برخی درس‌ها در رابطه با برنابا
به نظر می‌رسد برخی ایمانداران به طور خاص توسط خداوند برای تشویق دیگران استفاده می‌شوند. برنابا یکی از این افراد بود. نامی که در بدو تولد به او داده شد یوسف بود که به عنوان جوزف نیز ترجمه شده است. این نام که از عبری گرفته شده است، به معنای «یهوه اضافه کند» یا «خداوند اضافه کند» است (نگاه کنید به پیدایش 30:24). بعدها، یوسف، همانطور که خواهیم خواند، برنابا نامیده شد که به معنای «پسر تسلی»، «پسر آرامش» یا «پسر تشویق» است. او در بسیاری از موارد به نام جدید خود احترام گذاشت و این نام نشان می‌دهد که تشویق خداوند برای همه ایمانداران، هر کجا که باشند، در دسترس است.
برنابا تقریباً همیشه در ارتباط با شائول یا پولس ذکر می‌شود. ما می‌توانیم درس‌های زیادی از هر دو مرد بیاموزیم که پیروان واقعی خداوند در جلال بودند. با در نظر گرفتن این موضوع، بیایید به آیاتی که نام «برنابا» در آنها ظاهر می‌شود، به ترتیبی که در کتاب مقدس یافت می‌شود، بپردازیم.
نقش‌های برنابا در ابتدا، ابتدا در اورشلیم و سپس در انطاکیه
مرجع 1 – اعمال رسولان 4:36 NKJV
یوسف، که رسولان او را برنابا نیز نامیدند (که به معنای پسر تشویق است)، یک لاوی از کشور قبرس.
لوقا، نویسنده اعمال رسولان، نام جدید یوسف را که در قبرس متولد شده بود، ثبت کرد. آن نام، «برنابا»، از هم‌ایمانانش، رسولان، در اورشلیم دریافت شد و نگرش، رفتار و فعالیت‌های این ایماندار وفادار را به عنوان کسی که کاملاً به منافع خدا متعهد بود، خلاصه می‌کرد. او در آن روزها منبع تشویق برای قوم خدا بود – زمانی که آنها با ویژگی «عشق اول» مشخص می‌شدند (مکاشفه 2:4؛ اعمال رسولان 2:42-47 را در نظر بگیرید). متأسفانه، زوال به سرعت، از همان اعمال رسولان 5، آغاز شد و ادامه یافته است. چه نام خاصی ممکن است ایمانداران اطراف شما به عنوان شهادتی درباره شما به شما بدهند؟
عبارت «عشق اول» نشان می‌دهد که خداوند عیسی برای ما همه چیز است و به این معنی است که ما، اگر با آن مشخص شویم، به منافع او اختصاص یافته‌ایم. این در آن روزهای اولیه در اورشلیم و بعدها در افسس، جایی که پولس با نتایج عالی کار کرده بود، صادق بود (اعمال رسولان 19:1-20). با این حال، حدود 25 سال بعد، خداوند پیامی را از طریق یوحنا برای ایمانداران افسس فرستاد زیرا آنها «عشق اول» خود را ترک کرده بودند (مکاشفه 2:1-7). امروز ما چطور؟
مرجع 2 – اعمال رسولان 9:27
برنابا او [شائول] را گرفت و نزد رسولان آورد. و به آنها اعلام کرد که چگونه خداوند را در راه دیده است و اینکه او با او سخن گفته است و چگونه او با جسارت در دمشق به نام عیسی موعظه کرده است.
برنابا در مسیر «عشق اول» ادامه داد، زیرا او شفقت نشان داد، حتی به شائول طرسوسی، آزاردهنده سابق. چه خدمت مبارکی برنابا داشت وقتی شائول را به مقدسین اورشلیم معرفی کرد! آزاردهنده سابق، که در مرگ چندین قدیس نقش داشت، اکنون یکی از آنها شده بود – یک ایماندار واقعی. چه معجزه‌ای از فیض خدا (اول تیموتائوس 1:13؛ غلاطیان 1:13-24)! با این حال، هنوز پایان خوشی نبود، زیرا شائول مجبور شد از اسرائیل فرار کند (اعمال رسولان 9:30).
در همین حال، خدا کار فیض خود را با نجات کرنلیوس و خانواده‌اش در قیصریه ادامه داد (اعمال رسولان 10). این فصل واقعاً جالب نشان می‌دهد که چگونه پطرس از کلیدهای پادشاهی استفاده کرد که خداوند به او داده بود (متی 16:16-19). خداوند چه خدمت یا حوزه خدمتی را به شما داده است؟
مرجع 3 – اعمال رسولان 11:21-22،25
تعداد زیادی [در انطاکیه] ایمان آوردند و به خداوند روی آوردند. سپس خبر این چیزها به گوش کلیسای اورشلیم رسید و آنها برنابا را فرستادند تا به انطاکیه برود... سپس برنابا به طرسوس رفت تا شائول را پیدا کند.
مدت کوتاهی پس از گرویدن شائول، خدا کار را فراتر از مرزهای اسرائیل، به شمال به انطاکیه، شهری شناخته شده در سوریه، گسترش داد. بسیاری از مردم در آنجا نجات یافتند. رسولان و ایمانداران در اورشلیم آشکارا به آنچه خدا طبق نقشه مسیح (1:8) انجام می‌داد، علاقه داشتند و تصمیم گرفتند برنابا را به سوی آنها بفرستند. آنها برنابا را به عنوان ابزاری مشتاق و مفید، یک خادم واقعی می‌شناختند. وقتی او به انطاکیه رسید، فیض خدا را در کار دید. برنابا «خوشحال شد و همه آنها را تشویق کرد که با قصد قلبی با خداوند ادامه دهند» (11:23).1 با این حال، برنابا متوجه شد که این ایمانداران جدید به آموزش بیشتری نیاز دارند که او قادر به ارائه آن نبود. این دلیل دیگری بر فیض خداست که در این پسر تسلی نشان داده شد، که تصمیم گرفت به دنبال شائول بگردد، جایی که او وقتی جانش در اسرائیل در خطر بود فرار کرده بود (9:29-30). آیا ما نیازهای دیگران را که بزرگتر از توانایی ما برای برآوردن آنهاست، تشخیص می‌دهیم و سپس برای آنها کمک می‌جوییم؟
مرجع 4 – اعمال رسولان 11:29-30
شاگردان، هر یک بر حسب توانایی خود، تصمیم گرفتند تا به برادران ساکن در یهودیه کمک بفرستند. این کار را نیز انجام دادند و آن را به دست برنابا و شائول به بزرگان فرستادند.
ایمانداران جدید در انطاکیه از قحطی‌ای که اورشلیم و یهودیه را تحت تأثیر قرار می‌داد (آیات 27-29) شنیدند و می‌خواستند هدیه‌ای برای کمک به ایمانداران آنجا بفرستند. از نظر الهیاتی، پولس بعدها توضیح داد که ایمانداران غیریهودی به یهودیان، به ویژه ایمانداران در میان آنها، بدهکارند (نگاه کنید به رومیان 15:25-27). این اصل بر اساس آنچه خداوند به زن سامری گفت، استوار است: «نجات از یهودیان است» (یوحنا 4:22). آنچه در انطاکیه انجام شد، توسط پولس، در هماهنگی با سایر کتب مقدس، آموزش داده شد:
«اگر برادر یا خواهری برهنه و فاقد غذای روزانه باشد، و یکی از شما به آنها بگوید: 'با آرامش بروید، گرم شوید و سیر شوید'، اما آنچه را که برای بدن لازم است به آنها ندهید، چه سودی دارد؟ همچنین ایمان به خودی خود، اگر اعمال نداشته باشد، مرده است» (یعقوب 2:15-17).- «چون جان‌های خود را در اطاعت از حقیقت از طریق روح در محبت صادقانه برادران پاک کرده‌اید، یکدیگر را با قلبی پاک با حرارت دوست بدارید» (اول پطرس 1:22).- «همه مردم را احترام بگذارید. برادری را دوست بدارید. از خدا بترسید. پادشاه را احترام بگذارید» (2:17).- «بالاخره، همه شما یکدل باشید، نسبت به یکدیگر شفقت داشته باشید؛ مانند برادران محبت کنید، مهربان باشید، مؤدب باشید؛ بدی را با بدی یا دشنام را با دشنام پاسخ ندهید، بلکه برعکس برکت دهید، زیرا می‌دانید که برای این کار فراخوانده شده‌اید تا برکتی را به ارث ببرید» (3:8-9).
- «هر که اموال این دنیا را دارد و برادر خود را در نیاز می‌بیند و دل خود را از او می‌بندد، چگونه محبت خدا در او ساکن است؟» (اول یوحنا 3:17). آیا ما بدهی خود را درک می‌کنیم؟
مرجع 5 – اعمال رسولان 12:25
برنابا و شائول از اورشلیم بازگشتند، هنگامی که خدمت خود را به پایان رسانده بودند، و یوحنا را که نام خانوادگی‌اش مرقس بود نیز با خود بردند.
قبل از این سفر بازگشت به انطاکیه، برنابا به عنوان پیام‌رسانی که از اورشلیم فرستاده شده بود، در آنجا بود (11:22). او به عنوان پسر تشویق، با کار فیض خدا همذات‌پنداری کرد. سپس، او یکی از پیام‌رسانانی شد که از انطاکیه فرستاده شد تا به ایمانداران در اورشلیم کمک برساند. اکنون، برنابا همراه با شائول به مکانی بازمی‌گشت که فیض خدا را به شکلی قابل توجه در کار دیده بود. پس از مدتی اقامت در انطاکیه، خود را برای مأموریت جدیدی، به عنوان ابزاری مناسب برای استفاده استاد، در دسترس قرار داد. ما چطور: آیا ما مایل و آماده‌ایم که به حوزه دیگری از خدمت منتقل شویم، همانطور که خداوند هدایت می‌کند؟
یک تحول جدید – سفر تبلیغی برنابا با شائول یا پولس
مرجع 6 – اعمال رسولان 13:1
اکنون در کلیسای انطاکیه، برخی انبیا و معلمان بودند؛ برنابا، شمعون که نیجر نامیده می‌شد، و لوکیوس از قیروانیه، و منائن که با هیرودیس چهارم بزرگ شده بود، و شائول.
هر یک از این پنج برادر در خداوند با فیض خدا مشخص شده بودند. آنها بسیار توانا بودند، اگرچه از نظر نژاد، فرهنگ، تربیت و پیشینه مذهبی متفاوت بودند. با این حال، آنها با وجود این تفاوت‌ها، در وحدت و هماهنگی شگفت‌انگیزی با هم کار می‌کردند. هماهنگی و وحدت بین ما و دیگرانی که از پیشینه‌های کاملاً متفاوتی می‌آیند چگونه است؟
مرجع 7 – اعمال رسولان 13:2
هنگامی که آنها به خداوند خدمت می‌کردند و روزه می‌گرفتند، روح‌القدس گفت: «اکنون برنابا و شائول را برای کاری که من آنها را به آن فراخوانده‌ام، برای من جدا کنید.»
خداوند در جلال که از طریق روح خود کار می‌کرد، برنابا و شائول را برای مأموریتی کاملاً جدید فراخواند. آنها با شور و شوق توسط جماعت محلی در انطاکیه حمایت شدند، که «روزه گرفتند و دعا کردند و دست بر آنها گذاشتند» (آیه 3). ما چطور؟ آیا ما خود را کاملاً در اختیار خداوند متعال قرار می‌دهیم؟ آیا او می‌تواند از من یا شما به عنوان ظرفی مناسب برای استاد استفاده کند، همانطور که او می‌خواهد، و در مشارکت با برادرانمان همانطور که آنها انجام دادند؟
مرجع 8 – اعمال رسولان 13:7
پروکنسول، سرگیوس پولس، مردی باهوش... برنابا و شائول را فراخواند و خواست کلام خدا را بشنود.
برنابا و شائول با حمایت جماعت جوان در انطاکیه و فرستاده شده توسط روح‌القدس، به جزیره قبرس سفر کردند، جایی که برنابا زمانی زندگی می‌کرد. در آنجا، او و شائول توسط پروکنسول رومی دعوت شدند تا کلام خدا را به او بگویند. با این حال، یک جادوگر یهودی، الیماس، در آنجا بود و با رسولان مخالفت کرد. همانطور که این اتفاق افتاد، چیزی تغییر کرد: هنگامی که رسولان به قبرس رسیدند، برنابا ابتدا در روایت ذکر شد (آیه 7)؛ اما هنگامی که با الیماس روبرو شدند، شائول، که اکنون پولس نامیده می‌شد، ابتدا ذکر شد. این به این دلیل است که پولس به عنوان پیام‌رسان خدا اقدام عمومی انجام داد2 (آیات 9-12). این وضعیت یک آزمایش اضافی برای برنابا را نشان می‌دهد: اجازه دادن به ابزار دیگری از فیض خدا برای برجسته‌تر بودن. در اصل، او قبلاً آن درس را آموخته بود، هنگامی که از انطاکیه سفر کرده بود تا به دنبال شائول بگردد. آیا ما مایل هستیم که خادم دیگری از خداوند برجسته‌تر باشد؟
مرجع 9 – اعمال رسولان 13:43
اکنون وقتی جماعت پراکنده شد، بسیاری از یهودیان و نوکیشان متدین پولس و برنابا را دنبال کردند، که با آنها صحبت می‌کردند و آنها را متقاعد می‌کردند که در فیض خدا ادامه دهند.
پس از خدمت آنها در قبرس و کنیسه‌های آن (اعمال رسولان 13:5-6)، از جمله ملاقات با پروکنسول، گروه مبلغین از دریا عبور کرده و به استان رومی آسیا، در ترکیه امروزی، سفر کردند. یوحنا مرقس تصمیم گرفت به اورشلیم بازگردد (آیه 13)، اما پولس و برنابا از کشور عبور کردند تا به انطاکیه در پیسیدیه رسیدند. در آنجا، در روز سبت، آنها از کنیسه بازدید کردند و از آنها پرسیده شد که آیا «کلام تشویقی» دارند (آیه 15). پولس از این فرصت خدادادی استفاده کرد و پیامی درباره تاریخ اسرائیل، آمدن مسیح و چگونگی رد شدن و مرگ او بر روی صلیب، اما بدون فساد، زیرا خدا او را از میان مردگان برخیزاند (آیات 16-37) ارائه داد. آنها یک هشدار جدی و رسمی اضافه کردند که دعوت خدا برای ایمان آوردن را رد نکنند (آیات 38-41). چالش به وضوح به هر یک ارائه شد، تا توبه کنند و ایمان آورند.
پس از این بود که ما درباره پولس و برنابا می‌خوانیم که با کسانی که دنبال می‌کردند صحبت می‌کردند و آنها را متقاعد می‌کردند که «در فیض خدا ادامه دهند» (آیه 43). همانطور که برنابا به ایمانداران جدید در انطاکیه سوریه گفته بود که با خداوند بمانند یا ادامه دهند (11:23)، پولس و برنابا نیز به ایمانداران جدید در انطاکیه پیسیدیه دستور دادند و آنها را متقاعد کردند که با او بمانند. آیا ما نیز در فیض او با وفاداری ادامه می‌دهیم در حالی که انجیل را به اشتراک می‌گذاریم و ایمانداران را تشویق می‌کنیم؟
مخالفت یهودیان و چالش‌های بیشتر
مرجع 10 – اعمال رسولان 13:46
سپس پولس و برنابا جسور شدند و گفتند: «لازم بود که کلام خدا ابتدا به شما گفته شود؛ اما چون شما آن را رد می‌کنید و خود را3 شایسته حیات جاودان نمی‌دانید، اینک، ما به سوی غیریهودیان روی می‌آوریم.»
بسیاری از یهودیان حاضر در انطاکیه ایمان نیاوردند. پولس و برنابا با وفاداری به هموطنان یهودی خود شهادت دادند و این اصل را در راه‌های خدا تأیید کردند: «اول به یهودی» (رومیان ۱: ۱۶). با این حال، فیض خدا به غیریهودیان نیز می‌رسد، زیرا هر دو در برابر خدا در یک جایگاه قرار دارند. «زیرا عدالت خدا جدا از شریعت آشکار شده است، که شریعت و انبیا بر آن شهادت می‌دهند، یعنی عدالت خدا، از طریق ایمان به عیسی مسیح، به همه و بر همه کسانی که ایمان می‌آورند. زیرا تفاوتی نیست؛ زیرا همه گناه کرده‌اند و از جلال خدا قاصرند» (رومیان ۳: ۲۱-۲۳). این برای رهبران یهودی، هر کجا و هر که بودند، غیرقابل قبول بود و حتی امروز نیز چنین است. آیا ما متقاعد شده‌ایم که فیض خدا واقعاً برای همه در دسترس است و این را در گفتار و کردار نشان می‌دهیم؟
ارجاع ۱۱ – اعمال رسولان ۱۳: ۵۰
اما یهودیان زنان متدین و برجسته و مردان اصلی شهر را تحریک کردند، آزار و اذیت را علیه پولس و برنابا برانگیختند و آنها را از منطقه خود بیرون کردند.
مخالفت تا آنجا پیش رفت که پیام‌آوران خدا را از منطقه بیرون کردند، همانطور که برای مسیح در خدمت زمینی‌اش اتفاق افتاده بود. او که بیرون رانده شد، بیرون رفت (یوحنا ۱۹: ۱۵؛ عبرانیان ۱۳: ۱۲). اکنون در اعمال رسولان ۱۳، خداوند آسمانی از طریق پیام‌آورانش رد شد. پیش از این، در اورشلیم، دوازده رسول و استفان نیز رد شدن مشابهی را تجربه کردند (اعمال رسولان ۴-۷). همه ایمانداران باید درک کنند که نجات‌دهنده و خداوندشان در این دنیا رد می‌شود، جایی که حقوق او تا زمانی که برای مطالبه و اجرای آنها بیاید، محترم شمرده نخواهد شد. آنگاه، هر زانویی در برابر او خم خواهد شد (فیلیپیان ۲: ۱۰-۱۱). فعلاً، ما در رد شدن او با او محسوب می‌شویم.
شکل دیگری از مخالفت – این بار توسط غیریهودیان
ارجاع ۱۲ – اعمال رسولان ۱۴: ۱۲
برنابا را زئوس و پولس را هرمس نامیدند، زیرا او سخنران اصلی بود.
خصومت جامعه یهودی که در اعمال رسولان ۱۳ توصیف شد، با مخالفت جهان بت‌پرست دنبال شد که تحت کنترل بت‌پرستی بود (۱۴: ۱۱-۱۳). باید توجه داشت که در این زمینه برنابا قبل از پولس قرار گرفت. در تفکر بت‌پرستانه آنها، برنابا که از پولس بلندتر بود، نماینده زئوس بود، در حالی که پولس، که کوچکتر بود، هرمس پنداشته می‌شد. دنیا ما را بر اساس طرز تفکر خود درک می‌کند، که آن نیز با افکار خدا متفاوت است.
ارجاع ۱۳ – اعمال رسولان ۱۴: ۱۴
اما وقتی رسولان برنابا و پولس این را شنیدند، لباس‌های خود را پاره کردند و به میان جمعیت دویدند و فریاد زدند.
اولاً، توجه می‌کنیم که روح‌القدس برنابا را «رسول» نامید، زیرا مخالفت دشمن به ویژه پیام‌آوران والامقام خداوند، فرستادگان او را هدف قرار داده بود. این قسمت نشان می‌دهد که چگونه افراد تجدیدناپذیر می‌توانند به سرعت تحت تأثیر قرار گیرند و از یک افراط به افراط دیگر روی آورند (آیات ۱۱-۱۹)، همانطور که بعدها در جزیره ملیطه اتفاق افتاد (۲۸: ۴-۶). اینجا در لستره (اعمال رسولان ۱۴: ۸-۲۰)، مردم می‌خواستند رسولان را به عنوان خدا پرستش کنند، اما سپس، تحت تأثیر مخالفان یهودی که از انطاکیه و ایکونیوم آمده بودند (آیه ۱۹)، همان مردم می‌خواستند برنابا و پولس را بکشند. این به دلیل مخالفت آنها با ایده‌های بت‌پرستانه آنها بود. جمعیت پولس را تا حدی سنگسار کردند که مردم فکر کردند او مرده است (آیه ۱۹)، اما در آیه بعدی می‌خوانیم که «او برخاست» (آیه ۲۰).
خداوند در ساعت پریشانی به رسولان کمک کرد. به همین ترتیب، ما باید در موقعیت‌های بحرانی که گاهی ناگهان و بدون راه فرار پیش می‌آیند، به کمک و حمایت خداوند اعتماد کنیم.
ارجاع ۱۴ – اعمال رسولان ۱۴: ۲۰
وقتی شاگردان دور او جمع شدند، او برخاست و به شهر رفت. و روز بعد با برنابا به دربه رفت.
پس از حمله وحشتناک در لستره، پولس، پس از تجربه مداخله فیض‌آمیز و قدرتمند خداوند در برخاستن او، همراه با همسفر وفادارش، به مأموریت خود ادامه داد. با وجود تمام مشکلاتی که تجربه کرده بودند، هر دو طبق توصیه‌هایی که قبلاً داده بودند (۱۱:۲۳، ۱۳:۴۳)، یعنی پایداری، عمل کردند.۴ این درس مهم دیگری است که می‌توانیم از آنها بیاموزیم: تسلیم نشوید، بلکه با کمک خداوند و به خاطر عشق به استاد و منافع او ادامه دهید.
نقش بیشتر برنابا در اورشلیم و فراتر از آن
ارجاع ۱۵ – اعمال رسولان ۱۵: ۱-۲
مردانی از یهودیه پایین آمدند و به برادران تعلیم دادند: «اگر طبق رسم موسی ختنه نشوید، نمی‌توانید نجات یابید.» بنابراین، وقتی پولس و برنابا با آنها اختلاف و بحث کوچکی نداشتند...
در ابتدا در انطاکیه، برنابا شاهد فیض خدا بود (۱۱:۲۲). با این حال، یهودی‌گرایان با قانون‌گرایی خود به این فیض حمله کردند. آنها انکار نمی‌کردند که غیریهودیان می‌توانند نجات یابند، اما می‌خواستند آنها را تحت شریعت موسی قرار دهند و نگه دارند – یا با آن نجات یابند یا آن را به عنوان یک قاعده زندگی حفظ کنند. در هر دو مورد، در نتیجه، آنها فیض خدا را کنار می‌گذاشتند! از نظر سیاسی، رهبران یهودی ممکن است می‌خواستند با حفظ این نوع قدرت قانونی، همه را تحت کنترل خود نگه دارند. جایی که خدا در کار است، دشمن به زودی دنبال می‌کند، اما این مسائل باید روشن می‌شد. چالش‌های مشابهی در تاریخ کلیسا پیش آمده و متأسفانه مردم خدا را تقسیم کرده است. آیا امروز چیزهایی در رابطه با من و شما وجود دارد که فیض خدا را کنار می‌گذارد؟
ارجاع ۱۶ – اعمال رسولان ۱۵: ۲
... آنها تصمیم گرفتند که پولس و برنابا و برخی دیگر از آنها برای این سؤال به اورشلیم، نزد رسولان و مشایخ بروند.
ایمانداران در انطاکیه متوجه شدند که پس از آزار و اذیت یهودی‌گرایان، کاری باید انجام شود. با حکمت و شجاعت، آنها برخی را فرستادند تا در مورد این موضوع تحقیق کنند و به جایی بروند که یهودی‌گرایان ادعا می‌کردند از آنجا آمده‌اند: رسولان و مشایخ در اورشلیم. برنابا، پسر تسلی و تشویق، دوباره یک پیام‌آور است. در این مورد او برای دفاع از فیض خدا به اورشلیم بازمی‌گشت. این فیض در انطاکیه (۱۱:۲۱-۲۵) و در طول اولین سفر بشارتی (به ۱۴:۲۶ مراجعه کنید) – با وجود مقاومت سازمان‌یافته یهودی‌گرایان – نشان داده شده بود. در مسائلی که پیش می‌آید، آیا ما از کلام او راهنمایی می‌جوییم؟
ارجاع ۱۷ – اعمال رسولان ۱۵: ۱۲
آنگاه تمام جمعیت ساکت شدند و به برنابا و پولس گوش دادند که اعلام می‌کردند خدا چه معجزات و عجایب بسیاری را از طریق آنها در میان غیریهودیان انجام داده است.
در شورای اورشلیم، خداوند تلاش‌های دشمن را برای تقسیم یا گمراه کردن ایمانداران جدید خنثی کرد. در آنجا، برنابا و پولس درباره فیض خدا که در میان غیریهودیان در حال کار دیده بودند، شهادت دادند. این با مشورت بیشتر دنبال شد، پس از آن تصمیم یکپارچه توسط همه حاضران، تحت رهبری روح‌القدس، گرفته شد که ایمانداران جدید را آزار ندهند. آیا می‌توانیم شهادت دهیم که خدا از طریق ما چه کرده است، و به خاطر خواسته‌های خودمان برای ایمانداران جدید مشکل ایجاد نکنیم؟
ارجاع ۱۸ – اعمال رسولان ۱۵: ۲۲
آنگاه رسولان و مشایخ، با تمام کلیسا، صلاح دیدند که مردان منتخب از میان خود را با پولس و برنابا به انطاکیه بفرستند، یعنی یهودا که بارساباس نیز نامیده می‌شد، و سیلاس، مردان برجسته در میان برادران.
اکنون برنابا، همراه با پولس و در مشارکت با پطرس و یعقوب، به دنبال خنثی کردن تلاش‌های دشمن برای ایجاد تفرقه بود. پس از پایان این جلسه در وحدت شگفت‌انگیزی که توسط روح‌القدس ایجاد شد، برنابا به عنوان پیام‌آوری از اورشلیم به انطاکیه رفت تا فیض خدا را دوباره تأیید کند. در این مناسبت، مأموریت او، همراه با دو برادر برجسته از اورشلیم، یهودا و سیلاس، تأیید تصمیم اورشلیم در مورد یهودی‌گرایان بود. برنابا بار دیگر ابزاری برای تشویق، تسلی و آرامش بود. در نتیجه پیامی که او حمل کرد، ایمانداران «شاد شدند» (آیه ۳۱). آیا روح‌القدس می‌تواند از من و شما برای آوردن آرامش به ایمانداران پریشان، در موقعیت‌هایی که هیچ راه‌حلی نمی‌بینند، استفاده کند؟
ارجاع ۱۹ – اعمال رسولان ۱۵: ۲۵
به نظر ما خوب آمد که با یک دل جمع شده، مردان منتخب را با برنابای محبوب ما و پولس به سوی شما بفرستیم.
مسئله‌ای که باعث این مأموریت جدید شد، که در ارجاع قبلی توضیح داده شد، به صورت کتبی روشن شد و به صورت شفاهی توسط دو شاهد منتخب، یهودا و سیلاس، که رسولان را همراهی می‌کردند، تأیید شد. سیلاس، یا سیلوانوس، بعدها پولس را در یک سفر بشارتی طولانی همراهی کرد (۱۵:۴۰) و خیلی بعدتر، ممکن است به پطرس به عنوان ویراستار او در نوشتن اولین رساله خود کمک کرده باشد (اول پطرس ۵:۱۲). آیا ما می‌توانیم در وحدت با سایر ایمانداران راه برویم و خدمت کنیم؟
پسر تسلی – فیض و شکست
ارجاع ۲۰ – اعمال رسولان ۱۵: ۳۵
پولس و برنابا... در انطاکیه ماندند و کلام خداوند را تعلیم و موعظه می‌کردند، با بسیاری دیگر نیز.
پس از اتمام آخرین مأموریت، برنابا وظایف خود را به عنوان پسر تسلی ادامه داد. پولس و برنابا در انطاکیه ماندند و با یهودا و سیلاس به نشان دادن فیض خدا مطابق با «کلام خداوند» ادامه دادند. در موقعیت‌های پر از درگیری و بحث، این برادران ابزارهای مفیدی بودند که می‌توانستند تسلی و کمک بیاورند، در اطاعت از خداوند در آسمان. امروز، چالش برای کارگران در میان مردم خدا این است که در عین حفظ کلام خداوند، تسلی و تشویق بیاورند. ما چقدر خوب آن کار را انجام می‌دهیم؟
ارجاع ۲۱ – اعمال رسولان ۱۵: ۳۶
آنگاه پس از چند روز پولس به برنابا گفت: «اکنون برگردیم و برادران خود را در هر شهری که کلام خداوند را موعظه کرده‌ایم، ملاقات کنیم و ببینیم حالشان چطور است.»
قلب شبانی پولس او را وادار کرد تا این پیشنهاد را به برنابا، همسفر وفادارش در اولین سفر بشارتی، بدهد. آیا ما نگران برادرانی هستیم که در گذشته با آنها در تماس بوده‌ایم؟
مرجع ۲۲ – اعمال رسولان ۱۵:۳۷
برنابا مصمم بود که یوحنا ملقب به مرقس را با خود ببرد.
مشکلات پیش می‌آیند و در طول مسیر شکست‌هایی رخ می‌دهد. حتی با وجود ابزار تسلی‌بخشی مانند برنابا، شکست می‌تواند با وجود نیت‌های خوب اتفاق بیفتد. خویشاوند او مرقس، برنابا و پولس را در سفر اولشان همراهی کرده بود، اما ناگهان آنها را ترک کرده بود. به تخمین پولس، مرقس هنوز برای خدمت آماده نبود، اما این وضعیت بعداً تغییر کرد، زمانی که پولس او را ستایش کرد (کولسیان ۴:۱۰؛ ۲ تیموتائوس ۴:۱۱). با این حال، در این مرحله، مرقس هنوز کاملاً بازسازی نشده بود و اختلافی بین پولس و برنابا پیش آمد. در نتیجه، برای مدتی یک جدایی غم‌انگیز رخ داد. احتمالاً هر دو رسول دچار شکست شدند، اما فقط خداوند دقیقاً می‌داند. ممکن است لازم باشد از خود بپرسیم: «وقتی بین من و یک همکار در خداوند اختلاف نظر پیش می‌آید، چگونه واکنش نشان می‌دهم؟»
مرجع ۲۳ – اعمال رسولان ۱۵:۳۹
سپس نزاع آنقدر شدید شد که از یکدیگر جدا شدند. و بدین ترتیب، برنابا مرقس را با خود برد و به قبرس سفر کرد.
ما دقیقاً نمی‌دانیم چرا، اما به نظر می‌رسد که برنابا ممکن است در مورد انضباط لازم برای بازسازی کامل مرقس، کمی خرد نداشته باشد. پولس نیز احتمالاً به نحوی شکست خورده است. با این حال، این پایان داستان نیست.
رابطه بین پولس و برنابا بازسازی شد، همانطور که از آنچه پولس بعداً نوشت می‌توان نتیجه گرفت (۱ قرنتیان ۹:۶). مرقس نیز بازسازی شد (فلیمون ۱:۲۴؛ کولسیان ۴:۱۰؛ ۲ تیموتائوس ۴:۱۱)، و او به پطرس نزدیک بود که او را «پسر» خود می‌خواند (۱ پطرس ۵:۱۳). هنگامی که مرقس انجیل خود را نوشت، پولس او را «بسیار مفید» خواند (۲ تیموتائوس ۴:۱۱ ESV). طبق منابع غیرکتاب‌مقدسی، پطرس مرقس را آموزش داد و بعداً به او در نوشتن انجیلش کمک کرد. امروز، باشد که ما نسل بعدی خادمان را تشویق و یاری کنیم.
مرجع ۲۴ – ۱ قرنتیان ۹:۶ NKJV
یا فقط من و برنابا حق نداریم از کار کردن خودداری کنیم؟
پولس، که اکنون در سفر سوم خود بود، در نامه‌ای به کلیسای قرنتس، رسالت خود را که از خداوند متعال عیسی دریافت کرده بود، دفاع کرد. پولس همچنین با همسفر وفادار خود در سفر اولش، برنابا، کاملاً همذات‌پنداری کرد. باشد که هر دوی آنها را نمونه‌هایی از خدمت وفادارانه و مفید بدانیم.
نکات بیشتر برای تأمل
مرجع ۲۵ – غلاطیان ۲:۱
سپس پس از چهارده سال دوباره با برنابا به اورشلیم رفتم و تیتوس را نیز با خود بردم.
درگیری با یهودی‌گرایان باعث شد پولس مطمئن شود که پسر تسلی‌بخش با او به اورشلیم می‌رود تا به عنوان شاهد از حقیقت فیض خدا دفاع کند. این احتمالاً به بازدید مربوط به قحطی (اعمال رسولان ۱۱:۲۹-۳۰) اشاره دارد که قبل از شورای اعمال رسولان ۱۵ رخ داد. زمان‌هایی وجود دارد که داشتن شخص دیگری همراه ما در خدمت او بسیار ارزشمند است.
مرجع ۲۶ – غلاطیان ۲:۹
هنگامی که یعقوب، کیفا و یوحنا، که به نظر می‌رسید ستون‌ها هستند، فیضی را که به من داده شده بود درک کردند، دست رفاقت را به من و برنابا دادند، تا ما به سوی غیریهودیان و آنها به سوی ختنه شدگان برویم.
این توافق ممکن است در طول بازدید ذکر شده در نکته قبلی رخ داده باشد. به احتمال زیاد، غلاطیان بلافاصله پس از اولین سفر بشارتی پولس و برنابا نوشته شده است. آیا ما حاضریم با رهبران روحانی کلیسا هماهنگ کار کنیم، یا می‌خواهیم راه خودمان را برویم؟
مرجع ۲۷ – غلاطیان ۲:۱۳
بقیه یهودیان نیز با او ریاکاری کردند، به طوری که حتی برنابا نیز با ریاکاری آنها فریب خورد.
حتی کسی به وفاداری و تجربه برنابا، پسر تسلی، زمانی که تحت تأثیر سوء رفتار پطرس قرار گرفت، که او نیز به همین ترتیب توسط یهودی‌گرایان گمراه شده بود، توانست شکست بخورد! این یک هشدار جدی برای همه ماست (۱ قرنتیان ۱۰:۱۲). با این حال، پطرس اصلاح لازم را پذیرفت و بعداً قدردانی خود را از خدمت پولس ابراز کرد (۲ پطرس ۳:۱۵). ما نیز باید مراقب باشیم و ممکن است گاهی نیاز به اصلاح داشته باشیم!
مرجع ۲۸ – کولسیان ۴:۱۰
ارسطرخس، هم‌زندانی من، به شما سلام می‌رساند، با مرقس، پسرعموی برنابا (که در مورد او دستوراتی دریافت کردید: اگر نزد شما آمد، او را بپذیرید).
آخرین اشاره کتاب‌مقدسی به برنابا، به رابطه خانوادگی او با مرقس اشاره می‌کند، که کاملاً بازسازی شده بود. ما نمی‌دانیم که آیا برنابا در این زمان هنوز زنده بود یا خیر، اما این اظهارنظر او، پسر تسلی، را بسیار تشویق می‌کرد. مرقس مشغول نوشتن انجیل «خادم وفادار» بود.
با در نظر گرفتن این آخرین مرجع، به یاد می‌آوریم که برنابا خود را در دسترس قرار داد، اگرچه یک ظرف ضعیف و شکست‌خورده بود، تا ابزاری در دست خدا باشد تا جلال مسیح در او و از طریق او به نمایش گذاشته شود. امروز، مسیح جلال‌یافته در دست راست خدا می‌خواهد از همه مسیحیان به عنوان ابزار خود استفاده کند. خدا می‌خواهد ویژگی‌های زیبای مسیح در ما و از طریق ما دیده شود (افسسیان ۱:۲۳)! در نهایت، آنچه در مکتب خدا آموخته‌ایم، برای همیشه، برای افتخار و جلال او به نمایش گذاشته خواهد شد.
پاورقی‌ها
- عهد جدید کلمه «قصد» (یونانی: próthesis) را ۱۲ بار به کار می‌برد که شش بار آن در ارتباط با نقشه‌های خداست. اعمال رسولان این کلمه را دو بار دارد: در ۱۱:۲۳ به عزم مشروع قلب انسان اشاره دارد، در حالی که در ۲۷:۱۳ به نقشه اشتباه انسان اشاره می‌کند.
- پولس به الیماس «با دقت» نگاه کرد. این اصطلاح یونانی هفت بار (فقط در اعمال رسولان ۳:۴، ۷:۵۵، ۱۰:۴، ۱۱:۶، ۱۳:۹، ۱۴:۹، ۲۳:۱) به کار رفته است.
- به معنای واقعی کلمه، «...خود را شایسته حیات ابدی ندانید.» کلمه «شایسته» (یونانی: áxios) هفت بار در اعمال رسولان (۱۳:۲۵،۴۶، ۲۳:۲۹، ۲۵:۱۱،۲۵، ۲۶:۲۰،۳۱) به کار رفته است.
- فعل «ادامه دادن» (یونانی: prosménō) که در این دو مرجع به کار رفته است، هفت بار در عهد جدید (متی ۱۵:۳۲؛ مرقس ۸:۲؛ اعمال رسولان ۱۱:۲۳، ۱۳:۴۳، ۱۸:۱۸؛ ۱ تیموتائوس ۱:۳، ۵:۵) به کار رفته است.
