چند لحظه وقت بگذارید و به خدا فکر کنید. چه چیزی به ذهنتان می‌رسد؟ آیا «عظیم» با جنبه‌هایی که به آن فکر کردید مرتبط است؟ من ابتدا به او از نظر خلقت فکر کردم – نه فقط این سیاره، بلکه کل جهان. سپس شخصیت دانای مطلق، قادر مطلق و حاضر در همه جا او به ذهنم آمد. و چه کسی می‌تواند قدوسیت، عدالت، فیض، رحمت یا محبت خدا را به طور کامل درک کند؟ «عزرا خداوند خدای عظیم را برکت داد. و تمام مردم جواب دادند: «آمین، آمین!» در حالی که دست‌های خود را بلند می‌کردند؛ سپس سر تعظیم فرود آوردند و خداوند را با صورت‌های خود بر زمین پرستش کردند» (نحمیا ۸:۶). مزمورنویس نوشت که «خداوند خدای عظیم و پادشاهی عظیم بر همه خدایان است» (مزمور ۹۵:۳).
ممکن است کسی تعجب کند که آیا شناخت خدا با توجه به عظمت او اصلاً ممکن است. در روح، یوحنا به ایمانداران نوشت: «می‌دانیم که پسر خدا آمده است، و به ما فهم داده است تا او را که حق است بشناسیم؛ و ما در او که حق است، در پسرش عیسی مسیح هستیم. این خدای حقیقی و حیات جاودانی است» (اول یوحنا ۵:۲۰). تیطس گفت: «زیرا فیض خدا ظاهر شده است که نجات را برای همه انسان‌ها به ارمغان می‌آورد، و ما را تعلیم می‌دهد که بی‌دینی و شهوات دنیوی را انکار کنیم و در عصر حاضر با عقل، عدالت و خداپرستی زندگی کنیم، در انتظار امید مبارک و ظهور جلال خدای عظیم و نجات‌دهنده ما، مسیح عیسی» (تیطس ۲:۱۱-۱۳). بدیهی است که این امکان‌پذیر است! آرزوی خدا این است که ما او را بشناسیم، نه فقط درباره او بدانیم. چنین دانشی باید بر زندگی ما نیز تأثیر عملی بگذارد و باعث شود که آنها را به او بسپاریم و به گونه‌ای رفتار کنیم که شخصیت او را نشان دهد. بشناسیم او را، نه فقط بدانیم درباره او. چنین دانشی باید بر زندگی ما نیز تأثیر عملی بگذارد و باعث شود که آنها را به او بسپاریم و به گونه‌ای رفتار کنیم که شخصیت او را نشان دهد.
متأسفانه، بسیاری از مردم «ادعا می‌کنند که خدا را می‌شناسند، اما با اعمال خود او را انکار می‌کنند، و نفرت‌انگیز و نافرمان و بی‌ارزش هستند» (تیطس ۱:۱۶). بعد از توصیف صحنه‌ای غم‌انگیز، بلدد اشاره کرد که «شریران» و «کسی که خدا را نمی‌شناسد» یکی هستند (ایوب ۱۸:۲۱).
پس سؤال به شما می‌رسد، خواننده عزیز. خدا نعمت و امتیاز شناخت خود را به ما عطا کرده است – و آن را به عنوان «پدر». آیا او را اینگونه می‌شناسید؟ این تنها از طریق ایمان حاصل می‌شود. یا، آیا شما از طریق تلاشی از جانب خود به دنبال شناخت خدا هستید؟ اگر چنین است، و اگر به این راه ادامه دهید، هرگز او را نخواهید شناخت (اول قرنتیان ۱:۲۱). شما با «هلاکت ابدی» روبرو هستید (دوم تسالونیکیان ۱:۸-۹). این انتخاب شماست!
