امروزه قطب جنوب تقریباً به طور کامل از یخ پوشیده شده است و بخش زیادی از گرینلند نیز همینطور است.
اما آیا می‌دانستید که آن ورقه بزرگ یخ در بسیاری از جاهای دیگر مانند آفریقای جنوبی، ایتالیا، تاسمانی (استرالیا) و حتی اوهایو (ایالات متحده آمریکا) وجود داشته است؟ این یخ از کجا آمده و به کجا رفته است؟ یخ، یخ و باز هم یخ.
حدود 4500 سال پیش، خداوند گناه بشریت را با یک فاجعه آبی جهانی (پیدایش 6-9) داوری کرد. بسیاری از دانشمندانی که به کتاب مقدس اعتقاد دارند، توضیح می‌دهند که این سیل شرایط مناسبی را برای تشکیل ورقه بزرگ یخ پس از آن فراهم کرد.
در آغاز سیل، هنگامی که «چشمه‌های اعماق بزرگ» شکافته شدند، آب داغ از درون زمین به اقیانوس‌ها فوران کرد و سرانجام زمین را پوشاند.
در پایان سیل، آب‌ها از خشکی به اقیانوس‌ها سرازیر شدند. اما آنها هنوز از امروز گرم‌تر بودند، به دلیل تمام فعالیت‌های آتشفشانی ناشی از شکافته شدن «چشمه‌ها» و حرکت توده‌های خشکی.
با گرم‌تر بودن، آب اقیانوس‌ها سریع‌تر از امروز تبخیر می‌شد. ابرهای بخار آب تشکیل شده و بر روی خشکی حرکت می‌کردند، همانطور که امروز در گزارش‌های هواشناسی می‌بینیم. اما این ابرها بزرگ‌تر بودند و آب بیشتری را حمل می‌کردند، نسبت به ابرهای امروزی، زیرا تبخیر بیشتری از اقیانوس‌ها وجود داشت. بنابراین، در سال‌های پس از سیل، برف و باران بسیار بیشتری وجود داشت.
همچنین، برف در مناطق بسیار وسیع‌تری در جاهایی که امروز برف ندارند، بارید. این به این دلیل بود که آتشفشان‌ها مقدار زیادی غبار ریز را به ارتفاعات جو پرتاب کرده بودند که گرمای خورشید از رسیدن به زمین جلوگیری می‌کرد. بنابراین جاهایی که امروز گرم هستند، آن زمان بسیار خنک‌تر بودند.
با وجود تمام غبار آتشفشانی و ابرها که زمین را خنک نگه می‌داشتند، برف روی زمین در تابستان ذوب نمی‌شد. در عوض، به یخ تبدیل می‌شد و به تدریج ورقه‌های یخی ضخیمی را تشکیل می‌داد که سرانجام حدود یک سوم خشکی‌های زمین را پوشاند!
پس از سال‌ها، اقیانوس‌ها خنک شدند. بنابراین با تبخیر کمتر، بارش برف نیز کمتر شد. همچنین، آتشفشان‌ها دیگر فعال نبودند و غبار از بین رفت و گرمای خورشید اجازه داد تا برف و یخ هر تابستان ذوب شوند. سرانجام، «عصر یخبندان» به پایان رسید.
در مجموع، عصر یخبندان حدود 700 سال طول کشید - 500 سال برای تشکیل و 200 سال برای ذوب شدن.
برخی از نقاط جهان هنوز با یخ پوشیده شده‌اند، به ویژه در کوه‌های پوشیده از برف و نزدیک آنها. اغلب یخ به آرامی از دامنه‌های شیب‌دار پایین می‌آید. این یخچال‌ها، همانطور که نامیده می‌شوند، سنگی را که روی آن می‌خزند، خرد می‌کنند، دره‌های U شکل را حکاکی می‌کنند، نشانه‌های شیاردار از خود به جای می‌گذارند و همچنین توده‌هایی از سنگ‌های شکسته را به مسافت‌های طولانی حمل می‌کنند. به همین دلیل است که می‌دانیم باید زمانی ورقه‌های یخی بسیار بزرگ‌تری از آنچه امروز داریم وجود داشته باشد. ما دره‌های U شکل، نشانه‌های شیاردار و توده‌های سنگ‌های خرد شده و تخته‌سنگ‌ها را در بسیاری از نقاط جهان می‌بینیم.
کتاب مقدس درباره یکی از نوادگان نوح (مردی به نام ایوب) می‌گوید که احتمالاً اثرات عصر یخبندان را تجربه کرده است. خدا از ایوب پرسید: «از رحم کیست که یخ بیرون آمد؟ و یخبندان آسمان‌ها را که پدر شد؟ آب‌ها مانند سنگ پنهان شده‌اند و روی اعماق منجمد شده است» (ایوب 38:29-30).
