اگر قرار است اراده خدا را بشناسیم، هیچ چیز با در نظر گرفتن شخص مبارک خداوند ما عیسی مسیح قابل مقایسه نیست. او می‌توانست با حقیقت کامل بگوید،
«من آمده‌ام تا اراده تو را، ای خدا، انجام دهم» (عبرانیان ۱۰:۹).
آیا ممکن است اراده خدا بر روی زمین انجام شود در حالی که در همه جا اراده انسان‌ها با سرکشی، آشفتگی و فساد در هر ملتی در حال افزایش است؟ پاسخ به زیبایی در مرد فروتن رنج‌ها دیده می‌شود، وفادار، مطیع، وقف اراده خدا در هر جزئیات زندگی ساده و ثابت‌قدم خود، و به ویژه در قربانی کردن خود بر روی صلیب جلجتا، تا خدا در نجات گناهکاران بی‌شمار جلال یابد. چه هدفی برای جلب قلب هر ایماندار برای داشتن تمایل عمیق به انجام اراده خدا در زندگی کوتاه خود بر روی زمین!
اراده او در بزرگترین چیزها
آیا می‌توانیم اراده خدا را بشناسیم؟ در بسیاری از چیزها، بله؛ اما ما فقط می‌توانیم این را به طور مطلق بشناسیم همانطور که در کلام خدا آشکار شده است. به عنوان مثال، ما می‌توانیم به طور مطلق بدانیم که هر ایماندار واقعی برای برکت بزرگ فرزندخواندگی از پیش تعیین شده است
«بر حسب خشنودی اراده او [خدا]» (افسسیان ۱:۵).
همچنین، در مورد کلیسای خدا،
«اما خدا اعضا را، هر یک از آنها را در بدن قرار داده است همانطور که او خشنود بود» (اول قرنتیان ۱۲:۱۸).
کلام او این را اعلام می‌کند؛ بنابراین، ما می‌توانیم آن را به عنوان اراده مطلق خدا بشناسیم. به همین ترتیب، بسیاری از برکات بزرگ دیگر خدا در کلام او اعلام شده است که به ایمانداران داده می‌شود. او آشکار کرده است که این اراده خود اوست که چنین برکت بزرگی را برای ما مقرر کرده است. ما به درستی در جلال و فیض و زیبایی باشکوه اراده‌ای چنین پر از نیکی شادمانیم.
اراده او در مورد رفتار ما
از سوی دیگر، خدا اراده خود را در کلام خود در مورد بسیاری از چیزهایی که به زندگی عملی و روزمره ما مربوط می‌شود، بیان کرده است. آیا ما در اراده بیان شده او در مورد اینکه رفتار ما چگونه باید باشد، شادمانیم؟ این چیزها را نیز می‌توانیم به طور مطلق بشناسیم، به عنوان مثال،
«این اراده خداست، تقدیس شما: که از بی‌اخلاقی جنسی دوری کنید.»
بسیاری از کتب مقدس دیگر به وضوح به ما نشان می‌دهند که چه نوع رفتاری درست و شایسته است. بیایید از طریق خواندن و تأمل با اینها به خوبی آشنا شویم.
مطمئناً، در همه اینها می‌توانیم بدانیم که اراده خدا چیست، زیرا خدا آن را اعلام کرده است.
خداوند عیسی اراده خدا را می‌دانست، اما بیش از آن، او اراده خدا را انجام داد. بنابراین ما به کلامی از زبان خود او نیاز داریم:
«اگر کسی بخواهد اراده او (خدا) را انجام دهد، او در مورد آموزه خواهد دانست که آیا از خداست» (یوحنا ۷:۱۷).
اگر می‌خواهیم اراده خدا را بشناسیم، ابتدا باید خودمان را به طور جدی آزمایش کنیم که چرا. آیا می‌خواهیم بفهمیم که آیا برای ما قابل قبول است یا نه؟ یا واقعاً می‌خواهیم اراده خدا را انجام دهیم؟ البته، خدا انگیزه‌های ما را می‌داند. هنگامی که باقیمانده اسرائیل نزد ارمیا آمدند تا از او بخواهند از خدا بپرسد، به او گفتند که بدون شک کلام خدا را هنگامی که به آنها داده شد، اطاعت خواهند کرد (ارمیا ۴۲:۵-۶)؛ اما خدا می‌دانست که آنها در دل خود ریاکاری می‌کنند (آیه ۲۰)، و فقط قصد داشتند اطاعت کنند اگر به افکار آنها می‌خورد.
اگر قصد صادقانه انجام اراده خدا را نداشته باشیم، یا حداقل مایل به انجام آن نباشیم، هرگز به ما اعتقاد راسخ به تعلیم کلام خدا داده نخواهد شد. اگر بخواهیم اراده او را انجام دهیم، از آموزه، یعنی تعلیم، آگاه خواهیم شد: برای ما حیاتی و واقعی خواهد بود.
اراده او در مورد تجربیات شخصی
با این حال، حوزه‌ای وجود دارد که خدا به طور خاص اراده خود را در کتاب مقدس بیان نکرده است، و هنوز هم موضوع نگرانی هر ایماندار است. این مربوط به تجربه ماست، نه مسائل درست یا غلط اخلاقی، بلکه در مورد اینکه با مشکلاتی که پیش می‌آیند چه کنیم، آیا خانه بخریم یا اجاره کنیم، آیا به مکان دیگری نقل مکان کنیم، آیا از مکان یا افراد خاصی بازدید کنیم، آیا ماشین خاصی بخریم، آیا و چگونه به شخص نیازمندی کمک کنیم، و بسیاری از چیزهای دیگر از این قبیل.
برخی هستند که اغلب در مورد این چیزها بسیار مثبت هستند، مثلاً می‌گویند که می‌دانند اراده خداست که به مکان خاصی بروند. اما اگر کتاب مقدس چنین نمی‌گوید، آنها این را از قبل نمی‌دانند. چرا باید به دیگران بگویند که می‌دانند؟ این فقط غرور در قدرت‌های فرضی تشخیص آنهاست. در یعقوب ۴:۱۳ به ما هشدار داده شده است که
همه چنین لاف‌زنی‌هایی شر است. زمان ثابت خواهد کرد که آیا اراده خدا بوده است یا نه.
رومیان ۱۲:۲ در دادن درک درستی از اراده خدا بسیار مفید است:
«و به این دنیا شبیه نشوید، بلکه با تجدید ذهن خود متحول شوید، تا بتوانید اراده نیکو و مقبول و کامل خدا را ثابت کنید.»
کدام بهتر است، دانستن اراده خدا، یا اثبات آن در تجربه؟ مطمئناً، دومی! اما چگونه می‌توانیم آن را ثابت کنیم؟ از جنبه منفی، با عدم همرنگ شدن با دنیا: از جنبه مثبت، با متحول شدن از طریق تجدید ذهن. اصول دنیا در مورد عمل عاقلانه همیشه اصول مصلحت، منفعت مادی، آسایش فعلی است. اگر به کسی شغل جذابی با حقوق خوب در فاصله زیادی از یک کلیسا پیشنهاد شود، اگر با دنیا همرنگ باشد، احتمالاً به سرعت آن را قبول خواهد کرد. اگر متحول شده باشد، صادقانه منافع خداوند را در اولویت قرار خواهد داد، زیرا ذهن تجدید شده او از دیدگاه خداوند استدلال می‌کند. سپس او اراده نیکو و مقبول و کامل خدا را ثابت خواهد کرد.
این اصل حیاتی است. اگر ذهن ما به این طریق تجدید شود، به یادگیری کلام خدا عادت خواهیم کرد. هنگامی که اراده خدا را در چیزهای بزرگتر یاد می‌گیریم، این چیزهای کوچکتر نیز ما را در مورد اراده او با بصیرت‌تر خواهند یافت. زیرا همانطور که آن را می‌خوانیم، کلام خدا اغلب در موارد خاصی از نگرانی برای آموزش و تشویق ما، به ویژه هنگامی که قلب‌های ما برای یادگیری تمرین می‌شوند، کاربرد خواهد داشت.
اگر باید در مورد «بله» یا «خیر» یک موضوع خاص تصمیم سریع بگیریم، عاقلانه است که خودمان را به طور کامل قضاوت کنیم تا با هر دو پاسخ راضی باشیم. سپس موضوع را در برابر خداوند قرار دهیم. می‌توان به طور کامل به او اعتماد کرد که در مورد تصمیمی که باید گرفته شود، آرامش کامل را بدهد. او ممکن است در واقع در مورد تصمیم مخالف هیچ آرامشی ندهد. با این حال، حتی در آن زمان نباید بگوییم که اراده خداوند را در مورد موضوع می‌دانیم؛ اما می‌توانیم به او اعتماد داشته باشیم که او خواهد دید که ما اراده او را در تجربه ثابت می‌کنیم.
اگر موضوعی برای مدتی تمرین دهد، خداوند ممکن است اجازه دهد این کار روح ما را با حس واقعی وابستگی به رحمت او تحریک نگه دارد. این مستلزم دعای مداوم و همچنین خواندن کلام او با در نظر گرفتن موضوع تمرین است. در بسیاری از موارد، چیزهای خاصی در کلام به گونه‌ای بر قلب تأثیر می‌گذارند که نشان دهنده اراده خداوند باشد؛ و بنابراین می‌توان در آرامش و اطمینان خاطر بود که خداوند قطعاً هدایت خواهد کرد. این جایگاه ایمان کودکانه خادم است.
بگذارید ایماندار همیشه این سادگی اطمینان را داشته باشد که می‌توان به طور کامل به خداوند اعتماد کرد که او را به درستی هدایت کند. این بسیار دور از اعتماد به نفس جسورانه است، همانطور که بسیار دور از بی‌صبری است که با وحشت عمل می‌کند. زیرا خدا در انجام اراده خود آرام و با تدبیر است، و ایمان به او نیز آرامش و سکوت خواهد داد.
اگر می‌خواهیم اراده خدا را بشناسیم، بیایید بسیار بیشتر آرزو کنیم که آن را انجام دهیم، و بنابراین گرانبهایی آن را در تجربه روزانه ثابت کنیم.
