هیچ‌کس انکار نمی‌کند که ورزش، چه برای روح و چه برای جسم، سودمند است. با این حال، در آن یک ارزش نسبی وجود دارد که خوب است آن را در نظر بگیریم.
زیرا ورزش بدنی کمسودمند است؛ اما دینداری برای همه چیزسودمند است، زیرا وعده زندگی کنونی و زندگی آینده را دارد.
از این رو، پاول به تیموتائوس توصیه می‌کند: «بلکه خود را برای دینداری ورزش ده» (اول تیموتائوس ۴: ۷-۸).یونانیان به ورزش بدنی بسیار علاقه‌مند بودند. برای آنها این بیشتر یک شور و اشتیاق بود تا یک ورزش. هر شهر یونانی با هر اندازه‌ای، سالن ورزشی خود را داشت. بدین ترتیب، امکانات کافی برای ورزشکاران فراهم می‌شد تا بدن خود را توسعه دهند. سپس بازی‌های عمومی که به صورت دوره‌ای برگزار می‌شد، به آنها فرصت می‌داد تا چابکی، قدرت و استقامت خود را نشان دهند. دویدن، کشتی‌گیری و مشت‌زنی (بوکس) برخی از آزمون‌های متعدد قدرت بدنی بودند. به اینها، در تاریخ بعدی، عمل غیرانسانی مبارزه با حیوانات وحشی اضافه شد که اگرچه منشأ خارجی داشت (توسط رومیان معرفی شد)، اما با علاقه و شور و شوق ملی مورد استقبال قرار گرفت.
در سالن ورزشی، نامزدها خود را به یک دوره تمرین سخت، که حداقل ده ماه طول می‌کشید، تسلیم می‌کردند. رژیم غذایی سختگیرانه اعمال می‌شد و تمرینات و آزمایش‌های شدیدی برای تقویت بدن و رساندن آن به حداکثر انعطاف‌پذیری، انرژی و مقاومت انجام می‌شد. در بازی‌ها قوانین سختگیرانه‌ای برای جلوگیری از بازی ناپاک و تضمین برابری رقابت رعایت می‌شد. جایزه مورد علاقه، تاجی از برگ‌های کاج یا زیتون وحشی بود!
در میان کسانی که به طور رسمی در بازی‌ها شرکت می‌کردند، جارچی و داور بودند. اولی نامزدها را به استادیوم فرا می‌خواند و آنها را به ترتیب رقابتی خود مرتب می‌کرد؛ دومی جوایز را به برندگان، معمولاً در آخرین روز بازی‌ها، اهدا می‌کرد. این رویداد با شکوه و جشن برگزار می‌شد؛ و برندگان بت‌های مردمی دیوانه بودند. چنین بودند گردهمایی‌های معروف در المپیا، دلفی، نمئا و کورینت.
تصویرسازی نبرد روحانی
اشاره ما به این جشن‌ها برای این است که تصویری را به خواننده ارائه دهیم که پولس رسول به خوبی از آن استفاده می‌کند تا به مسیحیان درس‌های سودمندی در نبرد روحانی بیاموزد.
به عنوان مسیحیان، ورزش ما برای دینداریاست؛ مسابقه ما آسمانیاست؛ کشتی‌گیری ما با شرارت روحانیاست؛ استادیوم ما مسیر ایماناست؛ هدف ما مسیح در جلالاست؛ و جایزه ما تاج فسادناپذیراست. با در نظر گرفتن این حقایق، بیایید ببینیم کتاب مقدس چه چیزی در مورد ارزش ورزش و پاداش به ما می‌آموزد.
درس‌هایی از اول قرنتیان ۹
سه چیز در اول قرنتیان ۹: ۲۴-۲۵ به ما ارائه شده است.
- ما در یک مسابقه هستیم و باید بدویم،با چنین تمرین و جدیت فردی، تا جایزه را به دست آوریم. همه می‌دوند؛ یک نفر جایزه را دریافت می‌کند. آنچه دیگران انجام می‌دهند یا نمی‌کنند، موضوع فکر یا نظر نیست؛ همه در مسابقه هستند؛ یک نفر جایزه را دریافت می‌کند. «پس چنان بدوید که به دست آورید.»
- خودکنترلی ضروری است. خودپرستی، با ماهیت چندوجهی خود، حذف می‌شود. بدن، مانند یک ماشین بسیار آزمایش‌شده، باید بهترین عملکرد خود را داشته باشد و کاملاً تحت کنترل باشد.
- پاداش بسیار فراتر از بالاترین تصور جلال زمینی است. یکی «فاسدشدنی» است؛ دیگری «فسادناپذیر». یکی زودگذر است؛ دیگری ابدی.
تمرین شخصی پولس به عنوان مثال
در آیات پایانی فصل مورد اشاره، پولس تمرین شخصی خود را برای نمونه به ما می‌دهد.
- او بدون هیچ تردیدی دوید. پیروزی برای او یک نتیجه از پیش تعیین شده. او دست دراز کرد تا آن را به دست آورد که برای آن او قبلاً "توسط مسیح عیسی دستگیر شده بود " (فیلیپیان 3:12). بنابراین همیشه با ایمان است.
- او جنگید؛ اما نه مانند کسی که هوا را می‌زند - یک مبارز بی‌تجربه ممکن است این کار را در برابر حریف گریزان خود انجام دهد. با چنگال محکم و سریع (در اینجا او از یک اصطلاح بوکس استفاده می‌کند)، بدن را تحت کنترل نگه داشت و آن را مطیع ساخت. بدن در اینجا به عنوان معبدکه روح در آن ساکن است، دیده نمی‌شود، بلکه به عنوان محل آن خواسته‌ها، که اگر برآورده شوند، به بندگی منجر می‌شوند. تضاد ذهنیت آسمانی در کسانی دیده می‌شود که در مورد آنها گفته شده است، "خدای آنها شکم آنهاست،" "که به چیزهای زمینی فکر می‌کنند" (فیلیپیان 3:18-19). و نمونه‌ای عالی از غیرمبارزان، در این جنگ، کسانی هستند که "خادمان فساد" نامیده می‌شوند (2 پطرس 2:19).
- او به دیگران اعلام نکرد و خودش در مسابقه شرکت نکرد. اشاره آشکار به منادی در بازی‌ها است که نامزدها را به استادیوم فرا می‌خواند، اما در مسابقه شرکت نمی‌کرد. و نتیجه این است که برخی هستند که برای دیگران موعظه می‌کنند، در حالی که خودشان مسیحی نیستند. چنین کسانی، البته، طرد شده - نامقبول و رد شده - خواهند بود.
پولس، برعکس، ابتدا مسیحیبود؛ سپس یک واعظ. به همین دلیل او یک واعظ خوب بود.
مسابقه دعوت عالی (فیلیپیان 3)
با رسیدن به فیلیپیان 3، ما مسابقه "دعوت عالی خدا در مسیح عیسی" را داریم. ویژگی آن انرژی است. پولس از هر چیزی که جسم به آن افتخار یا اعتماد کند، عاری شده است، به عنوان دونده وارد مسیر می‌شود. "چیزهای پشت سر را فراموش کرده،" او به جلو می‌رود (اشاره به بدن دونده که به جلو متمایل است) و به سمت هدف فشار می‌آورد. همه چیز در این مسابقه نشان‌دهنده انرژی روحانی است. هر آنچه که انسان در جسم می‌توانست به آن افتخار کند، او آن را ضرر می‌شمارد، فضله می‌داند، پشت سر می‌گذارد و فراموش می‌کند! نمونه‌ای زیبا از انرژی روحانی! آیا می‌توانیم بهتر از این پیدا کنیم؟
مسابقه سرعت: انرژی
مسابقه سرعت بزرگترین آزمون سرعت بالا بود. در آن انرژی عامل تعیین‌کننده بود. یک طول استادیوم، مسافتی حدود یک هشتم مایل رومی، طی می‌شد. شروع بد، نگاه به پشت، کمترین شرمساری ممکن، یا وزن، سرنوشت دونده را تعیین می‌کرد. اما چقدر مراقب بود که عریان و متمرکزباشد! آیا این برای ما صدایی ندارد؟
مسابقه استقامت: پایداری
اما هیچ آزمونی به اندازه مسابقه استقامت طاقت‌فرسا نبود. چندین طول استادیوم طی می‌شد. نیازی به گفتن نیست که این آزمون تلاش مداوم برای بسیاری از رقبا بیش از حد بود. از یکی به نام لاداس که در واقع در بازی‌های المپیک یک آزمون استقامت را برنده شد، ثبت شده است که آنقدر خسته بود که بلافاصله پس از تاج‌گذاری، جان سپرد. و آیا نباید بگوییم که پایداری بزرگترین آزمون در نبرد روحانی است؟ بسیاری هستند که خوب شروع می‌کنند، مدتی خوب می‌دوند، سپس بد به پایان می‌رسانند. یک نگاه به کتاب مقدس برای اثبات آن کافی است، بدون اینکه از تجربه خودمان و دیگران صحبت کنیم. افسانه خرگوش و لاک‌پشت درس اخلاقی برای ما دارد. اگر اولی سرعتدارد، دومی پایداریدارد: ما به هر دوی این ویژگی‌ها برای مسابقه آسمانی نیاز داریم.
پایداری و نگاه به عیسی (عبرانیان 12)
با مراجعه به عبرانیان 12، چقدر مناسب است این تشویق: "بیایید با صبر [پایداری] مسابقه‌ای را که پیش روی ماست بدویم، با نگاه به عیسی، آغازگر و کامل‌کننده ایمان ما."
راز قدرت برای پایداری در "نگاه به عیسی" است. با ایمان او را می‌بینیم؛ با ایمان به او برای قدرت در راه نگاه می‌کنیم. با ایمان موسی "پایداری کرد، همانطور که او را که نادیدنی است می‌دید." موانع زیادی برای بازدارندگی وجود دارد؛ گناه بی‌اعتقادی، "که به آسانی ما را احاطه می‌کند،" همیشه نزدیک است؛ اما اگر "به عیسی" نگاه کنیم، با پایداری مسابقه‌ای را که پیش روی ماست خواهیم دوید.
منبع منحصر به فرد مسیحی
تفاوت بین دونده در استادیوم و مسیحی این است: اولی باید از منبع خودش استفاده کند؛ دومی همه چیز را در مسیح داردکسانی که بر خداوند توکل دارند، نیروی تازه خواهند یافت؛ مانند عقاب بال خواهند گشود؛ خواهند دوید و خسته نخواهند شد؛و راه خواهند رفت و ضعیف نخواهند شد.""
وعده پاداش
اما تمرین به پایان خواهد رسید و پاداش داده خواهد شد. چه چشم‌انداز شادی‌آوری!
پولس می‌توانست بگوید: «اکنون آماده‌ام که قربانی شوم؛ و زمان رفتن من نزدیک است. نبرد نیکو را جنگیده‌ام، مسابقه خود را به پایان رسانده‌ام، ایمان را حفظ کرده‌ام: از این پس تاج عدالت برای من ذخیره شده است، که خداوند، داور عادل، در آن روز به من خواهد داد: و نه تنها به من، بلکه به همه کسانی که ظهور او را دوست دارند» (دوم تیموتائوس 4:6-8).
