صبح بخیر، وای‌فای لند، در سراسر جهان. امروز، خداوند برخاسته است. او واقعاً برخاسته است. ما به نام عیسی برخاسته و متعال به شما سلام می‌کنیم، که جلال هم اکنون و تا ابدالآباد از آن او باد. آمین.
خب، دو جشن وجود دارد که خداوند عیسی مسیح کلیسای خود را برای برگزاری آنها ترک کرد. یکی غسل تعمید با آب است. اینجاست که کلیسا شناسایی عمومی یک ایماندار جدید را با مرگ و رستاخیز مسیح جشن می‌گیرد.
و جشن دیگر شام خداوند است. خداوند عیسی ابتدا از شاگردان خود خواست که او را در نان و شراب شامی که او پس از صرف غذای عید فصح در شبی که خداوند عیسی برای مصلوب شدن برده شد، به یاد آورند. متی 26:26-28.
و بعدها، از طریق پولس رسول، خداوند عیسی برخاسته و جلال یافته، تمایل خود را به تمام کلیسای خود تکرار کرد که او را به این طریق به یاد آورند. اول قرنتیان 11:23. و بنابراین این عمل کلیسای اولیه بود که خداوند را به یاد خود در هر روز خداوند گرامی بدارند. اعمال رسولان 27 و اول قرنتیان 11:20.
حالا، می‌خواهم چیزی بگویم که شاید برخی از شما را متعجب کند. جلسه پرستش کلیسای اولیه شام خداوند بود. این را تکرار می‌کنم. جلسه پرستش کلیسای اولیه شام خداوند بود. دعاها تقدیم می‌شد، سرودها خوانده می‌شد، کتب مقدس خوانده می‌شد، و نان و شراب خورده می‌شد. و زمان توسط روح‌القدس هدایت می‌شد. بنابراین نیازی به یک نظم از پیش تعیین شده برای خدمت نبود.
وای. چگونه کلیسا از این دستورالعمل‌های ساده کتاب مقدس دور شده است. اما کلمات خداوند چقدر گرانبها هستند: «این را به یاد من انجام دهید.» اول قرنتیان 11:26. «زیرا هر بار که این نان را می‌خورید و این جام را می‌نوشید، مرگ خداوند را تا آمدن او اعلام می‌کنید.» بنابراین در این شکستن نان و نوشیدن شراب، ما واقعیت مرگ خداوند را اعلام و ابلاغ می‌کنیم، و در کلمات «تا آمدن او»، واقعیت رستاخیز او را. آمین.
اگر شما ایماندار به خداوند عیسی هستید و در مورد گفته من که شام خداوند جلسه پرستش کلیسای اولیه بود، سؤال دارید، به این یک سؤال پاسخ دهید: آیا عید پاک زمان بسیار خاصی برای شماست؟ تقریباً مطمئن هستم که هست. اما چرا اینقدر خاص است؟ چه چیزی در مورد عید پاک وجود دارد که قلب و روح شما را اینقدر تحت تأثیر قرار می‌دهد؟
آیا به این دلیل نیست که موضوع اصلی عید پاک خود عیسی مسیح است؟ آیا به این دلیل نیست که عید پاک تماماً در مورد مرگ، دفن و رستاخیز اوست؟
آیا این خاص‌ترین زمان نیست زیرا سرودهایی که می‌خوانیم و پیام‌هایی که می‌شنویم بر مسیح به عنوان بره خدا که برای برداشتن گناه جهان آمد، متمرکز است؟
آیا این خاص‌ترین زمان نیست زیرا ما در قلب و ذهن به تأمل در رنج‌های وحشتناکی که خداوند عیسی به دست انسان‌ها و سپس به دست خود خدا تحمل کرد، هدایت می‌شویم؟
آیا این خاص‌ترین زمان نیست زیرا روح خدا آن پیروزی پیروزی‌ها را که خداوند عیسی هنگامی که گناه و مرگ و شیطان را شکست داد، در برابر ما قرار می‌دهد؟
آیا این خاص‌ترین زمان نیست زیرا قلب و ذهن ما کاملاً مشغول شایستگی بی‌اندازه بره خدا که برخاسته، صعود کرده و جلال یافته است، می‌باشد؟
بله. بله. بله. بله. به تمام این پاسخ‌ها، ایماندار واقعی. مسیح. بله. می‌بینید، عید پاک در مورد اقیانوس رحمت و فیض و محبت خدا در مسیح است. و عید پاک در مورد این اقیانوس رحمت و فیض و محبت است که بر ما قرار دارد. تمام جلال از آن نجات‌دهنده خدای برخاسته و جلال یافته ما باد.
حالا خدمت کلام در عید پاک را با موضوعات خدمتی که ما مسیحیان اغلب در اوقات دیگر سال می‌شنویم، مقایسه کنید. موضوعات خدمت اغلب بر تسلی دادن ما در اوقات سخت ما متمرکز است. به ما امید داده می‌شود وقتی ناامید هستیم، یا از ما خواسته می‌شود که اگر گمراه شده‌ایم به خداوند بازگردیم. البته، چنین خدمتی بسیار ضروری و لازم است.
اما وقتی بر شخص مبارک پسر خدا و محبت بی‌کران او که در جلجتا نشان داده شد، متمرکز می‌شویم، آیا قلب‌های ما تسلی نمی‌یابد؟ آیا ما با در نظر گرفتن غلبه او بر آن دشمنان بزرگ گناه، مرگ و شیطان، اطمینان از امید را نمی‌یابیم؟ و اگر تعجب کرده‌ایم، آیا شیرینی محبت شبان نیکو نیست که روح ما را بازسازی می‌کند؟
به عبارت دیگر، آیا موضوع عید پاک در مورد نجات‌دهنده مبارک که همه چیز را برای جلال خدا و برای نجات گناهکاران بیچاره فدا کرد، نیست که این فصل را برای ما اینقدر گرانبها می‌کند؟
پس، چه می‌شد اگر می‌توانستیم عید پاک را هر هفته سال جشن بگیریم؟ آیا موضوع محبت بی‌کران خدا که در مرگ مسیح برای گناهکاران تباه شده نشان داده شد، هرگز به دلیل یادآوری مکرر کسل‌کننده می‌شود؟ نه. نه بیشتر از اینکه نگاه کردن به عکسی از مادر یا پدر درگذشته‌تان که اینقدر عمیقاً دوستشان داشتید، برای شما عادی شود. چنین عکسی همیشه خاطرات مهربانانه را به ارمغان خواهد آورد.
باشد که روح‌القدس هر ایماندار را به شنیدن دوباره و با قلبی گشاده کلمات وداع نجات‌دهنده و خداوند عزیزترین ما برانگیزد: «این را به یاد من انجام دهید.» به نام عیسی. آمین.
