عیسی دل‌ها را می‌شناسد: فیض برای زنی که در زنا گرفتار شد

«آنگاه کاتبان و فریسیان زنی را که در زنا گرفته شده بود، نزد او آوردند و او را در میان گذاشته، به او گفتند: «استاد، این زن در حین عمل زنا گرفته شده است. اکنون موسی در شریعت به ما فرمان داده است که چنین کسانی باید سنگسار شوند. اما تو چه می‌گویی؟» >یوحنا ۸: ۳-۵

این برخورد با زنی که در عمل زنا گرفتار شده بود، یازده آیه اول یوحنا ۸ را به خود اختصاص می‌دهد. این فصل با تضادها و درگیری‌ها آغاز می‌شود: فیض و شریعت (آیات ۱-۱۱)، نور و تاریکی (آیات ۱۲-۲۰)، زندگی و مرگ (آیات ۲۱-۳۰)، آزادی و اسارت (آیات ۳۱-۴۷)، افتخار و بی‌احترامی (آیات ۴۸-۵۹). اما با این زن آغاز می‌شود که برخوردی مستقیم و تغییردهنده زندگی با خداوند عیسی دارد.

برخلاف زنی که مشکل خونریزی داشت – که در متی ۹، مرقس ۵، و لوقا ۸ یافت می‌شود – و با میل و انتظار نزد خداوند عیسی آمد، این زن به انتخاب خود نیامد. او مجبور شد که بیاید، پس از اینکه در حین عمل زنا گرفتار شد، به زور به صحن معبد کشیده شد. کل صحنه تقریباً ساختگی به نظر می‌رسد، زیرا اولین سوالی که باید پرسیده شود این است: مرد کجاست؟

شریعت به وضوح بیان می‌کرد که هر دو شرکت‌کننده در زنا باید پاسخگو باشند (لاویان ۲۰: ۱۰؛ تثنیه ۲۲: ۲۲). پس چرا فقط زن به جلو آورده شد؟ متن پاسخ می‌دهد:

>«این را گفتند تا او را بیازمایند و چیزی برای متهم کردن او داشته باشند» (آیه ۶).

این زن به عنوان طعمه‌ای در تلاش آنها برای به دام انداختن خداوند عیسی استفاده می‌شد. با این حال، خداوند همه انسان‌ها را می‌شناخت و می‌دانست که در دل آنها چه بود (یوحنا ۲: ۲۴-۲۵). او دل متهم‌کنندگان و دل زنی را که در مقابل او ایستاده بود، می‌شناخت.

او به جای اینکه فوراً او را قضاوت کند، قاضیان را قضاوت کرد و گفت:

>«هر که از شما بی‌گناه است، اول سنگی بر او اندازد.»

طبق شریعت، متهم‌کنندگان باید اولین سنگ‌ها را می‌انداختند (تثنیه ۱۷: ۷). آنها که توسط وجدان خود محکوم شده بودند، شروع به رفتن کردند – از پیرترین شروع کرده و با جوانترین پایان دادند (آیه ۹).

زن تنها با خداوند عیسی ایستاده بود. او، آن بی‌گناه، تنها کسی بود که حق محکوم کردن او را داشت. شاید او منتظر بود تا داوری از لبان عادلانه او فرود آید. اما به جای آن، این کلمات پر از فیض را شنید:

«من نیز تو را محکوم نمی‌کنم؛ برو و دیگر گناه مکن.»

حضور مقدس او در آن روز هر دلی را آشکار کرد، و او همچنان اعلام می‌کند:

>«من نور جهان هستم. هر که مرا پیروی کند، در تاریکی راه نخواهد رفت، بلکه نور زندگی را خواهد داشت.»

لنگر امروز:

آه! چه نجات‌دهنده‌ای است عیسی خداوند، نام او را قدیسانش به خوبی پرستش کنند! او آنها را با خون خود از جهنم رهانیده است، آنها را برای همیشه نجات داده و نزد خدا آورده است.

اکنون در جلال منتظر است تا ببخشد آرامش به وجدان و شادی به دل – منتظر است تا فیض ببخشد، ببخشد و شفا دهد همه کسانی که گناه و بدبختی خود را احساس می‌کنند.

هزاران نفر به پهلوی نیزه خورده او پناه برده‌اند، همه آنها مورد استقبال قرار گرفته‌اند، هیچ کس رد نشده است؛ خسته و باردار، همه آنها برکت یافته‌اند، اکنون با شادی در نجات‌دهنده آرام می‌گیرند.