«تو تمام گناهان ما را به اعماق دریا خواهی افکند.» – میکاه ۷:۱۹
مزمور ۶۹:۲ عیسی می‌توانست بر آب‌های متلاطم راه برود؛ حتی دریاها از فرمان او اطاعت می‌کردند؛ اما وقتی از آب‌های داوری گذشت جایی برای ایستادن نجات‌دهنده ما نبود.
مزمور ۱۰۷:۲۳-۳۱ او کسی است که به اقیانوس فرود آمد؛ تنها در جایی که امواج بزرگ می‌غلتیدند، سرگردان بود؛ از شرم خشم آنها غرق شد، گناهان ما را تحمل کرد در حالی که روحش را در هم می‌کوبیدند.
مزمور ۲۲:۱۳ موج پس از موج از تاریکی مطلق بر او فروریخت به عنوان حامل گناه؛ او توسط خدا بر قربانگاه رها شد، گرچه او بی‌گناه و مقدس بود.
مزمور ۶۹:۱؛ مزمور ۴۲:۷ «مرا نجات ده، ای خدا،» او فریاد زد در حالی که آب‌ها مانند طوفانی در دریا وارد روحش شدند. «عمق به عمق در غرش آشوب آنها ندا می‌دهد، تمام امواج تو از من گذشته‌اند.»
یونس ۲:۲۶ ما نمی‌توانیم عمق رنجی را درک کنیم که عیسی تحمل کرد در حالی که خدا با او در آنجا برخورد می‌کرد؛ اما ما او را برای تمام رنج‌هایی که کشید، می‌پرستیم، که مرد تا ما را از ناامیدی بی‌پایان نجات دهد. — باد موریس
