خدمت با ارزش پایدار
«و عیسی بیرون رفت و از معبد دور شد، و شاگردانش نزد او آمدند تا بناهای معبد را به او نشان دهند. و او در جواب به ایشان گفت: آیا همه این چیزها را نمیبینید؟ به راستی به شما میگویم، سنگی بر سنگی در اینجا باقی نخواهد ماند که فرو ریخته نشود.» (متی 24:1-2 JND)
شاگردان، با دلهایی که مشغول ظاهر خدمتشان بود، عظمت معبد و مجموعه ساختمانهای اطراف آن را به خداوند نشان دادند. با این حال، روح خدا در دلهایشان کار میکرد. در این زمان آنها نمیتوانستند این احتمال را بپذیرند که استادشان بدون برپایی پادشاهی خود این زمین را ترک کند. آنها فکر میکردند که این ساختمانهای زیبای معبد قطعاً در اداره او در اینجا بر روی زمین جایگاهی خواهند داشت.
خداوند قبلاً به آنها گفته بود که توسط فریسیان و بزرگان رد خواهد شد و مصلوب خواهد گشت. آنها آنچه را که او آشکار کرده بود، درک نکردند، با این حال میدانستند که چیزی قرار است اتفاق بیفتد. خداوند با پاسخ دادن، «سنگی بر سنگی در اینجا باقی نخواهد ماند،» تمام امید آنها را کاملاً از بین برد. معبدی که آنها تحسین میکردند، قرار بود ویران شود.
آیا تا به حال صدای خداوند را در مورد خدمت ظاهری خود برای او شنیدهایم؟ اگر خدمت ما نمایش شخص او نباشد، به عنوان ثمره کار او در ما، حکم او این است: دوام نخواهد داشت؛ مال شماست و مال من نیست. خداوند معبد را ترک کرده بود. جایگاه او اکنون بیرون بود، جایی که او با شاگردانش در مورد آینده صحبت میکرد. بسیار مهم است که نور آینده بر راه رفتن روزانه و خدمت ما برای او بتابد. پولس این حقیقت را درک کرد و به ایمانداران در قرنتس در مورد «رنج سبک و لحظهای» (دوم قرنتیان 4:17) نوشت. این چیزهایی که باعث درد میشدند، برای پولس سبک بودند، نه سنگین، زیرا برکات آینده از قبل با انتظار لذت برده میشدند. چه درسی برای ما که بیاموزیم!
خداوند ما را به آنچه که قرار است بیاید هدایت میکند. در آن نور، یا مکاشفه، میتوانیم وضعیت فعلی خود را ارزیابی کنیم. خداوند اکنون نزدیک است. به زودی خودش خواهد آمد تا ما را به خانه پدر ببرد – مکانی که در آن شب نخواهد بود!
— کلاس روت





