پیروزی مسیح بر قبر: پیروزی تو کجاست؟

«ای قبر، پیروزی تو کجاست؟»اول قرنتیان ۱۵:۵۵ قبر! منظره‌ای وحشتناک است،
قلب را با تاریکی شب سرد می‌کند،
گناهکاران را با ترس می‌لرزاند. قبر، از سلطنت گناه سخن می‌گوید؛
زندان مرگ، نفرت‌انگیز و ناپاک؛
همه پر از استخوان‌های مردگان در درون. قبر، پایان غم‌انگیز درد و رنج؛
هدف مسابقه کوتاه انسان در زیر،
که هر ساعت به آن نزدیک‌تر می‌شویم. قبر، سیری‌ناپذیر، می‌بلعد
عزیزترین دوستان بهترین ساعات زندگی را؛
هیچ چیز قدرت‌های حریص آن را ارضا نمی‌کند. قبر، آه، مکانی که غرور را فرو می‌نشاند!
سرنوشت فقیر و غنی، یکسان،
جایی که این گوشت ضعیف باید به طرز ناخوشایندی بپوسد. قبر، چه کسی می‌تواند در برابر قدرتش مقاومت کند؟
چه کسی می‌تواند از دستش رهایی بخشد؟
یا به دروازه‌هایش فرمان دهد که باز بمانند؟قبر چنین بود تا عیسی آمد؛
«رستاخیز» نام اوست،
زندگی از مرگ را لبانش اعلام می‌کنند. قبر! برای غلبه بر مرگ می‌میرد،
در قبر تاریک قربانی‌ای خفته است؛
تمام جهنم سعی می‌کند او را در آنجا نگه دارد. قبر: خداوند با پیروزی برخاست،
پیروز بر تمام دشمنانش،
زنجیرهایش از بین رفته‌اند، با تمام رنج‌های ما. قبر، دیگر از طاق‌هایش نمی‌ترسیم،
عشق رهایی‌بخش به اینجا وارد شده است؛
دروازه‌هایش با نور درخشان به نظر می‌رسند. قبر: خداوند ما به زودی فرود خواهد آمد،
صدای قدرتمندش دروازه‌هایش را خواهد شکافت؛
آنگاه مقدسینش به آسمان صعود خواهند کرد. آه، چه فریادی آسمان را خواهد شکافت،
همانطور که از قبرهایمان به بالا پرواز می‌کنیم!
«ای قبر، پیروزی تو کجاست؟»توسط جی. جی. دک (۱۸۰۷-۱۸۸۴)