جستجوی هدایت خداوند: از نگرش اسب و قاطر دوری کنید

«شما مانند اسب یا قاطر نباشید.» (مزامیر 32:9)به نظر من، اسب و قاطر دو نگرش اشتباه را نشان می‌دهند که ممکن است ما هنگام جستجوی هدایت خداوند داشته باشیم. اسب می‌خواهد به جلو بتازد؛ قاطر می‌خواهد عقب بماند. اسب تمایل به بی‌صبری، پرشور بودن و بی‌احتیاطی دارد. از سوی دیگر، قاطر لجوج، سرکش و تنبل است. مزمورنویس می‌گوید که هیچ یک از این حیوانات درک ندارند. هر دو باید با دهنه و لگام کنترل شوند، در غیر این صورت به ارباب خود نزدیک نخواهند شد.

خواست خداوند این است که ما نسبت به هدایت او حساس باشیم، نه اینکه با حکمت خودمان به جلو بتازیم و نه اینکه وقتی او اراده خود را نشان داده است، عقب بمانیم.

در اینجا چند قانون کلی وجود دارد که ممکن است در این زمینه مفید باشد.

از خداوند بخواهید که هدایت خود را از طریق دو یا سه شاهد تأیید کند.

او فرموده است: «از زبان دو یا سه شاهد هر سخنی ثابت می‌شود» (متی 18:16ب). این شاهدان ممکن است شامل یک آیه از کتاب مقدس، مشورت با سایر مسیحیان و همگرایی شگفت‌انگیز شرایط باشد. اگر دو یا سه نشانه متمایز از اراده او را دریافت کنید، هیچ شک و تردیدی نخواهید داشت.

اگر به دنبال هدایت خداوند هستید و هیچ هدایتی نمی‌آید، پس هدایت خداوند این است که در جایی که هستید بمانید.

هنوز هم این حقیقت دارد که «تاریکی در مورد رفتن، نور در مورد ماندن است.»

صبر کنید تا هدایت آنقدر واضح شود که رد کردن آن نافرمانی آشکار باشد.

بنی‌اسرائیل از حرکت منع شده بودند تا زمانی که ستون ابر و آتش حرکت می‌کرد. هیچ توجیهی از جانب آنها نمی‌توانست اقدام مستقل را توجیه کند. مسئولیت آنها این بود که وقتی ابر حرکت می‌کرد، حرکت کنند—نه زودتر و نه دیرتر.

در نهایت، بگذارید صلح مسیح در قلب شما داوری کند.

این ترجمه آزادی از کولسیان 3:15 است. به این معنی است که وقتی خداوند واقعاً هدایت می‌کند، او بر عقل و احساسات ما چنان تأثیر می‌گذارد که ما در مورد راه درست آرامش داریم و در مورد هیچ راه دیگری آرامش نداریم.

اگر ما مشتاق دانستن اراده الهی و سریع در اطاعت از آن باشیم، به دهنه و لگام انضباط خداوند نیازی نخواهیم داشت.