پدران و انبیا، شاهزادگان و شاعران، مردان خدا در تمام اعصار به آن روز چشم دوخته‌اند. ابراهیم آن را دید و شاد شد، دلش به وجد آمد. خدا وعده‌های بزرگ و پرفیضی در مورد آن داده است، و هر وعده‌ای که از خدا باشد، «در مسیح آریاست، و در او آمین» (دوم قرنتیان ۱:۱۹-۲۰).
او رستگاری ابدی را از طریق مرگ خود تضمین کرده است؛ و به عنوان انسان قیام کرده، هر وعده‌ای را برای جلال خدا به انجام خواهد رساند. قابلیت اعتماد و توانایی الهی او در میان آزمایش‌ها و سختی‌های شدید، حتی تا مرگ، ثابت شده است. این خادم واقعی هم به اندازه کافی محتاط و هم به اندازه کافی قدرتمند است تا همه چیز را محکم برقرار کند.
او هم به اندازه کافی مهربان و هم به اندازه کافی فروتن است؛ هم به اندازه کافی عادل و هم به اندازه کافی فیض‌بخش؛ به اندازه کافی توانا، به اندازه کافی بزرگ؛ به اندازه کافی ملایم و به اندازه کافی ضعیف؛ به اندازه کافی بلندمرتبه، به اندازه کافی مقدس، به اندازه کافی عادل؛ آری، او کاملاً کامل است، و در مورد او می‌توان با اطمینان گفت: «رضایت خداوند در دست او کامیاب خواهد شد» (اشعیا ۵۳:۱۰).
«آری» همه چیز در اوست، و همچنین «آمین».
