همانطور که نویسنده عبرانیان نامه الهام‌گرفته از خدا را که آن را «کلام تشویق» می‌نامد (عبرانیان ۱۳:۲۲) به پایان می‌رساند، یک ویژگی نهایی از عظمت مسیح را به خوانندگان خود ارائه می‌دهد: او شبان بزرگ گوسفندان است.
خداوند عیسی در چندین مورد در عهد جدید به عنوان شبان توصیف شده است. او شبان نیکو است که جان خود را برای گوسفندان داد (یوحنا ۱۰:۱۱)؛ او شبان بزرگ است که از مردگان برخاسته و قوم خود را رهبری می‌کند (عبرانیان ۱۳:۲۰)؛ و او شبان اعظم است که در جلال خواهد آمد و شبانان زیردست خود را پاداش خواهد داد (۱ پطرس ۵:۴). این سه ویژگی به طور قابل توجهی در مزامیر ۲۲، ۲۳ و ۲۴ پیش‌بینی شده‌اند. او برای ما بر صلیب رنج کشید (مزامیر ۲۲)؛ او شبانی است که اکنون ما را به چراگاه‌های سبز هدایت می‌کند و روح ما را بازسازی می‌کند (مزامیر ۲۳)؛ و او پادشاه جلال است (مزامیر ۲۴). او برای ما مرد، برای ما زندگی می‌کند، و دوباره برای ما می‌آید.
خون عهد جاودان اساس همه چیز است، «عهد جدید در خون من» که برای ما ریخته شد (لوقا ۲۲:۲۰؛ رجوع کنید به حزقیال ۳۷:۲۶). ما شبانان دیگری را در کتاب مقدس می‌یابیم: یعقوب، موسی، داوود و کوروش همگی به عنوان شبان توصیف شده‌اند؛ اما هیچ یک از آنها «بزرگ» نامیده نشده‌اند. ما هیچ بهانه‌ای برای قدم زدن در مسیرهای گناه نداریم، ما که تحت نظر و مراقبت هوشیارانه شبان بزرگ هستیم.
