آیا ایمانداران در دره اشک‌ها هستند؟ آیا محل سکونت آنها بوکیم و باکا است؟ خب، رحمت خدا فراتر از تمام بدبختی‌های آنهاست! وعده‌های فیض، تاریکی ذهنی را از بین می‌برند و بارهای سنگین غم را با خود می‌برند! دستمال نرم محبت، اشک‌های شیاردار را پاک می‌کند! یک نویسنده الهام‌گرفته، جمله باشکوه را با یک سؤال بی‌جواب آغاز می‌کند.
اگر خدا پسر خود را دریغ نکرد، بلکه او را برای همه ما به مرگ سپرد، چگونه با او همه چیز را به ما نخواهد داد؟ (رومیان ۸:۳۲)
پس، ای فرزندان غم، آرامش یابید؛ ای جان من، آرامش یاب! در این آیه بیش از آن چیزی است که بتوان درک کرد! و در قلب خدا عشقی بیش از آن است که هر زبان یا اصطلاحی بتواند به موجودات محدود منتقل کند!
اگر به خاطر من، پسرش را داده است، چه چیزی را در تمام خلقت دریغ خواهد کرد؟ آیا خلقت او — نفس دهان او — برای او بهتر از پسر ابدی و همیشگی اوست؟ آیا کار دست‌های او برای او عزیزتر از پسر محبوب و عزیز اوست؟ و آیا او را داده است تا برای شما بمیرد — و سپس هر نیازی را از شما دریغ خواهد کرد؟
نه! او که روح را با منّ آسمانی تغذیه می‌کند — بدن را با نان روزانه حمایت خواهد کرد! او که از چاه‌های نجات آب می‌دهد — از فراهم کردن یک فنجان آب سرد کوتاهی نخواهد کرد! او که ردای عدالت را برای پوشاندن شرم گناه من فراهم کرده است — در فصل سرد نیز پشم خواهد داد. او که انسان درونی من را با تمام زره خدا تجهیز می‌کند، در روز نبرد و جنگ بر سر من پوششی خواهد گذاشت. (در این زمان نویسنده قصد داشت وارد نیروی دریایی شود، که زمان جنگ بود، همانطور که مدتی بعد انجام داد.)
او که در مشورت صلح، از ازل، صلح مرا تضمین کرد، همچنین بر مسیر من خواهد تابید و آنچه را که باید اتفاق بیفتد، مقرر خواهد کرد. او که نام مرا در میان زندگان در اورشلیم نوشته است، همچنین شخصیت مرا حفظ خواهد کرد (این ایمان من التماس می‌کند و انتظار دارد)، تا آنچه را که در دنیا ادعا می‌کنم، شرمنده نکنم. او که مرگ روحانی را نابود کرده است، همچنین برای من نیش مرگ طبیعی را خواهد گرفت و قبر را از پیروزی‌اش محروم خواهد کرد!
باز هم، چگونه ممکن است که خدا پسر خود، خود او، همه چیز خود را بدهد — و با این حال هر چیز خوبی را از من دریغ کند؟ آیا او که قرار است مرا با جلال در بالا تاج‌گذاری کند — مرا با فیض در پایین تقویت نخواهد کرد؟ آیا او که قرار است صلح من برای همیشه باشد — مرا با آرامش ذهن برکت نخواهد داد؟ ای ایمان من، پیروز شو! همه چیز از مسیح است، و مسیح از خداست! و خدا، مسیح، و همه چیز، از شماست!
زمان از اوست، و در آن سال‌های من شمرده شده است! هوا از اوست، و در آن نفس می‌کشم! دنیا از اوست — و بر آن ساکنم؛ فراوانی آن از اوست — و من تغذیه می‌شوم! فیض از اوست — و در آن ایستاده‌ام! ایمان هدیه اوست — و با آن بر دنیا غلبه می‌کنم! مصیبت‌ها از اوست — و در آنها جلال می‌یابم! کمال از اوست — و به سوی آن فشار می‌آورم! مرگ از اوست — و با آن به خانه می‌رسم! بهشت از اوست — و در آنجا عمارت من است! ابدیت از اوست، و در آنجا گنج و جلال من برای همیشه است!
ج.م.
