بره را ببینید
عبارت «بره خدا را ببینید» فقط در عهد جدید ذکر شده است، اما خود این عمل، کاری است که مدت‌ها قبل از ظهور این کلمات گرانبها در کتاب مقدس آغاز شده است. حتی امروز، بیش از دو هزار سال پس از اینکه این کلمات تکان‌دهنده توسط یحیی تعمیددهنده اعلام شد، عملی که آنها توصیه می‌کنند باید توسط همه انجام شود. برای کسانی که نجات نیافته‌اند، این یک گام حیاتی به سوی نجات است؛ برای ایماندار، این دعوتی به پرستش است.
مفهوم یک بره
در عهد عتیق و جدید، بره بسیار بیشتر از یک گوسفند کوچک است. این حیوان در معنای خود به عنوان تصویری (یا نمادی) از خداوند عیسی مسیح، اهمیت عمیقی دارد. او شایسته توجه پرستش‌گرانه ماست.
در حالی که بسیاری از افراد خداپرست قبلاً برکت آوردن «نخست‌زاده گله خود و چربی آن» را به عنوان هدیه‌ای به خداوند چشیده بودند (پیدایش 4:4 KJV)، تا زمانی که اسرائیلیان در شرف ترک مصر بودند، خدا به آنها دستور داد که بره را ببینند. در آماده‌سازی برای عید فصح – زمانی که فرشته مرگ از کسانی که با خون پوشیده شده بودند، می‌گذشت – آنها باید یک بره بی‌عیب، نر یک ساله، را می‌گرفتند و آن را چهار روز در خانه نگه می‌داشتند قبل از اینکه آن را بکشند و خونش را بر سردر خانه‌هایشان بگذارند تا جان نخست‌زاده را حفظ کنند (خروج 12:5-30). تصور افکار بزرگترین فرزند و والدینش، در حالی که این بره بی‌گناه را می‌دیدند، غیرممکن است. با نزدیک شدن اولین عید فصح، آنها آن را وسیله نجات خود می‌دیدند. هر سال بره خود را به یاد می‌آوردند!
نمونه‌هایی برای بررسی
در حداقل 16 مورد، پنج کتاب موسی قربانی‌های یک بره یک ساله (یا نخست‌زاده) را ثبت می‌کنند که نشان‌دهنده بی‌گناهی است. مفاهیم دیگری نیز وجود دارد که تا زمانی که بعدها در عهد عتیق کشف شدند، و به طور خاص به عنوان خداوند عیسی مسیح در انجیل‌ها، درک یا دیده نشدند. هر کسی که یک بره کوچک را دیده باشد، می‌تواند بفهمد که چگونه نماد بی‌گناهی است. وقتی این موجود کوچک در مزرعه یک کشاورز دیده می‌شود، واکنش طبیعی این است که توقف کرده و آن را ببینیم. چنین افکاری ما را تشویق می‌کند تا درک کنیم که «بره خدا را دیدن» چقدر ارزشمندتر است. در صرف زمان برای نگاه دقیق به او، چیزهای زیادی برای یافتن وجود دارد.
خداوند از معنای بره لذت می‌برد. به عنوان مثال، زمانی که فلسطینیان در شرف حمله به اسرائیل بودند و سموئیل «یک بره شیرخوار را گرفت و آن را به طور کامل برای قربانی سوختنی به خداوند تقدیم کرد... و... برای اسرائیل به خداوند فریاد زد» (اول سموئیل 7:8-9). او یک بره شیرخوار را گرفت. چه تصویری! حتی اگر زمان زیادی برای مشاهده این موجود جوان وجود نداشت، باز هم می‌توان لطافت این قربانی را تشخیص داد. سموئیل مطمئناً باید به اهمیت آنچه این بره برای خداوند معنا داشت، پی برده باشد. ارزشمندی این قربانی توسط خود خدا دیده شد و او دعای سموئیل را برای نجات اسرائیل اجابت کرد.
در مثالی دیگر، به داوود پادشاه این داستان تأثیرگذار (که زیبایی یک بره را نیز نشان می‌داد) گفته شد تا او را از گناهان بزرگش بیدار کند. «دو مرد در یک شهر بودند؛ یکی ثروتمند و دیگری فقیر. مرد ثروتمند گله‌ها و رمه‌های بسیار داشت، اما مرد فقیر چیزی نداشت، جز یک بره ماده کوچک، که آن را خریده و پرورش داده بود؛ و آن با او و با فرزندانش بزرگ شده بود. از غذای خودش می‌خورد و از جام خودش می‌نوشید و در آغوش او می‌خوابید و برای او مانند یک دختر بود. و مسافری نزد مرد ثروتمند آمد، و او حاضر نشد از گله و رمه خود بگیرد تا برای مسافری که نزد او آمده بود، آماده کند، بلکه بره مرد فقیر را گرفت و آن را برای مردی که نزد او آمده بود، آماده کرد» (دوم سموئیل 12:1-4). چرا ناتان از «یک بره ماده کوچک» به عنوان درس عبرت استفاده کرد؟ زیرا این نشان‌دهنده جذابیت (نه یک دلبستگی سطحی، بلکه یک دلبستگی عاطفی عمیق‌تر) است که چنین موجودی ممکن است برای کسانی که واقعاً «بره را می‌بینند» و از او لذت می‌برند، داشته باشد.
بره خدا
بره تصویری از عیسی مسیح، خداوند ماست، که واقعاً تمام آنچه بره نماد آن است را تجسم می‌بخشد. اشعیا پیش‌بینی کرد که او مظلوم و رنج‌دیده خواهد شد و مانند بره‌ای به کشتارگاه برده خواهد شد (اشعیا 53:7). ما او را در آیات نبوتی اشعیا 53 می‌بینیم، با در نظر گرفتن هزینه، شرم، عذاب و پیروزی او که برای به دست آوردن نجات ما مرد.
عهد جدید به طور خاص نام این کسی را می‌برد که در قربانی‌های عهد عتیق به تصویر کشیده شده بود و اشعیا و دیگران درباره او نبوت کرده بودند. یحیی تعمیددهنده او را دو بار در یک جمله ساده اما عمیق معرفی کرد. یحیی در اولین ملاقات با خداوند عیسی، اعلام کرد: «بره خدا را ببینید، که گناه جهان را برمی‌دارد» (یوحنا 1:29). در این شهادت، یحیی به عیسی به عنوان نجات‌دهنده اشاره کرد. پطرس، که به معنای عمیق اعلامیه یحیی پی برد، بعدها با اشاره به آن گفت که ما «بازخرید شده‌ایم... با خون گرانبهای مسیح، مانند بره‌ای بی‌عیب و بی‌لکه» (اول پطرس 1:18-19). این اظهارات یحیی و پطرس بر این واقعیت تأکید می‌کنند که نجات‌نیافتگان باید «بره خدا را ببینند.» نگاهی ایماندارانه به خداوند عیسی بر صلیب، فیض نجات‌بخش را به قلب توبه‌کار می‌آورد (یوحنا 3:14-16؛ اعداد 21:8).
بار دوم که یحیی عیسی را دید، اعلامیه خود را به سادگی «بره خدا را ببینید» (یوحنا 1:36) کوتاه کرد. این اعلامیه ممکن است دعوتی برای دیدن او از نزدیک‌تر و صمیمانه‌تر بوده باشد. این امر تأثیر عمیقی بر چندین نفر از شاگردان یحیی گذاشت و آنها عیسی را دنبال کردند و فرصتی فوق‌العاده برای دیدن او در عمل برای سه و نیم سال آینده به دست آوردند. این نزدیکی باعث شد که یوحنا رسول درباره تجربیات فراموش‌نشدنی خود بنویسد: «ما جلال او را دیدیم، جلالی مانند یگانه فرزند پدر، پر از فیض و حقیقت» (یوحنا 1:14).
دیدن بره
برای ایماندار، دیدن بره اطمینان از نجات، یادآوری محبت خدا، نگاهی اجمالی به کمالات مسیح و بسیاری چیزهای دیگر را به ارمغان می‌آورد. هر چه بیشتر او را ببینیم، او ارزشمندتر می‌شود. در نتیجه، ایمانداران خداوند عیسی را با این کلمات آینده پرستش خواهند کرد: «شایسته است بره‌ای که کشته شد تا قدرت، ثروت، حکمت، قوت، عزت، جلال و برکت را دریافت کند» (مکاشفه 5:12).
کتاب مکاشفه حداقل 26 بار به «بره» اشاره می‌کند (مکاشفه 5:6،8،12،13؛ 6:1،16؛ 7:9،10، 14،17؛ 12:11؛ 13:8؛ 14:1،4،10؛ 15:3؛ 17:14؛ 19:7،9؛ 21:14،22،23؛ 22:1،3). هر اشاره‌ای به ما نگاهی اجمالی از جلالی خاص از خداوند و نجات‌دهنده ما، عیسی مسیح، می‌دهد. تأمل در این آیات به ما کمک می‌کند تا «بره خدا را که گناه جهان را برمی‌دارد، ببینیم.»
در اینجا چند راه دیگر برای دیدن او آورده شده است:
- با خواندن انجیل‌ها با دعا و درخواست از او برای آشکار کردن خود در آنها.
- با خواندن عهد عتیق و درخواست از او برای آشکار کردن خود در آنجا نیز.
- با شرکت در شام خداوند همانطور که او درخواست کرد، و تأمل در معنای نان و شراب.
- با مطالعه قربانی‌ها در لاویان 1-7 برای کشف اینکه چگونه هر یک از آنها جنبه متفاوتی از شخص و کار او را به نفع ما نشان می‌دهد.
- با بررسی ساختار خیمه در بیابان در خروج 25-27، برای کشف زیبایی‌های او در هر جزئیات ساختار آن.
- هیچ هدف بالاتری برای تأمل ما وجود ندارد جز «دیدن بره خدا که گناه جهان را برمی‌دارد.» باشد که این به شغل دائمی ما تبدیل شود.
