«اکنون به او که قادر است فراتر از هر آنچه ما می‌خواهیم یا فکر می‌کنیم، مطابق با قدرتی که در ما کار می‌کند، انجام دهد.» (افسسیان 3:20)گاهی اوقات احساس می‌کنیم که می‌توانیم خدا را با تمام کارهایی که برای او و کلیسایش انجام می‌دهیم، تحت تأثیر قرار دهیم. با این حال، خدا هنوز تحت تأثیر حتی بزرگترین آرزوهای انسانی قرار نگرفته است (مزامیر 8:3-4). شما هرگز هدفی آنقدر بزرگ تعیین نخواهید کرد یا کاری آنقدر مهم را امتحان نخواهید کرد که خدا چیزی بسیار بزرگتر از آن را نتواند در زندگی شما و از طریق شما انجام دهد. شائول طرسوسی سخت‌تر از هر کس دیگری کار کرد تا خدا را با تلاش‌های خود تحت تأثیر قرار دهد، اما تنها کشف کرد که بزرگترین دستاوردهای او در مقایسه با اراده خدا برای زندگی‌اش، چیزی جز زباله نبود (فیلیپیان 3:7-8).
مشکل ما این است که به راحتی شیفته برنامه‌های خود می‌شویم. اگر در تلاش برای انجام کارهای شریف یا دشوار هستیم، فرض می‌کنیم که باید حداکثر پتانسیل را برای زندگی خود تجربه کنیم و بنابراین خدا باید از ما راضی باشد. تا زمانی که از خدا نشنیده‌ایم، حتی نمی‌توانیم تمام آنچه را که زندگی ما می‌تواند بشود یا تمام آنچه را که خدا می‌تواند از طریق ما انجام دهد، تصور کنیم.
ما باید به خود یادآوری کنیم که پدر «تصویر بزرگ» را می‌بیند، که قدرت او بسیار فراتر از تخیل محدود ماست. ما باید برنامه خود را، هر چقدر هم که بلندپروازانه باشد، کنار بگذاریم. ما هرگز نباید از رویاهای خود راضی باشیم، زیرا آنها در بهترین حالت محدود هستند. وقتی از هدایت خدا پیروی می‌کنیم، شاهد اتفاقاتی در زندگی خود خواهیم بود که تنها با حضور قدرتمند او قابل توضیح است. چگونه می‌توانیم به چیزی کمتر از این راضی باشیم؟
