و اینکه از کودکی کتب مقدس را می‌دانستی، که قادرند تو را برای نجات، از طریق ایمانی که در مسیح عیسی است، حکیم سازند (۲ تیموتائوس ۳:۱۵) هیچ کس جوانی تو را خوار نشمارد، بلکه الگویی برای ایمانداران باش، در ایمان، در پاکی (۱ تیموتائوس ۴:۱۲) اما تو ای مرد خدا از این چیزها بگریز، و عدالت، تقوا، ایمان، محبت، استقامت، فروتنی روح را دنبال کن (۱ تیموتائوس ۶:۱۱)
در این سه آیه، پولس رسول به تیموتائوس به عنوان یک کودک ، یک جوانو یک مرداشاره می‌کند. در حالی که این عبارات ممکن است به رشد طبیعی اشاره داشته باشند، فکر می‌کنم می‌توانیم آنها را به عنوان مراحل رشد روحانی نیز در نظر بگیریم. هر یک از ما باید به عنوان یک کودک شروع کنیم، و پولس به امتیاز تیموتائوس در آموزش کتب مقدس از کودکی اشاره می‌کند. ما همچنین می‌دانیم که او مادری و مادربزرگی خداترس داشت و همه آنها با ایمانی واقعی مشخص می‌شدند. این برای رشد روحانی ما در امور خدا ضروری است.
اهمیت کلام خدا
در این رساله دوم که پولس به تیموتائوس نوشت (آخرین رساله‌ای که او نوشت)، بر اهمیت کلام خدا تأکید می‌کند. در ۱ تیموتائوس ۱:۱۳ او از یک «الگوی کلمات صحیح»صحبت می‌کند؛ سپس در ۱ تیموتائوس ۴:۲ «کلام»، ۱ تیموتائوس ۴:۳ «تعلیم صحیح»، و در ۱ تیموتائوس ۴:۴ «حقیقت». او در ۲ تیموتائوس ۳:۱۵ گفته بود: «کتب مقدس، که قادرند تو را برای نجات، از طریق ایمانی که در مسیح عیسی است، حکیم سازند.» اما او در ۲ تیموتائوس ۳:۱۶ و ۱۷ ادامه می‌دهد: «تمام کتب مقدس الهام خداست و برای تعلیم، برای توبیخ، برای اصلاح، برای تربیت در عدالت سودمند است؛ تا مرد خدا کامل باشد و برای هر کار نیکو کاملاً مجهز شود.»
تنها با مطالعه دقیق کتب مقدس، هم عهد عتیق و هم عهد جدید، می‌توانیم در مسیح رشد کنیم.
آنها که از خدا الهام گرفته‌اند، قادرند با هر وضعیت روح ما مقابله کنند، تا ویژگی‌های مردان خدا در ما پدید آید و ما را برای خدمت به خدا در این دنیا کاملاً مجهز سازند.
رشد روحانی تیموتائوس
تیموتائوس قطعاً از نظر روحانی رشد کرد. هنگامی که پولس از افسس، جایی که سه سال را به آموزش تمام مشورت خدا گذرانده بود، رفت، به بزرگان در اعمال ۲۰:۲۹-۳۰ هشدار داد: «پس از رفتن من، گرگ‌های درنده در میان شما وارد خواهند شد و گله را دریغ نخواهند کرد. همچنین از میان خود شما مردانی برخواهند خاست که سخنان منحرف خواهند گفت تا شاگردان را به دنبال خود بکشانند.» بنابراین او به کسی نیاز داشت که بتواند به او اعتماد کند تا در آنجا بماند و حقیقتی را که او خدمت کرده بود حفظ کند. او در درخواست از تیموتائوس برای انجام این کار دشوار تردیدی نداشت. پولس این جوان را تماشا کرده بود که چگونه رشد کرده و ویژگی‌هایی را توسعه داده است که او را برای انجام این کار مجهز می‌کند.بخوانید که او چگونه در فیلیپیان ۲:۲۰-۲۲ از او صحبت می‌کند: «زیرا من هیچ کس همفکر ندارم که به طور طبیعی به وضعیت شما اهمیت دهد. زیرا همه به دنبال منافع خود هستند، نه منافع عیسی مسیح. اما شما اثبات او را می‌دانید که مانند پسری با پدر، با من در انجیل خدمت کرده است.»
نه تنها ایمان تیموتائوس به خدا واقعی بود، بلکه مراقبت او از مقدسین نیز واقعی بود. او خود را شایسته اعتمادی که پولس به او داشت، ثابت کرده بود. در مقابل پس‌زمینه تاریک انبوه ایمانداران که روی برگردانده و به دنبال منافع خود بودند، تیموتائوس نگران مراقبت از امور خداوند بود. او هنوز جوانی بود. برخی سعی کرده بودند از این موضوع سوءاستفاده کنند و جوانی او را تحقیر کنند. اما پولس می‌نویسد: «هیچ کس جوانی تو را خوار نشمارد؛ بلکه تو الگویی برای ایمانداران باش، در کلام، در رفتار، در محبت، در روح، در ایمان، در پاکی.» مهم نبود که او هنوز جوانی بود، اگر شیوه زندگی او با حقیقتی که به دنبال حفظ آن بود، مطابقت داشت. اما او باید ادامه می‌داد و هدیه‌ای را که داشت یا تأمل در این چیزها را نادیده نمی‌گرفت. بنابراین پولس در ۱ تیموتائوس ۴:۱۶ می‌گوید: «به خود و به تعلیم توجه کن؛ در آنها ادامه بده: زیرا با انجام این کار، هم خود را نجات خواهی داد و هم کسانی را که به تو گوش می‌دهند.»
بیایید از خود بپرسیم: «آیا خداوند به من اعتماد دارد که با زندگی کردن بر اساس حقیقت، آموزه‌هایی را که مردان خدا ۱۵۰ سال پیش برای کلیسا بازگرداندند، حفظ کنم؟» پولس این اعتماد را به تیموتائوس داشت؛ باشد که در مورد ما نیز چنین باشد..
مرد خدا
اما تیموتائوس حتی در آنجا متوقف نشد - او به رشد خود ادامه داد. او افتخار این را دارد که تنها فردی در عهد جدید است که «مرد خدا» نامیده می‌شود.
به نظر می‌رسد که تیموتائوس ممکن است در زمان نگارش نامه دوم پولس دلسرد شده باشد. او شاید فردی ترسو بود: پولس اشک‌های او را به یاد می‌آورد. او ممکن است سلامتی خوبی نداشته باشد و پولس در مورد این موضوع توصیه می‌کند. اوضاع در کلیسا شروع به خراب شدن کرده بود. پولس در زندان بود. تمام آسیا از او روی برگردانده بودند. تعلیم صحیح برای بسیاری قابل قبول نبود و برخی، که زمانی وفادار بودند (مانند دیماس)، رفته بودند. مطمئناً این برای دلسرد کردن مردی مانند تیموتائوس کافی بود؟ اما نه، پولس او را تحریک می‌کند تا ادامه دهد: «زیرا خدا روح ترس را به ما نداده است؛ بلکه روح قدرت، محبت و ذهن سالم را.» بنابراین این مرد خدا مأمور می‌شود: «ای تیموتائوس، آنچه را که به تو سپرده شده است حفظ کن،» و دوباره: «الگوی کلمات صحیح را که از من شنیده‌ای، در ایمان و محبتی که در مسیح عیسی است، محکم نگه دار. آن چیز نیکویی را که به تو سپرده شده است، با روح‌القدس که در ما ساکن است، حفظ کن.»
بسیاری از ما امروز ثروت عظیمی از حقیقت را به ارث برده‌ایم که توسط مردان خداترس که اکنون با خداوند هستند، به ما منتقل شده است. سؤالی که از خودم و همه ما می‌پرسم این است: «آیا ما از نظر روحانی رشد کرده‌ایم تا بتوانیم در زمان خودمان آنچه را که این مردان خدا در زمان خود انجام دادند، حفظ کنیم؟»
