اما خدا مردم را از راه بیابان به سوی دریای سرخ هدایت کرد. و مردم اسرائیل مجهز به جنگ از سرزمین مصر بیرون آمدند.
خروج ۱۳:۱۸
خداوند قوم برگزیده زمینی خود را از بندگی مصر رهانید. همیشه به ما آموخته‌اند که کوتاه‌ترین فاصله بین دو نقطه یک خط مستقیم است، اما وقتی به نقشه نگاه می‌کنید، رفتن از راه بیابان نه یک خط مستقیم بود و نه کوتاه‌ترین مسیر. چرا خداوند آنها را به جای راه کوتاه‌تر، از این راه برد؟
خداوند همیشه دلایل خود را برای کارهایی که انجام می‌دهد دارد: «اما در مورد خدا، راه او کامل است» (مزامیر ۱۸:۳۰). او برای هر کاری که انجام می‌دهد و هر چیزی که در زندگی فرزندان خود اجازه می‌دهد، هدفی دارد. در این مورد، به ما گفته شده است: «پس چنین شد که وقتی فرعون مردم را رها کرد، خدا آنها را از راه سرزمین فلسطینیان هدایت نکرد، اگرچه آن نزدیک بود؛ زیرا خدا گفت: «مبادا مردم وقتی جنگ را ببینند، نظر خود را تغییر دهند و به مصر بازگردند»» (خروج ۱۳:۱۳).
خداوند دل‌های قوم خود را می‌دانست. او می‌دانست که اگر آنها راه آسان را بروند، دل‌هایشان به سوی مصر باز خواهد گشت. او می‌دانست که آنها به سختی‌های پیش رو نیاز دارند تا آنها را به آنچه او برایشان طراحی کرده بود، شکل دهد و بسازد. او آنها را از این مسیر غیرمنتظره هدایت کرد—چرا؟ زیرا به عنوان یک ملت، آنها هرگز جنگ را تجربه نکرده بودند. آن آیه در مزامیر ۱۸:۳۰ ادامه می‌دهد: «کلام خداوند ثابت شده است؛ او سپری است برای همه کسانی که به او اعتماد می‌کنند.» خداوند می‌دانست که نبردهایی در پیش است، و از طریق سختی‌هایی که اجازه داد، آنها را آماده می‌کرد.
او راهنمای آنها در بیابان خواهد بود. او با ستونی از آتش در شب و ابری در روز پیش روی آنها می‌رفت (خروج ۱۳:۲۱). این سیستم راهنمایی الهی او بود—«جی.پی.اس.» او. برای ایماندار امروز، ما نیز یک جی.پی.اس. الهی داریم (سیستم موقعیت‌یابی خدا). او به ما اجازه می‌دهد از مسیرهای دشوار عبور کنیم تا به ما وابستگی به او را بیاموزد!
مصریان پشت سر آنها بودند، دریای سرخ پیش روی آنها—آنها در میان گیر افتاده بودند. اما خدا در حال کار بود! فرعون فکر می‌کرد که قوم خدا را به دام انداخته است، اما در کنترل حاکم و دانای مطلق خود، خداوند آنها را دقیقاً در جایی که باید باشند، قرار داده بود. خداوند به موسی دستور داد، و او دریای سرخ را گشود. قوم خدا بر روی زمین خشک عبور کردند، با دیوارهایی از آب در هر طرف. موانع فرعون پشت سر آنها و دریای سرخ پیش روی آنها، حریف خدایی که اهداف خود را با قوم خود به انجام می‌رساند، نبودند.
دستور او به آنها این بود:
«آرام باشید و نجات خداوند را ببینید» (خروج ۱۴:۱۳).
لنگر برای امروز:
با گام‌های نامطمئن نیست که راه بیابانی خود را می‌پیماییم؛ صدایی آشنا ما را فراخوانده است به سوی روز ابدی.
او ما را تنها نمی‌گذارد تا مسیر خود را در بیابان دنبال کنیم؛ بلکه با فیض زنده، ما را هدایت می‌کند، به سوی خانه، جایی که عجله می‌کنیم.
پس با صبر راه را می‌پیماییم — ایمان و شجاعت ما آزموده می‌شود — و به عشقی که هر بار را تحمل می‌کند، اعتماد می‌کنیم، تا دل‌های ما را از غم پنهان کند.
– جی.ان. داربی
