پرسش: اول قرنتیان ۹:۵ در نسخه کینگ جیمز در مورد مردی صحبت می‌کند که همسرش را رهبری می‌کند. آیا این مانند رهبری یک اسب است؟
پاسخ: با بررسی هجده ترجمه‌ای که در اختیار دارم، متوجه می‌شوم که نسخه کینگ جیمز، که در سال ۱۶۱۱ تکمیل شد، تنها ترجمه‌ای است که می‌خواند «یک خواهر، یک همسر را رهبری کند.» وقتی به نحوه ارائه این عبارت در هر یک از ترجمه‌های دیگر نگاه می‌کنیم، به وضوح می‌توان دید که عبارت پولس رسول به هیچ وجه به معنای رهبری یک همسر مانند رهبری یک اسب نبوده است!
ترجمه عبارت در اول قرنتیان ۹:۵
نسخه کینگ جیمز یک خواهر، یک همسر را رهبری کند
دوئی-ریمز یک زن، یک خواهر را با خود ببرد
کتاب مقدس داربی یک خواهر [به عنوان] همسر را با خود ببرد
نسخه استاندارد آمریکایی بازبینی شده یک همسر مؤمن را رهبری کند
نسخه استاندارد بازبینی شده همراهی یک همسر
کتاب مقدس استاندارد جدید آمریکایی یک همسر مؤمن را با خود ببرد
نسخه بین‌المللی جدید یک همسر مؤمن را با خود ببریم
نسخه جدید کینگ جیمز یک همسر مؤمن را با خود ببرد
کتاب مقدس جدید انگلیسی یک همسر مسیحی را با خود ببرم
نسخه استاندارد انگلیسی یک همسر مؤمن را با خود ببرد
کتاب مقدس تقویت شده یک خواهر مسیحی را به عنوان همسر با خود ببریم
عهد جدید جی. بی. فیلیپس با یک همسر مسیحی سفر کند
عهد جدید ویلیامز یک همسر مسیحی را با خود ببریم
ترجمه آمریکایی بک یک همسر مسیحی را با خود ببریم
نسخه استاندارد جدید بازبینی شده همراهی یک همسر مؤمن
نسخه انگلیسی معاصر با یکی از پیروان خداوند ازدواج کند و او را با خود ببرد
کتاب مقدس زنده او را در این سفرها با خود بیاورد
پولس مردی مجرد بود، چیزی غیرمعمول در میان مردان یهودی آن زمان. او برنابا و خودش را با سایر رسولان، برادران خداوند، و به طور خاص با کیفا (نام آرامی پطرس) مقایسه می‌کرد، که مادر همسرش فوراً شفا یافت وقتی خداوند وارد خانه پطرس شد و دست او را در مرقس ۱:۲۹-۳۱ گرفت. وقتی این دیگران در خدمت خود برای خداوند سفر می‌کردند، ظاهراً همسران خود را با خود می‌بردند، کاری که هنوز هم بسیاری از خادمان خداوند امروز انجام می‌دهند. یک همسر خداپرست یک دارایی فوق‌العاده برای برادری است که به خداوند عیسی مسیح خدمت می‌کند.
برخلاف ایده‌ای که اغلب بیان شده است، رابطه صحیح بین مرد و زن از آرزوی مرد سرچشمه نگرفت، بلکه از نیکویی خدا. در پیدایش ۱ می‌خوانیم که چگونه اشخاص الوهیت با هم در مورد آفرینش انسان مشورت کردند، و همچنین می‌بینیم که خدا اولین زوجی را که آفرید برکت داد. فصل ۲ جزئیات آماده‌سازی خدا برای شرایط ایده‌آلی را که این زوج قرار بود در مشارکت با او زندگی کنند، به ما می‌دهد.
به کلمه «آنها» توجه کنید در پیدایش ۱:۲۶،۲۸ (NKJV): «بگذارید آنها حکومت کنند... خدا آنهارا برکت داد، و خدا به آنهاگفت.» (پیدایش ۱:۲۶،۲۸) تفسیر الهی بر روایت آفرینش، افسسیان ۵:۲۲-۳۳، در آیه ۳۲ اشاره می‌کند که خدا هدف خاصی برای انجام کاری که به این روش انجام داد، داشت. اما او این هدف را یک راز نگه داشته بود، برای ۴۰۰۰ سال از بشر پنهان بود، تا زمانی که او انتخاب کرد آن را در اینجا در افسسیان آشکار کند. این دو انسان، مرد و همسر خدادادی او، صرفاً اولین والدین ما نبودند که خدا آنها را به عنوان سرپرست بر آفرینش زمین خود قرار داد؛ آنها یک نوع الهی، یا تصویری، از مسیح و کلیسا، عروسی که او جان خود را برای آن داد، هستند. بیایید این را دقیق‌تر بررسی کنیم.
«خدا انسان را به صورت خود آفرید، به صورت خدا او را آفرید؛ مرد و زن آنها را آفرید» (پیدایش ۱:۲۷). با این حال، برخلاف آنچه در آیات قبلی فصل ۱ ذکر شده است، فصل ۲ نشان می‌دهد که خدا صرفاً نگفت: «انسان باشد.» بلکه، او «انسان را از خاک زمین سرشت، و در بینی او نفس حیات دمید؛ و انسان موجودی زنده شد» (۲:۷). پس از کاشتن باغی در عدن، خدا مردی را که ساخته بود در آن قرار داد، با دستورالعمل‌هایی در مورد چگونگی محافظت و نگهداری از آن.
سپس می‌بینیم که خدا در مورد ساختن یک کمک‌کننده مناسب برای این مرد صحبت می‌کند، زیرا او، خدا، احساس می‌کرد که تنها بودن مرد خوب نیست. خدا به آدم فرصت نداد که احساس تنهایی کند، یا آرزوی شریکی داشته باشد؛ خیلی سریع، در همان روزی که خدا انسان را آفرید، او زن را به عنوان کمک‌کننده برای او ساخت – کاملاً سازگار و مناسب برای او. قرار دادن مرد در خواب عمیق و گرفتن یک دنده از او برای ساختن زن، تصویری از مسیح است که به مرگ می‌رود، خود را، زندگی خود را، برای کلیسا می‌دهد. ما که کلیسا را تشکیل می‌دهیم، در واقع
«اعضای بدن او، از گوشت و استخوان‌های او هستیم» (افسسیان ۵:۳۰).
تصویر در افسسیان ۵ به زیبایی ادامه می‌یابد. مسیح، پس از اینکه خود را برای کلیسا – دقیق‌تر بگوییم، جماعت – در جلجتا ۲۰۰۰ سال پیش داد، در حال حاضر او را با آب کلام تقدیس و پاک می‌کند. او این کار را به منظور ارائه قریب‌الوقوع او به خودش، یک کلیسای باشکوه بدون لکه یا چین و چروک یا هر چیز دیگری، بلکه مقدس و بی‌عیب، انجام می‌دهد. ما اطمینان داریم که این رویداد هنوز آینده، شام عروسی بره (مکاشفه ۱۹:۷-۹)، به زودی در جلال آسمان رخ خواهد داد.
این بخش در افسسیان ۵ به طرز شگفت‌انگیزی و عملی بر حقیقت باشکوهی که آشکار می‌کند، بنا شده است. ابتدا به زنان مؤمن خطاب می‌کند و آنها را تشویق می‌کند که به شوهران خود مانند خداوند تسلیم شوند، زیرا او نه تنها نجات‌دهنده بدن است، بلکه سر کلیسا نیز هست. جماعت تابع مسیح است؛ زنان نیز باید در همه چیز تابع شوهران خود باشند (آیات ۲۲-۲۴). این همیشه آسان نیست، اما کلام خدا به زنان است.
کلام به شوهران در آیات بعدی حتی دشوارتر است. به شوهران گفته می‌شود که
«همسران خود را دوست بدارید، همانطور که مسیح نیز کلیسا را دوست داشت و خود را برای او داد» (افسسیان ۵:۲۵). چگونه یک شوهر می‌تواند به آنچه خداوند عیسی برای هر یک از ما انجام داده است، برسد؟ هیچ انسانی نمی‌تواند جان خود را برای نجات ابدی دیگری بدهد، «زیرا همه گناه کرده‌اند و از جلال خدا کوتاه آمده‌اند» (رومیان ۳:۲۳).
در افسسیان، شوهران تشویق می‌شوند که همسران خود را مانند بدن خود دوست بدارند.
«هیچ کس هرگز از گوشت خود متنفر نبوده، بلکه آن را تغذیه و گرامی می‌دارد، همانطور که خداوند کلیسا را» (افسسیان ۵:۲۹). تغذیه شامل فقط تأمین غذای فیزیکی نمی‌شود. تأمین هر آنچه برای یک زندگی شاد و سالم لازم است، تحت این عنوان قرار می‌گیرد. گرامی داشتن فکر حیاتی محبت را به همراه دارد. محبت باعث شادی روح یک شخص می‌شود. بدون آن، هر بخشش، هر خدمتی خالی و بی‌ارزش است. آیه پایانی فصل دوباره تأکید می‌کند، «هر یک از شما به طور خاص... همسر خود را مانند خود دوست بدارد» (افسسیان ۵:۳۳).
آیات پایانی غلاطیان ۳ و کل لحن کتاب مقدس روشن می‌سازد که هر شخص، چه مرد و چه زن، به یک اندازه برای خداوند مهم و گرانبها است. اما ما دیده‌ایم که مردان و زنان نقش‌های متفاوتی دارند که از آغاز تاریخ بشر توسط خدا به آنها داده شده است. زن برای کمک‌کننده مرد ساخته شد. وقتی مادر اول ما در این زمینه شکست خورد، از نقش خدادادی خود خارج شد، گناه کرد و باعث شد شوهرش نیز گناه کند. بسیاری از بخش‌های کتاب مقدس نشان می‌دهد که خدا از مرد انتظار دارد که به روشی محبت‌آمیز، مهربان و با ملاحظه رهبری و هدایت کند. او از زن انتظار دارد که به شوهرش احترام بگذارد و در نیازهایش به او کمک کند. خدا از آنها انتظار دارد که با هم کار کنند، زیرا یکی بدون دیگری نمی‌تواند ادامه دهد. او در اول قرنتیان ۱۱:۸-۹ به ما می‌گوید:
«زیرا مرد از زن نیست، بلکه زن از مرد است. و مرد برای زن آفریده نشد، بلکه زن برای مرد.» (اول قرنتیان ۱۱:۸-۹) آیات ۱۱-۱۲ ادامه می‌دهند، «با این حال، نه مرد مستقل از زن است، و نه زن مستقل از مرد، در خداوند. زیرا همانطور که زن از مرد آمد، همچنین مرد نیز از طریق زن می‌آید؛ اما همه چیز از خداست.» (اول قرنتیان ۱۱:۱۱-۱۲)
از دیدگاه صرفاً انسانی، در ملت‌ها یا جوامعی که خدا به رسمیت شناخته می‌شود و کتاب مقدس مورد احترام و اطاعت قرار می‌گیرد، زنان واقعاً مورد احترام و قدردانی قرار می‌گیرند. در جایی که اینگونه نیست، زنان کمتر از مردان تلقی می‌شوند و مورد ظلم و بدرفتاری قرار می‌گیرند. در برخی سرزمین‌ها تحت قوانین مذهبی، شهادت دو زن برابر با شهادت یک مرد است، و زنان به طرق مختلف محدود می‌شوند. ما می‌توانیم بسیار سپاسگزار باشیم برای آنچه مسیحیت کتاب مقدسی برای ارتقاء جایگاه زنان انجام داده است.
با این حال، روندهای کنونی برای از بین بردن هرگونه تمایز بین جنسیت‌ها در شورش علیه کلام خدای خالق ما تنها می‌تواند سردرگمی و فاجعه نهایی را به همراه داشته باشد. چقدر خوب است که موقعیت محترمی را که خدا به زنان در کتاب مقدس حقیقت می‌دهد، ببینیم! کتاب مقدس به وضوح وابستگی متقابل مردان و زنان را آموزش می‌دهد، هر دو کاملاً به خدا و کلام او برای موفقیت و شادی واقعی وابسته هستند.
پایان‌نوشت
- اگرچه یک ترجمه ممکن است برای مقایسه فهرست شده باشد، اما این لزوماً به معنای توصیه ما نیست.
پاسخ داده شد
