«در همه این چیزها، ما از طریق او که ما را دوست داشت، بیش از فاتحان هستیم.» (رومیان ۸:۳۷)
این بیش از پیروزی است. این یک پیروزی چنان کامل است که ما نه تنها از شکست و نابودی فرار کرده‌ایم، بلکه دشمنان خود را نیز نابود کرده‌ایم و غنایمی چنان غنی و ارزشمند به دست آورده‌ایم که می‌توانیم واقعاً خدا را برای نبرد شکر کنیم. چگونه می‌توانیم «بیش از فاتحان» باشیم؟ ما می‌توانیم از این درگیری یک انضباط روحانی دریافت کنیم که ایمان ما را به شدت تقویت کرده و شخصیت روحانی ما را تثبیت خواهد کرد. وسوسه برای تثبیت و ریشه‌دار کردن ما در زندگی روحانی‌مان ضروری است. این مانند بادهای شدیدی است که باعث می‌شود سروهای قدرتمند در دامنه کوه ریشه‌های خود را عمیق‌تر در خاک فرو ببرند. درگیری‌های روحانی ما از جمله شگفت‌انگیزترین برکات ما هستند، و دشمن برای آموزش ما برای شکست نهایی خودش استفاده می‌شود.
فریگی‌های باستان در آسیای صغیر افسانه‌ای داشتند که هر بار که دشمنی را فتح می‌کردند، قدرت فیزیکی قربانیان خود را جذب کرده و به قدرت و شجاعت خود می‌افزودند. و در حقیقت، مواجهه پیروزمندانه با وسوسه، قدرت و سلاح روحانی ما را دو برابر می‌کند. بنابراین ممکن است نه تنها دشمن خود را شکست دهیم، بلکه او را اسیر کرده و وادار کنیم که در صفوف ما بجنگد.
اشعیا نبی از «پرواز بر شانه‌های فلسطینیان» (اشعیا ۱۱:۱۴ KJV) می‌گوید. این فلسطینیان دشمنان مرگبار آنها بودند، اما این بخش نشان می‌دهد که آنها نه تنها قادر به فتح فلسطینیان خواهند بود، بلکه بر پشت آنها سوار شده و به پیروزی‌های بیشتری دست خواهند یافت. همانطور که یک دریانورد ماهر می‌تواند از باد مخالف برای پیشروی خود استفاده کند، با استفاده از نیروی محرکه آن برای دنبال کردن یک مسیر زیگزاگ، برای ما در زندگی روحانی‌مان، از طریق فیض پیروزمندانه خدا، ممکن است که چیزهایی را که به نظر می‌رسند بسیار نامهربان و نامساعد هستند، کاملاً تغییر دهیم. سپس قادر خواهیم بود که دائماً بگوییم: «آنچه بر من گذشته است، واقعاً به پیشرفت انجیل کمک کرده است» (فیلیپیان ۱:۱۲).
«اما خدا را شکر که همیشه ما را در موکب پیروزی در مسیح هدایت می‌کند و از طریق ما عطر دانش او را در همه جا پخش می‌کند.» (۲ قرنتیان ۲:۱۴)
