ای مسیح، چه بارهایی سر تو را خم کرد! بار ما بر تو نهاده شد؛ تو به جای گناهکار ایستادی – تا همه بدی‌ها را برای من تحمل کنی. قربانی‌ای که هدایت شد، خون تو ریخته شد؛ اکنون باری برای من نیست.
مرگ و لعنت در جام ما بود – ای مسیح، برای تو پر بود! اما تو آخرین قطره تاریک را نوشیدی، اکنون برای من خالی است. آن جام تلخ – عشق آن را نوشید؛ فقط عشق برای من باقی ماند.
یهوه عصای خود را بلند کرد – ای مسیح، بر تو افتاد! تو از خدای خود رها شدی؛ اکنون فاصله‌ای برای من نیست. خون تو زیر آن عصا جاری شد: کوبیدگی تو مرا شفا می‌دهد.
صدای وحشتناک طوفان شنیده شد، ای مسیح، بر تو شکست؛ سینه باز تو پناهگاه من بود؛ طوفان را برای من تحمل کرد. پیکر تو زخمی شد، چهره تو مخدوش شد؛ اکنون صلح بی‌ابر برای من است.
برای من، ای خداوند عیسی، تو مردی، و من در تو مرده‌ام؛ تو برخاسته‌ای؛ همه بندهای من باز شده‌اند؛ و اکنون تو در من زندگی می‌کنی. چهره پدر از فیض درخشان اکنون در نور بر من می‌تابد. —آن راس کازین (1824-1906)
برگزیده‌هایی از اشعیا 53
یقیناً او غم‌های ما را بر دوش کشید و دردهای ما را حمل کرد؛ با این حال ما او را مجروح، مضروب خدا و مبتلا می‌دانستیم. اما او به خاطر خطایای ما زخمی شد، به خاطر گناهان ما کوبیده شد؛ تأدیب برای صلح ما بر او بود، و به وسیله زخم‌های او ما شفا یافتیم. همه ما مانند گوسفندان گمراه شدیم؛ هر یک از ما به راه خود برگشتیم؛ و خداوند گناه همه ما را بر او نهاد (اشعیا 53:4-6 NKJV).
او رنج روح خود را خواهد دید و راضی خواهد شد. به وسیله معرفت او، بنده عادل من بسیاری را عادل خواهد ساخت، زیرا او گناهان آنها را بر دوش خواهد کشید. بنابراین من به او سهمی با بزرگان خواهم داد، و او غنیمت را با قدرتمندان تقسیم خواهد کرد، زیرا او جان خود را تا مرگ ریخت، و با متجاوزان شمرده شد، و گناه بسیاری را بر دوش کشید، و برای متجاوزان شفاعت کرد (اشعیا 53:11-12).
