۱ این نامه را پِطرُس، رسول عیسای مسیح به برگزیده گان خدا در سراسر ولایتهای پُنتُس، غلاطیه، کَپَدوکیه، آسیا و بِتونیه که مهاجر و پراگنده شده اند، نوشته است. ۲ خدای پدر، مطابق پیشدانی خود، شما را برگزیده است و شما به وسیلۀ روح مقدس پاک شده اید تا از عیسای مسیح اطاعت کنید و خون او ریخته شد تا شما پاک گردید. فیض و سلامتی روز افزون بر شما باد.
۳ متبارک است خدا، پدر سَروَر ما عیسای مسیح که به رحمت بزرگ خود به وسیلۀ رستاخیز عیسای مسیح از مُرده گان به ما تولد نو و امید زنده بخشیده است ۴ تا روزی که تمام میراث وعده شده را به دست آوریم. این میراث در عالم بالا، در جایی که خراب و پژمرده نمی گردد برای شما نگهداشته می شود. ۵ در حالی که شما در انتظار نجاتی هستید که در زمان آخر به ظهور می رسد، خدا با قدرت خود، شما را به وسیلۀ ایمان تان حفظ خواهد نمود.
۶ این همان چیزی است که شما را باید بسیار خوشحال سازد، هر چند شاید برای زمان کوتاهی ضرورت بیفتد که گرفتار آزمایشهای زیاد شده و غمگین شوید. ۷ چنان که طلا با آتش آزمایش می شود، ایمان شما نیز باید امتحان گردد، البته ایمان از طلا بسیار با ارزش تر است، تا در روزی که عیسای مسیح ظهور می کند، حرمت، عزت و افتخار نصیب تان گردد. ۸ اگر چه شما تا به حال مسیح را ندیده اید اما او را دوست دارید. با این که شما هم اکنون او را نمی بینید اما به او ایمان دارید و همین ایمان دلهای تان را از خوشی و شکوه بزرگ که به زبان بیان شده نمی تواند، پُر و لبریز می سازد. ۹ شما نتیجۀ نهایی ایمان را به دست می آورید و آن همان نجات جانهای شماست.
۱۰ دربارۀ همین نجات، پیامبران به دقت مطالعه و تحقیق می کردند. آنها دربارۀ آن فیضی که از جانب خدا برای شما خواهد رسید پیشگویی می کردند. ۱۱ وقتی روح مسیح که در آنها بود، دربارۀ رنجهایی که مسیح باید متحمل می شد و جلالی که به دنبال آن خواهد آمد پیشگویی کرد، آنها کوشش می کردند بدانند که زمان وقوع آن چه وقت خواهد بود و چگونه خواهد آمد. ۱۲ این حقیقت به آنها آشکار شد که وظیفۀ آنها به خاطر منفعت خود شان نه بلکه برای شما بوده است. کسانی که بشارت خبر خوش را به شما دادند با کمک روح مقدس که از عالم بالا فرستاده شده است، این حقیقت را به شما گفته اند، حقیقتی که حتی فرشته گان آرزوی درک آن را دارند.
۱۳ پس حواس خود را جمع کرده و هوشیار باشید. در انتظار آن فیضی به سر ببرید که با بازگشت عیسای مسیح نصیب تان خواهد شد. ۱۴ مانند فرزندان فرمانبردار، نگذارید خواهشهای نفسانی دوران جهالت، شما را تحت تأثیر قرار دهد. ۱۵ همان گونه خدایی که شما را دعوت کرده است مقدس است، شما نیز در تمام کارهای تان مقدس باشید. ۱۶ زیرا نوشته شده است: «مقدس باشید، زیرا که من قدوس هستم.»
۱۷ اگر شما او را پدر خطاب می کنید که هر کسی را بدون تبعیض مطابق اعمالش داوری می کند، پس زندگی تان را در این دنیا با خدا ترسی سپری کنید. ۱۸ زیرا می دانید که از قید روشهای بی فایدۀ زندگی که از پدران تان به ارث بُرده بودید، آزاد شدید و این آزادی با پرداخت چیزهای فانی مانند طلا و نقره نبود ۱۹ بلکه با خون گرانبهای مسیح که مانند برۀ بی عیب بود، خریده و آزاد گردیده اید. ۲۰ همان کسی را که خدا پیش از آفرینش دنیا برای این کار تعیین کرده بود اما در همین زمان آخر برای شما آشکار شد. ۲۱ شما به وسیلۀ مسیح به خدا ایمان آوردید، به همان خدایی که او را پس از مرگ زنده گردانید و به او جلال بخشید، تا ایمان و امید تان در خدا باشد.
۲۲ اکنون که جانهای تان را با اطاعت از حقیقت، پاک ساخته اید، پس یکدیگر را صمیمانه مانند برادر دوست بدارید و به همدیگر با قلبهای صاف و پُر از اشتیاق محبت داشته باشید. ۲۳ چون تولد دوبارۀ شما در اثر تخم فانی نبود بلکه به وسیلۀ تخم غیر فانی یعنی کلام خدا که زنده و جاویدان است، می باشد. ۲۴ زیرا نوشته شده است:
«انسانها همه مانند گیاه هستند،
زیبایی آنها مانند گل ناپایدار است.
گیاه خشک و گل پژمرده می شود،
۲۵ اما کلام خداوند تا به ابد باقی است.»
و این کلام، همان خبر خوش است که به شما موعظه شده است.
۱ چون وعدۀ دریافت آرامش خدا هنوز باقی است، پس باید بسیار متوجه باشیم مبادا کسی در میان شما پیدا شود که این فُرصت را از دست بدهد. ۲ زیرا این خبر خوش همان گونه که برای آنها اعلام شده بود، برای ما نیز اعلام شده است، اما آنها از اعلام کلام خدا سودی نبردند زیرا وقتی آن را شنیدند، همراه با ایمانداران در اطاعت کردن متحد نشدند. ۳ پس فقط ما که ایمان آورده ایم، به آرامش او دست می یابیم. اما خدا در مورد بی ایمانان چنین فرموده است:
«در خشم خود سوگند یاد کردم که
آنها در آرامش من ساکن نخواهند شد.»
هر چند این آرامش از زمان آفرینش دنیا آماده شده بود. ۴ زیرا در جایی دربارۀ روز هفتم چنین نوشته شده است:
«و خدا در روز هفتم همۀ کار آفرینش را تمام کرد و آرامش اختیار نمود.»
۵ و در اینجا، خدا باز هم در ادامه می گوید:
«آنها در آرامش من ساکن نخواهند شد.»
۶ پس هنوز فُرصت است که عده یی شامل این آرامش شوند اما آنهایی که اول اعلام خبر خوش را شنیدند به خاطر نافرمانی شان آرامش نیافتند. ۷ پس خدا باز هم روز دیگری یعنی امروز را تعیین می کند، چنان که سالها پیش به وسیلۀ داوود گفته شده بود:
«امروز اگر صدای خدا را می شنوید، سنگدل نباشید.»
۸ اگر یوشع به آنها آن آرامش را می داد، مدتها بعد، خدا باز هم دربارۀ یک روز دیگر سخن نمی گفت. ۹ بنابر این یک آرامش، مانند آرامش روز سَبَت، برای قوم خدا هنوز هم باقی است. ۱۰ پس هر کس که به آرامش وعده شدۀ خدا وارد شود از کار خویش دست می کشد، همان طور که خدا نیز در روز هفتم خلقت از کار خویش دست کشید. ۱۱ پس بیایید جدی بکوشیم که در آن آرامش شامل شویم، تا کسی از ما گرفتار همان نافرمانی نشود.
۱۲ زیرا کلام خدا، زنده، پُر قدرت و فعال است و از هر شمشیر دو دَم تیزتر می باشد و تا اعماق روح، نفس، مفصلها و مغز استخوان نفوذ می کند و نیتهای دل انسان را تشخیص می دهد. ۱۳ در آفرینش هیچ چیزی از نظر خدا پنهان نیست بلکه همه چیز در برابر چشمان او برهنه و آشکار بوده و همۀ ما باید حساب خود را به او پس بدهیم.
۱۴ چون کاهن اعظمی داریم که به عرش برین رفته است، یعنی عیسی، پسر خدا، پس بیایید اعتراف به ایمان خود را محکم نگهداریم. ۱۵ زیرا کاهن اعظم ما کسی نیست که نتواند با ضعفهای ما همدردی کند، بلکه کسی است که مانند ما در هر چیز وسوسه شده است، اما هیچ گناهی نکرد. ۱۶ پس بیایید با دلیری در دعا به تخت فیض خدا نزدیک شویم تا رحمت بیابیم و در وقت احتیاج از او فیض یابیم.
۱ پس عهد و پیمان اول شامل احکام عبادت و عبادتگاه زمینی بود. ۲ خیمۀ حضور خدا از دو قسمت تشکیل شده بود. در قسمت اول آن که جایگاه مقدس نامیده می شد، چراغدان، میز و نانِ تقدیم شده برای خداوند قرار داشت. ۳ در قسمت دوم، پشت پرده، جایی بود که مقدسترین جایگاه نام داشت. ۴ در آنجا قربانگاه زرین که برای سوزاندن خوشبویی به کار می رفت و صندوق عهد که پوش طلایی داشت، گذاشته شده بود. در صندوق عهد، نان منا در میان یک ظرف طلایی، چوبدست شگوفه کردۀ هارون و دو تختۀ سنگی که بر آن کلمات عهد نوشته شده بود، قرار داشت. ۵ در بالای این صندوق، مجسمۀ طلایی موجودات آسمانی پُر جلال خدا بر تخت رحمت، سایه افگنده بودند اما اکنون وقت ندارم که همۀ این چیزها را نقطه به نقطه تشریح کنم.
۶ وقتی که همۀ این چیزها همین گونه آماده شد، کاهنان همه روزه به قسمت اول خیمه وارد می شدند تا وظایف خود را انجام دهند، ۷ اما تنها کاهن اعظم می توانست به قسمت دوم خیمه داخل شود و آنهم فقط سال یکبار. او هیچگاه بدون خون داخل نمی شد، زیرا به خاطر خود و به خاطر گناهان غیر عمدی مردم باید آن خون را تقدیم می کرد. ۸ روح مقدس این را به ما می آموزد که تا وقتی قسمت اول خیمۀ خدا هنوز پا بر جا می بود، راه به سوی مقدسترین جایگاه هرگز باز نمی شد. ۹ این امر به زمان فعلی اشاره می کند و نشان می دهد که هدیه ها و قربانی هایی که به خدا تقدیم می شد، نمی توانست به عبادت کننده به طور کامل آرامی وجدان ببخشد. ۱۰ اینها فقط دربارۀ خوردنیها، نوشیدنیها، مراسم گوناگون پاک ساختن و احکام مربوط به بدن انسان می باشند و تا زمانی که خدا همه چیز را اصلاح کند، دارای اعتبار هستند.
۱۱ اما وقتی مسیح به عنوان کاهن اعظم آمد و همۀ برکتها را با خود آورد، به خیمۀ بزرگتر و کاملتر که به دست انسان ساخته نشده و متعلق به این دنیا نمی باشد، وارد شد. ۱۲ عیسای مسیح هرگز با خون بزها و گوساله ها داخل مقدسترین جایگاه نشد بلکه با خون خود به آنجا داخل شد و نجات ابدی را برای ما حاصل کرد. ۱۳ زیرا اگر خون بزها و گاوهای نر و پاشیدن خاکستر گوسالۀ ماده می توانست، آنهایی را که در جسم ناپاک بودند، پاک سازد، ۱۴ پس چقدر بیشتر، خون مسیح که خود را به عنوان قربانی کامل و بی عیب به وسیلۀ آن روح ابدی به خدا تقدیم کرد، خواهد توانست وجدان ما را از کارهای بی فایده که باعث مرگ می گردد، پاک سازد تا بتوانیم خدای زنده را عبادت کنیم.
۱۵ به این جهت او میانجی یک عهد و پیمان جدید است تا کسانی که از طرف خدا خوانده شده اند، میراث ابدی را که خدا وعده فرموده است دریافت کنند. این کار شدنی است، زیرا مرگ او باعث آمرزش گناهان بسیاری نیز گردید که شریعت عهد اول بر آنها حاکم بود.
۱۶ برای عملی شدن یک وصیت نامه، تصدیق مُردن وصیت کننده ضرورت است، ۱۷ پس وصیت نامه وقتی اعتبار می یابد که وصیت کننده بمیرد، در غیر آن تا وقتی که وصیت کننده زنده است، وصیت نامه اعتباری ندارد. ۱۸ به همین علت، عهد اول هرگز بدون ریختن خون قابل اجرا نبود، ۱۹ زیرا وقتی موسی همۀ احکام شریعت را به مردم رسانید، خون بز و گوساله را گرفته با آب آمیخت و با پشم سرخ رنگ و شاخه های زوفا بر کتاب شریعت و بر مردم پاشید، ۲۰ و گفت: «این خون، عهد و پیمانی را که خدا با شما بست، تأیید می کند.» ۲۱ علاوه بر آن، او خون را بر خیمۀ مقدس و بر تمام ظرفهایی که برای عبادت خدا به کار می رفت، پاشید. ۲۲ مطابق شریعت موسی بیشتر چیزها فقط با خون پاک می شوند و بدون ریختن خون، گناهان آمرزیده نمی شوند.
۲۳ بنابر این اگر این چیزها که فقط نمونه هایی از آن چیزهای آسمانی هستند، با چنین شیوه یی باید پاک شوند، پس برای پاک شدن آن چیزهای آسمانی به قربانی بهتری نیاز است. ۲۴ زیرا مسیح به آن عبادتگاهی که ساختۀ دست انسان بوده و فقط سایه و نشانی از واقعیت باشد، داخل نشد بلکه او به عرش برین داخل گردید تا اکنون به نماینده گی ما در پیشگاه خدا حضور داشته باشد. ۲۵ کاهن اعظم هر سال به مقدسترین جایگاه داخل می شود و خون حیوانات را تقدیم می کند اما عیسی برای تقدیم خود به عنوان قربانی، فقط یکبار به آنجا داخل شد. ۲۶ اگر چنین نبود، او باید از زمان پیدایش دنیا تا حال، بارها رنج مرگ را تحمل می کرد. اما او در همین زمان آخر، فقط یکبار و برای همیشه در آنجا حضور یافت تا با قربانی کردن خود، گناه را نابود کند. ۲۷ برای همه انسانها تعیین شده است که یکبار باید بمیرند و پس از آن مورد داوری قرار گیرند. ۲۸ همان گونه، مسیح نیز یکبار به عنوان قربانی تقدیم شد تا بار گناهان آدمیان را به دوش کشد اما بار دوم که ظاهر می شود، برای کَفارۀ گناهان نخواهد آمد، بلکه برای نجات آنهایی که چشم به راه او هستند، می آید.
سه بار در عهد جدید به ما گفته شده است که خداوندعیسی«خون خود» را ریخت. کاهنان اسرائیل در عهد عتیق به طور مداوم خون حیوانات را به خیمه مقدس و سپس به معبد می‌آوردند. هیچ کاهنی هرگز خون خود را در برابر خدا تقدیم نکرد. حتی اگر این امکان‌پذیر بود، خون هارون و پسرانش با گناه آلوده بود. در این تصاویر و نمادها در عهد عتیق، هارون باید برای خود و همچنین برای مردم قربانی تقدیم می‌کرد (لاویان ۱۶: ۶).
کتاب عبرانیان خداوندعیسی را به عنوان پاسخ نهایی به تمام نمادها و سایه‌های عهد عتیق معرفی می‌کند. از آنجا که خداوندعیسی بدون گناه بود (عبرانیان ۴: ۱۵)، خون او گرانبها بود (۱ پطرس ۱: ۱۹) و در نظر خدا ارزش زیادی داشت.
پسر خدا انسان شد تا بمیرد و خون خود را بریزد. در آیه ما، او نه تنها مرده است، بلکه به مکان مقدس، یعنی حضور خود خدا، به واسطه خون ریخته شده خود وارد شده است. او یک بار برای همیشه به آنجا وارد شده است. نماد آن، ورود هارون به قدس‌الاقداس در روز کفاره در لاویان ۱۶ بود. هارون با خون گاوها و بزها وارد شد، اما نمی‌توانست آنجا بماند. او باید بیرون می‌آمد، و سال بعد، این روند را تکرار می‌کرد و دوباره با خون تازه ریخته شده وارد مکان مقدس می‌شد. خداوندعیسی یک بار برای همیشه وارد شده است. او هرگز آن مکان مقدس را ترک نخواهد کرد تا دوباره بیاید و خون خود را بریزد. قربانی او هرگز نیازی به تکرار ندارد. همانطور که آیه ما می‌گوید، نتایج ابدی دارد.
نام او را ستایش می‌کنیم! و همانطور که سایر کتب مقدس به ما می‌گویند، ما نیز به آنجا دسترسی داریم تا در برابر خدای خود و پدر خود به آن مکان مقدس بیاییم. باشد که با جسارت در پرستش و همچنین در دعا وارد شویم (عبرانیان ۱۰: ۱۹). مسیح راه را برای ما باز کرده است!
