هیچ چیز نمی‌تواند جایگزین تماس شخصی و روابط بین فردی شود. زندگی ما با دیگران صحبت خواهد کرد اگر «خود را به شیوه‌ای شایسته انجیل مسیح رفتار کنیم» (فیلیپیان ۱:۲۷). روح‌القدس می‌خواهد از طریق ما کار کند. بیایید خود را در دسترس قرار دهیم. شیوه زندگی و کلمات ما هنوز هم ابزارهای اصلی و مؤثرترین ابزارهای ارتباطی برای نشان دادن و به اشتراک گذاشتن خبر خوش هستند.
