کار مسیح شما را نجات می‌دهد، کلام خدا به شما اطمینان می‌دهد، و شادی شما توسط روح‌القدس که در شما ساکن است حفظ می‌شود. اما هر شخص نجات‌یافته‌ای هنوز طبیعت قدیمی و گناه‌آلود را که با آن متولد شده است، دارد. روح‌القدس در برابر طبیعت قدیمی مقاومت می‌کند اما از هر فکر، کلمه یا عملی که از آن سرچشمه می‌گیرد، غمگین می‌شود. وقتی شما «شایسته خداوند» راه می‌روید، روح‌القدس در شما میوه مبارک خود را تولید می‌کند: «محبت، شادی، صلح، صبر، مهربانی، نیکویی، وفاداری، ملایمت، خویشتن‌داری» (غلاطیان ۵: ۲۲). با این حال، وقتی شما به روشی دنیوی راه می‌روید، روح‌القدس غمگین می‌شود، و این میوه با افزایش راه‌های دنیوی شما کاهش می‌یابد. در حالی که کار مسیح و نجات شما با هم استوار می‌مانند – زیرا او نمی‌تواند شکست بخورد – راه رفتن و لذت شما با هم استوار می‌مانند یا سقوط می‌کنند زیرا یکی به دیگری بستگی دارد.
شاگردان اولیه «در ترس خداوند و تسلی روح‌القدس» راه می‌رفتند، «و تعدادشان زیاد می‌شد» (اعمال ۹: ۳۱). دوباره می‌گوید، «شاگردان پر از شادی و روح‌القدس شدند» (اعمال ۱۳: ۵۲). به عبارت دیگر، شادی روحانی شما مستقیماً متناسب با شخصیت روحانی راه رفتن شما پس از نجات یافتن خواهد بود.
بسیاری از ایمانداران شادی روحانی را با نجات ابدی اشتباه می‌گیرند. وقتی، از طریق گناه، یک ایماندار روح‌القدس را غمگین می‌کند، شادی او از دست می‌رود اما نجات او امن باقی می‌ماند. نجات شما به کار مسیح برای شما بستگی دارد، اطمینان شما بر اساس حقیقت کلام خدا است، و شادی شما در غمگین نکردن روح‌القدس که در شماست، یافت می‌شود.
وقتی روح‌القدس را غمگین می‌کنید، مشارکت شما با پدر و پسر قطع می‌شود. تنها زمانی که خود را قضاوت کرده و گناهان خود را اعتراف کنید، شادی شما بازگردانده می‌شود.
نجات یک مسیحی به تولد او بستگی دارد؛ مشارکت او به رفتار او بستگی دارد. پس از اینکه داوود با بت‌شبع زنا کرد و ترتیب داد تا اوریا در جنگ کشته شود (دوم سموئیل ۱۱-۱۲)، او از خدا نخواست که «نجات خود را به من بازگردان،» بلکه «شادی نجات خود را به من بازگردان» (مزامیر ۵۱: ۱۲).
وقتی یک ایماندار گناه می‌کند، مشارکت قطع می‌شود، و شادی از دست می‌رود تا زمانی که او با خودقضاوتی به پدر بازگردد و گناهان خود را اعتراف کند. سپس ایماندار می‌تواند مطمئن باشد که بخشیده شده است زیرا اول یوحنا ۱: ۹ می‌گوید: «اگر گناهان خود را اعتراف کنیم، او امین و عادل است که گناهان ما را ببخشد و ما را از هر ناراستی پاک کند.»
همیشه به یاد داشته باشید که هیچ چیز به اندازه پیوند رابطه قوی نیست و هیچ چیز به اندازه پیوند مشارکت لطیف نیست. هیچ چیز نمی‌تواند اولی را بشکند، اما یک فکر ناپاک، یک انگیزه اشتباه، یا یک کلمه آزاردهنده دومی را خواهد شکست. هرگز امنیت خود را با شادی خود قاطی نکنید! آیا مضطرب هستید؟ با اعتراف فروتنانه به خدا روی آورید. خود را بررسی کنید. وقتی آنچه شادی شما را ربوده است شناسایی کردید، گناه خود را به خدا اعتراف کنید و خود را به خاطر بی‌دقتی خود که اجازه داد گناه در وهله اول وارد شود، قضاوت کنید.
فکر نکنید که داوری خدا در مورد گناهان ایماندار کمتر از گناهان بی‌باور است. او استاندارد دوگانه ندارد. او فقط یک راه برای برخورد با گناه دارد. گناهان ایماندار همه توسط عیسی مسیح بر روی صلیب پرداخت شد. در آنجا، مسئله داوری برای گناه ایماندار برای همیشه حل شد. داوری بر خداوند عیسی، جایگزین مبارک که جای ایماندار را گرفت، افتاد: «که خود گناهان ما را در بدن خود بر روی درخت حمل کرد» (اول پطرس ۲: ۲۴). از سوی دیگر، بی‌باور، ردکننده مسیح، باید برای همیشه مجازات گناهان خود را در جهنم تحمل کند زیرا او از پذیرش عیسی مسیح به عنوان جایگزین شخصی خود، نجات‌دهنده خود، امتناع کرده است.
وقتی یک ایماندار گناه می‌کند، مسئله داوری نمی‌تواند علیه او مطرح شود زیرا داور مسئله داوری را بر روی صلیب حل کرد. با این حال، مسئله مشارکت در درون ایماندار توسط روح‌القدس هر بار که او غمگین می‌شود، مطرح می‌شود.
مردی، در حالی که به انعکاس ماه در یک حوض آب آرام نگاه می‌کرد، به دوستی گفت که ماه چقدر زیباست. ناگهان، کسی سنگی به حوض انداخت، و مرد فریاد زد: «ماه از هم پاشید، و تکه‌هایش همه جا هستند!» دوستش پاسخ داد: «بالا را نگاه کن! ماه اصلاً تغییر نکرده است. فقط حوض تغییر کرده است.» این چگونه در مورد ایماندار صدق می‌کند؟
قلب شما (شما واقعی) حوض است. وقتی اجازه نمی‌دهید شر در زندگی شما وارد شود، روح‌القدس شگفتی‌های مسیح را برای آرامش و شادی شما آشکار می‌کند. اما لحظه‌ای که گناه وارد می‌شود، روح‌القدس حوض (قلب شما) را آشفته می‌کند، و تجربیات شاد شما از هم می‌پاشد. شما بی‌قرار و آشفته هستید. اما به محض اینکه گناه خود را اعتراف می‌کنید، شادی آرام مشارکت بازگردانده می‌شود.
در حالی که قلب شما به دلیل گناه در بی‌قراری است، آیا کار مسیح تغییر کرده است؟ البته که نه! پس، امنیت نجات شما نیز تغییر نکرده است. آیا کلام خدا تغییر کرده است؟ نه! پس، قطعیت نجات شما نیز تغییر نکرده است. پس، چه چیزی تغییر کرده است؟ عمل روح‌القدس در شما تغییر کرده است. به جای پر کردن قلب شما با حس شایستگی مسیح، او از اینکه مجبور است از این کار دلپذیر دست بکشد تا شما را با حس گناه خود پر کند، غمگین است. او آرامش و شادی شما را از بین می‌برد تا زمانی که شما شری را که او را غمگین کرده است، قضاوت کرده و در برابر آن مقاومت کنید. وقتی این کار انجام شود، او مشارکت شما را بازگردانده است.
خداوند در کلام خود می‌گوید: «روح‌القدس خدا را غمگین نکنید، که با او برای روز رستگاری مهر شده‌اید» (افسسیان ۴: ۳۰). خواننده عزیز، نجات‌دهنده و خداوند ما هرگز تغییر نخواهد کرد. کتاب مقدس می‌گوید: «عیسی مسیح دیروز و امروز و تا ابد همان است» (عبرانیان ۱۳: ۸). کار تمام‌شده او نیز هرگز تغییر نخواهد کرد، زیرا «هر چه خدا می‌کند، تا ابد خواهد بود. چیزی نمی‌توان به آن افزود، و چیزی نمی‌توان از آن کاست» (جامعه ۳: ۱۴). همچنین، کلامی که او گفته است هرگز تغییر نخواهد کرد.
هدف اعتماد شما، اساس امنیت شما، و مبنای قطعیت شما از ازل تغییرناپذیرند.
