راه ایمان: گام برداشتن در اراده و جلال خدا

راه ایمان

خدا راهی دارد که خاصان او می‌توانند برای جلال او در آن گام بردارند، راهی که چشم کرکس آن را ندیده و بچه شیر آن را نپیموده است، راه ایمان.

ابراهیم، پدر ایمانداران، به این راه فراخوانده شد، هنگامی که خدا بر او ظاهر شد و گفت:

از سرزمین خود، و از خویشاوندان خود، و از خانه پدر خود بیرون شو، به سرزمینی که به تو نشان خواهم داد.

ابراهیم در اطاعت بیرون رفت، بدون اینکه بداند به کجا می‌رود، عمیقاً آگاه بود که آن که او را فراخوانده بود، قادر است او را در راه اراده خود حمایت کند.

هر شکستی از جانب ابراهیم، حکمت و نیکویی خدا را بزرگتر می‌کرد، که همیشه آماده بود تا شرایط را برای بهبودی او فراهم کند. تمام شکست‌ها ناشی از مشغول شدن به چیزهای موقت و مادی است به جای هدفی که خدا ما را برای آن فراخوانده است. راه ایمان، راه عادلان است، که مانند نور درخشان است، که هر چه بیشتر تا روز کامل می‌درخشد.

آزمایش‌ها و سرافرازی یوسف

یوسف باید آن راه را می‌پیمود تا به آنچه خدا در رویاهایش به او آشکار کرده بود، برسد. برای او، این به معنای آزمایش‌های عمیق بود،

پاهای او را با غل و زنجیر آزار دادند: او در آهن گذاشته شد: تا زمانی که کلام او آمد: کلام خداوند او را آزمود.

وفاداری و فداکاری او در شرایط دشوار آشکار شد، و با او، صبر کار کامل خود را انجام داد. خدا در پشت صحنه کار می‌کرد تا هدف خود را محقق سازد، به طوری که لحظه سرافرازی او فرا رسید، و او برای حفظ زندگی برای مصر و کشورهای اطراف فراخوانده شد.

انتخاب و رهبری موسی

در موسی ما مردی از ایمان را داریم، که ترجیح داد با قوم خدا رنج بکشد تا برای مدتی از لذت‌های گناه لذت ببرد. او توسط خدا در پشت صحرای برای کارش آموزش دید، و در زمان مقرر، به عنوان رهبر بزرگ اسرائیل فرستاده شد تا آزادی آنها را از بندگی فرعون تأمین کند.

ایمان او را قادر ساخت تا مصر را ترک کند، بدون ترس از خشم پادشاه: زیرا او تحمل کرد، گویی او را که نادیدنی است، می‌دید. ایمان موسی در حفظ عید فصح، و ایمان اسرائیل در عبور از دریای سرخ آشکار است.

پایداری در راه ایمان

بسیاری دیگر را می‌توان ذکر کرد تا نشان دهد که تنها با ایمان می‌توانیم در راهی که خدا را جلال می‌دهد، حفظ شویم. در این روزها ما چیزهای زیادی برای تشویق خود در راه وفاداری و فداکاری داریم، زیرا خدا، در نیکویی بزرگ خود، نور شگفت‌انگیزی به ما داده است. تمام هدف خدا به ما آشکار شده است، و روح‌القدس داده شده است تا ما را در قدرت آن حفظ کند.

جلال در چهره عیسی مسیح می‌درخشد، که خود رهبر و کامل‌کننده راه ایمان است. او به دست راست خدا رسیده است، جایی که لذت‌ها تا ابدالآباد وجود دارد.

پولس رسول محبوب، که با وفاداری همان راه را دنبال کرد، در پایان سفر زمینی خود می‌توانست بگوید،

من جنگ نیکو را جنگیدم، ایمان را حفظ کردم

و پسرش تیموتائوس را نصیحت کرد و گفت،

اما تو در چیزهایی که آموخته‌ای و از آنها مطمئن شده‌ای، ثابت قدم باش، زیرا می‌دانی از چه کسی آنها را آموخته‌ای.

تیموتائوس باید در همان راه برای جلال خدا گام برمی‌داشت. باشد که به هر خواننده‌ای، هرچند در روزهای تاریک و با ضعف بسیار، داده شود که چشمش به آن مرد مبارک که در جلال نشسته است، دوخته شود، که تنها او قادر است ما را در راه ایمان حفظ کند، تا زمانی که او را رو در رو ببینیم.