رنج و مرگ مسیح ایمانداران را به خدا می‌رساند

تا ما را به خدا برساند

«زیرا مسیح یک بار برای گناهان رنج کشید، عادل برای ظالمان، تا ما را به خدا برساند؛ در جسم کشته شد، اما در روح زنده گشت.» —اول پطرس 3:18 JND

رنج چیزی است که جسم از آن قدردانی نمی‌کند. ما از آن دوری می‌کنیم. در آیه قبل از ما، به ما ایمانداران آگاهانده شده است که مسیری سازگار با شهادت ما، ما را به رنج خواهد کشاند. علاوه بر این، وقتی به عنوان یک مسیحی خوب عمل می‌کنیم، سختی ممکن است در آیمان باشد. مطمئناً این برای انسان طبیعی با تمام آرزوهایش برای آسایش در این زمین جذاب نیست. اما کسی که فراخوانده شده، پیرو عیسی مسیح، هدف متفاوتی دارد. او به خداوند به عنوان هدف، حکمت، مقصود و لذت خود نگاه می‌کند.

پطرس ما را به رنج‌های خداوند برای گناهان اشاره کرد؛ و چقدر خداوند مبارک ما رنج کشید وقتی اینجا به عنوان آن کامل در میان گناهکاران راه می‌رفت. همیشه توسط کسانی که برای نجاتشان آمده بود رد شد، در پایان زندگی زمینی‌اش انسان او را به صلیب کشید. بر آن صلیب، بی‌گناه برای گناه رنج کشید. انسان‌ها او را سرزنش کردند، شیطان به او حمله کرد و خدا در عدالت روی خود را از او پنهان کرد زیرا در سه ساعت تاریکی خداوند برای ما گناه شد. هرگز قادر نخواهیم بود عمق رنج او را به دست خدا درک کنیم. او مرد، اما همچنین زنده شد. خداوند عیسی با روح از قبر بیرون آمد و اکنون ما آن انسان کامل را زنده، برخاسته و جلال یافته در دست راست پدر می‌بینیم. او کفاره گناهان ماست! او آن جایگزین بزرگی است که به جای ما مرد! او ما را با خدا آشتی داده است!

آیه ما تأکید می‌کند: «تا ما را به خدا برساند.» کار کامل او کاملاً خواسته‌های خدا را برآورده کرد، و از طریق خون گرانبهای اوست که ما می‌توانیم وارد حضور خدا شویم. قدیس خدا می‌تواند به دلیل خون عیسی به او در قدس‌الاقداس نزدیک شود. مشارکت با خون خداوند و سهیم شدن در افکار پدر در مورد پسرش، آن مشغولیت مبارکی است که ایماندار می‌تواند در آن مشغول باشد وقتی خداوند عیسی را در مرگش بر سر سفره‌اش به یاد می‌آورد. در آنجا ما او را به یاد می‌آوریم که برای گناهان رنج کشید، که خود را کاملاً به خدا تقدیم کرد. آیا ما در عمل جای خود را بر سر سفره خداوند گرفته‌ایم که در آنجا می‌توانیم بیان کنیم که به خدا آورده شده‌ایم؟ GT