او ممکن است صبح را بنفش رنگ کند تا عظمت خود را به نمایش بگذارد، او می‌تواند آن را با شکوهی رنگ‌آمیزی کند که حتی کندترین چشم نیز می‌تواند ببیند. او آن را از کوه‌هایی که با دست او تراشیده شده‌اند منعکس می‌کند، و دشت‌ها و مراتع را در سراسر سرزمین زرین می‌کند. او ممکن است زیبایی آن را با یک پوشش مه نقره‌ای برجسته کند، یا شکوه شعله‌ور آن را در یک ردای ابری تیره پنهان کند. اما کوچکترین نشانه صبح که از طولانی‌ترین شب می‌شکند، تاریکی را با این چشم‌انداز پر می‌کند که آینده می‌تواند روشن باشد. زیرا آفتاب وعده آن گل‌ها را از خاک بیرون می‌کشد، و جادوی صبح امضای خدا را بر خود دارد. از بود موریس
رحمت‌های خداوند ... هرگز تمام نمی‌شود. آنها هر صبح تازه هستند. مراثی ارمیا ۳:۲۲-۲۳ NIV
بگذار صبح کلام محبت پایدار تو را به من برساند، زیرا من به تو اعتماد کرده‌ام. مزمور ۱۴۳:۸
