دوم سموئیل
«خدای اسرائیل گفت، صخره اسرائیل به من سخن گفت: «آنکه بر مردم حکومت می‌کند باید عادل باشد و در ترس خدا حکومت کند.»» —2 سموئیل 23:3 NKJV
این کتاب پادشاهی داوود را توصیف می‌کند. او که ابتدا تنها به تخت پادشاهی یهودا رسید، به مدت 7.5 سال در حبرون سلطنت کرد؛ سپس به مدت 33 سال بر تمام قبایل اسرائیل. او نمادی از مسیح است که به تدریج با فتح، تمام ملت‌های اطراف اسرائیل را مطیع خود می‌کند. این به ویژه در ده فصل اول دیده می‌شود.
از فصل 11 به بعد، ما تضادی غم‌انگیز و تکان‌دهنده را می‌بینیم، زیرا همین پادشاه داوود در نمایندگی مسیح کاملاً شکست می‌خورد. ما با درس‌های دردناک عمل او بر خلاف اصول مبارک پادشاهی خداوند عیسی مسیح روبرو می‌شویم. پیامدهای حکومتی به گونه‌ای نشان داده شده است که ما را عمیقاً تحت تأثیر وفاداری و حقیقت خدایی قرار دهد که نمی‌تواند نافرمانی فرزندان خود را نادیده بگیرد.
ابشالوم، پسر داوود، با نفرت بی‌رحمانه نسبت به پدرش، به نمادی ناخوشایند از ضد مسیح تبدیل شد، با ظاهری جذاب و شخصیتی دلربا، و کلماتی نرم مانند کره (مزمور 55:21). خدا داوود را حفظ کرد؛ و ابشالوم به پایانی تحقیرآمیز رسید. با این حال، پادشاهی داوود هرگز قدرت روزهای اولیه خود را بازنیافت.
بنابراین داوود، اگرچه یک ایماندار واقعی و محبوب خدا بود، به وضوح به ما می‌آموزد که انسان، حتی در بهترین حالت خود، نمی‌تواند با جایگاهی برجسته و اقتدار بر مردم مورد اعتماد باشد. چه کتابی مرتبط برای هشدار دادن به مسیحیان در برابر جستجوی جایگاهی از اقتدار در حکومت!
این ستون از کتاب گرفته شده است: کتاب مقدس، 66 کتاب آن به اختصار. این کتاب از ناشر در دسترس است: Believer’s Bookshelf USA.
