«آنجا غول‌ها را دیدیم» (اعداد ۱۳:۳۳). بله، جاسوسان اسرائیلی غول‌ها را دیدند، اما یوشع و کالب خدا را دیدند! کسانی که شک دارند هنوز امروز می‌گویند: «ما نمی‌توانیم حمله کنیم...؛ آنها از ما قوی‌ترند» (آیه ۳۱). با این حال، کسانی که ایمان دارند می‌گویند: «ما باید بالا برویم و تصرف کنیم...، زیرا قطعاً می‌توانیم این کار را انجام دهیم» (آیه ۳۰).
غول‌ها نمایانگر مشکلات بزرگ هستند و در همه جا ما را تعقیب می‌کنند. آنها در خانواده‌های ما، کلیساهای ما، زندگی اجتماعی ما و حتی قلب‌های خودمان هستند. ما باید بر آنها غلبه کنیم وگرنه ما را خواهند بلعید، درست همانطور که بنی‌اسرائیل باستان، از ترس ساکنان کنعان، گفتند: «سرزمینی که ما کاوش کردیم، ساکنان خود را می‌بلعد. تمام مردمی که آنجا دیدیم، بسیار بزرگ بودند» (آیه ۳۲).
ما باید ایمانی را نشان دهیم که یوشع و کالب داشتند، که گفتند: «نترسید...، زیرا ما آنها را خواهیم بلعید» (اعداد ۱۴:۹).
در واقع، آنها به دیگران گفتند: «ما با غلبه بر آنها قوی‌تر خواهیم شد تا اینکه هیچ غولی برای شکست دادن وجود نداشته باشد.» در واقع، مگر اینکه ایمان غلبه‌کننده داشته باشیم، ما بلعیده خواهیم شد – توسط غول‌هایی که مسیر ما را مسدود می‌کنند، مصرف خواهیم شد. «با همان روح ایمان» (۲ قرنتیان ۴:۱۳) که یوشع و کالب داشتند، به خدا نگاه کنیم، و او مشکلات را حل خواهد کرد.
ما فقط زمانی با غول‌ها روبرو می‌شویم که به خدا خدمت می‌کنیم و او را دنبال می‌کنیم. زمانی که اسرائیل به جلو می‌رفت، غول‌ها ظاهر شدند، زیرا وقتی به بیابان بازگشتند، هیچ غولی پیدا نکردند.
