زندگی کردن به عنوان رعایای او
در ملکوت خدا
ملکوت یک قلمرو، حوزه، سلطه، کشور یا فضایی است که یک پادشاه یا یک حاکم بر آن حکومت و اقتدار اعمال می‌کند. ملکوت خدا یک ملکوت فراگیر است که جنبه‌های مختلفی مانند «ملکوت آسمان»، «ملکوت پسر» و «ملکوت پدر» دارد. در این مقاله کوتاه، آرزوی من این است که به ملکوت خدا و اهمیت آن برای امروز، آنگونه که من از کلام مقدس درک می‌کنم، بپردازم.
اقتدار ابدی خدا
کتاب مقدس پر از اشاراتی است که گواهی می‌دهد خدا پادشاه و حاکم تمام جهان است:
خداوند تا ابدالآباد پادشاه است (مزمور ۱۰:۱۶).
زیرا خدا پادشاه من از قدیم است، که نجات را در میان زمین به عمل می‌آورد (مزمور ۷۴:۱۲).
زیرا خداوند خدای بزرگ است و پادشاهی بزرگ بر همه خدایان (مزمور ۹۵:۳).
علاوه بر نشان دادن اینکه خدا پادشاه است، این آیات و بسیاری دیگر نشان می‌دهند که جهان ملکوت اوست. بنابراین، ملکوت خدا در دامنه خود جهانی است (تصویر سمت چپ را ببینید).
از گذشته تا حال
خداوند گهگاه ملکوت زمین را به دست انسان‌ها سپرد. او ابتدا آن را به دست آدم و حوا سپرد – و ما می‌دانیم که چگونه آن به شکست کامل انجامید (پیدایش ۱:۲۸، ۳:۱-۱۳). او ملکوت، یا حکومت، جهان را به نوح داد، اما او نیز شکست خورد و حتی نتوانست خود را اداره کند، زیرا مست و برهنه در خیمه خود یافت شد (پیدایش ۹:۱-۷، ۲۰-۲۳).
سپس خدا سال‌ها بر اسرائیل به عنوان پادشاه آنها حکومت کرد و از چندین مرد به عنوان نمایندگان یا نخست‌وزیران خود – مانند موسی، یوشع و داوران – استفاده کرد. در مورد اسرائیل، بلعام گفت: «فریاد پادشاه در میان آنهاست» (اعداد ۲۳:۲۱). جدعون به خوبی می‌دانست که خداوند پادشاه آنهاست، بنابراین او پیشنهاد حکومت بر اسرائیل را به صراحت رد کرد و گفت: «خداوند بر شما حکومت خواهد کرد» (داوران ۸:۲۲-۲۳). این وضعیت ادامه یافت تا اینکه اسرائیل علیه خداوند شورش کرد و به جای او خواستار پادشاهی انسانی بر خود شد: «اما این امر ساموئل را ناخوشایند آمد، وقتی گفتند: به ما پادشاهی بده تا بر ما داوری کند. و ساموئل نزد خداوند دعا کرد. و خداوند به ساموئل گفت: به صدای مردم در هر آنچه به تو می‌گویند گوش فرا ده: زیرا آنها تو را رد نکرده‌اند، بلکه مرا رد کرده‌اند تا من بر آنها سلطنت نکنم» (اول سموئیل ۸:۶-۷).
خداوند مردی را مطابق دل خودشان در شخص شائول به آنها داد. او یک شکست بزرگ از آب درآمد. پس از آن، خدا او را برکنار کرد و داوود، مردی مطابق دل خودش را بر تخت سلطنت به عنوان پادشاه و شبان بر قوم خود اسرائیل نشاند. داوود کاملاً می‌دانست که ملکوت از آن خداست – فقط گوش کنید که او در مورد ملکوت چه می‌گوید: «او سلیمان پسر من را انتخاب کرده است تا بر تخت ملکوت خداوند بر اسرائیل بنشیند» (اول تواریخ ۲۸:۵). «پس سلیمان بر تخت خداوند به جای داوود پدرش به عنوان پادشاه نشست و کامیاب شد؛ و تمام اسرائیل از او اطاعت کردند» (اول تواریخ ۲۹:۲۳).
خداوند پادشاه بر تمام زمین است. چه انسان‌ها تسلیم حکومت او شوند و چه شورش کنند، این واقعیت را تغییر نمی‌دهد که او تا ابد پادشاه است: «... تا زندگان بدانند که متعال در ملکوت انسان‌ها حکومت می‌کند و آن را به هر که بخواهد می‌دهد و پست‌ترین [پایین‌ترین] انسان‌ها را بر آن می‌گمارد» (دانیال ۴:۱۷).
از حال تا آینده
زمانی فرا خواهد رسید که «پسر انسان فرشتگان خود را خواهد فرستاد، و آنها از ملکوت او [زمین] هر آنچه را که باعث لغزش می‌شود و کسانی را که شرارت می‌کنند، جمع خواهند کرد» (متی ۱۳:۴۱). شرارت و افراد شریر از ملکوت او پاک خواهند شد و او قدرت عظیم خود را به دست خواهد گرفت و برای ۱۰۰۰ سال سلطنت خواهد کرد. اما در حال حاضر او به انسان اجازه می‌دهد تا روز خود را داشته باشد، که در مرد گناه – پسر هلاکت، ضد مسیح – به اوج خود خواهد رسید.
وقتی انجیل‌ها و رساله‌ها را می‌خوانیم، می‌بینیم که عبارات «ملکوت آسمان» و «ملکوت خدا» گاهی اوقات قابل تعویض هستند، اما تفاوت‌هایی نیز وجود دارد. ملکوت خدا اکنون در قلب‌ها و زندگی‌های انسان‌هایی که تابع او هستند، در جریان است. ملکوت آسمان نیز در جریان است، اما به صورت یک راز، زیرا پادشاه غایب است. بنابراین امروز، مسیحیت [مسیحیت ظاهری] ملکوت آسمان به صورت یک راز است و به مزرعه‌ای با گندم و علف هرز، به تور ماهیگیری در دریا که همه نوع خوب و بدرا در بر می‌گیرد، و به ده باکره با پنج دانا و پنج نادان تشبیه شده است (متی ۱۳ و ۲۵ را ببینید). در این ترکیب از گندم و علف هرز، خوب و بد، دانا و نادان، ما آنچه را که به خدا وفادار است، داریم. کسانی که واقعاً دوباره متولد شده‌اند، در این مثل‌ها گندم، خوب و دانا هستند. آنها واقعاً ملکوت خدا در این دوره از اعتراف مسیحی هستند.
زمانی فرا خواهد رسید که ملکوت آسمان با قدرت و جلال بر تمام زمین برقرار خواهد شد. در طول آن ۱۰۰۰ سال، عیسی مسیح به عنوان پسر انسان بر زمین سلطنت خواهد کرد. «گرگ نیز با بره ساکن خواهد شد، و پلنگ با بزغاله خواهد خوابید؛ و گوساله و شیر جوان و پرواری با هم؛ و کودکی کوچک آنها را رهبری خواهد کرد. و گاو و خرس چرا خواهند کرد؛ بچه‌هایشان با هم خواهند خوابید: و شیر کاه را مانند گاو خواهد خورد. و کودک شیرخوار بر سوراخ مار افعی [کبرا] بازی خواهد کرد، و کودک از شیر گرفته شده دست خود را بر لانه مار افعی [افعی] خواهد گذاشت. آنها در تمام کوه مقدس من آسیب نخواهند رساند و نابود نخواهند کرد: زیرا زمین پر از معرفت خداوند خواهد شد، همانطور که آب‌ها دریا را می‌پوشانند» (اشعیا ۱۱:۶-۹). پس از این، پسر ملکوت را به خدا تسلیم خواهد کرد و خدا در همه چیز، همه خواهد بود (اول قرنتیان ۱۵:۲۴-۲۸ را ببینید).
شخصیت ملکوت امروز
اکنون، جدای از این واقعیت که او در ملکوت انسان‌ها حکومت می‌کند، خدا در قلب‌ها و زندگی‌های مردان و زنان، پسران و دخترانی که پسر او را پذیرفته‌اند و تابع او هستند، نیز حکومت می‌کند. شخصیت ملکوت خدا در قلب‌ها و زندگی‌های ایمانداران از ماهیت اخلاقی برخوردار است، زیرا با قدرت روح، ایماندار ویژگی‌های اخلاقی پادشاه، خداوند ما عیسی مسیح را به نمایش می‌گذارد. پولس رسول برخی از اینها را در رومیان ۱۴:۱۷ فهرست کرده است: «زیرا ملکوت خدا خوردن و نوشیدن نیست؛ بلکه عدالت، و صلح، و شادی در روح‌القدساست.» اینها همچنین در غلاطیان ۵:۲۲-۲۳، در میان دیگران، به عنوان ثمره روح فهرست شده‌اند. اینها که ویژگی‌های اخلاقی مسیح هستند، باید هر فرزند ملکوت خدا را مشخص کنند.
چگونه بخشی از آن باشیم
تنها یک راه برای ورود به این جنبه روحانی ملکوت وجود دارد و آن این است که در آن متولد شویم. همه ما در ملکوت تاریکی متولد شدیم. اما از طریق فیض حاکم، ما از آن ملکوت رهایی یافته و به ملکوت پسر عزیز خدا آورده شده‌ایم. این از طریق تولد تازه است – ما باید دوباره متولد شویم تا وارد ملکوت خدا شویم! در یوحنا ۳:۳-۷ خداوند عیسی به نیکودیموس گفت که این یک ضرورت الهی است: «عیسی در جواب او گفت: آمین، آمین، به تو می‌گویم، اگر کسی دوباره متولد نشود، نمی‌تواند ملکوت خدا را ببیند. نیکودیموس به او گفت: چگونه ممکن است انسانی وقتی پیر است متولد شود؟ آیا می‌تواند بار دوم وارد رحم مادرش شود و متولد شود؟ عیسی جواب داد: آمین، آمین، به تو می‌گویم، اگر کسی از آب و روح متولد نشود، نمی‌تواند وارد ملکوت خدا شود. آنچه از جسم متولد شود، جسم است؛ و آنچه از روح متولد شود، روح است. تعجب نکن که به تو گفتم، شما باید دوباره متولد شوید.» امروز نیز همینطور است – تولد تازه هنوز یک ضرورت الهی برای ورود به ملکوت خداست.
خواننده عزیز، می‌دانم که لحظه‌ای که «دوباره متولد شدن» را ذکر می‌کنم، اولین چیزی که به ذهن برخی افراد می‌رسد، تعمید با آب است. تعمید، دوباره متولد شدن نیست، و خداوند نیز به نیکودیموس نمی‌گفت که برود و تعمید بگیرد. بلکه، او به نیکودیموس می‌گفت که برای اینکه بخشی از ملکوت خدا باشد، به حیات خدا نیاز دارد. در یوحنا ۱:۱۳ به ما گفته شده است که کسانی که دوباره متولد شده‌اند: «نه از خون، نه از اراده جسم، نه از اراده انسان، بلکه از خدا» هستند. این چیزی است که انسان در آن نقشی ندارد؛ این کاملاً کار خداست. درست مانند زمانی که کسی در دنیا متولد می‌شود، کودکی که متولد می‌شود، هیچ ارتباطی با آنچه اتفاق می‌افتد ندارد. هیچ تلاشی از سوی کودک لازم نیست و نوزاد نمی‌تواند هیچ کمکی به مادرش کند.
یک شخص زمانی دوباره متولد می‌شود که انجیل را بشنود و به آن ایمان آورد. کلام وارد قلب می‌شود و با قدرت عظیم خدا، او حیات جدید و ابدی را به آن شخص ایماندار می‌بخشد. اینگونه است که یک شخص دوباره متولد می‌شود، فرزند خدا و وارث ملکوت خدا می‌شود (یعقوب ۱:۱۸؛ اول پطرس ۱:۲۳ را ببینید).
برای ایمانداران امروز
از ما، که امروز فرزندان و رعایای حقیقی ملکوت هستیم، چه انتظاری می‌رود؟ کتاب مقدس می‌گوید که ما باید:
ثمره روح را به نمایش بگذاریم – ویژگی‌های اخلاقی مسیح که توسط روح خدا در قلب‌های ما بازتولید شده‌اند. وقتی ملکوت آسمان بر زمین برقرار شود، قوانین ملکوت نیز چنین خواهند بود: محبت، شادی، صلح، صبر، مهربانی، نیکویی، ایمان، فروتنی، خویشتن‌داری ...» (غلاطیان ۵:۲۲-۲۳). می‌توان دید که این ویژگی‌ها در حالی که خداوند اصول ملکوت را در موعظه بالای کوه (متی ۵:۱-۷:۲۹) ارائه می‌داد، پدیدار می‌شوند. ما نیازی نیست تا هزاره صبر کنیم – اینها و دیگر ویژگی‌های مسیح باید همین الان در ما دیده شوند!
- در غیاب او، مانند مفیبوشت نسبت به داوود، به او وفادار، امین و راستگو باشیم (دوم سموئیل ۱۹:۲۴).
- خدمت سلطنتی و کهانت را انجام دهیم: «اما شما نسلی برگزیده، کهانت سلطنتی، امتی مقدس، مردمی خاص هستید؛ تا ستایش‌های او را که شما را از تاریکی به نور شگفت‌انگیز خود فراخوانده است، اعلام کنید» (اول پطرس ۲:۹). ایمانداران عزیز، شما و من افتخار بزرگی داریم که از شگفتی‌ها، جلال‌ها و زیبایی‌های پادشاه پادشاهان، خداوند ما عیسی مسیح سخن بگوییم؛ و با شادی به عنوان پیام‌آوران او، خبر خوش خدا را در مورد پسرش، عیسی مسیح خداوند ما، اعلام کنیم. خوب، مهربان و رحیم بودن، به اشتراک گذاشتن کالاهای دنیوی و کلام پادشاه در انجیل، آموزش جوانان و پیران، و نشان دادن راه ورود به ملکوت خدا به همه، تنها چند مورد از فرصت‌های بسیاری است که ما برای خدمت به پادشاه در غیاب او داریم.
- براستی، «زیرا ملکوت و قدرت و جلال تا ابد از آن توست. آمین» (متی ۶:۱۳).
