مزمور ۱۱۰ مزموری قابل توجه است؛ در عهد جدید بیشتر از هر مزمور دیگری نقل قول شده است. با این جمله آغاز می‌شود: «خداوند به خداوند من گفت: 'بر دست راست من بنشین، تا دشمنانت را زیر پای خود قرار دهم،'» که به وضوح خداوند را همانطور که ایمان اکنون او را با جلال و افتخار تاج‌گذاری شده می‌بیند، ارائه می‌دهد. آیه سوم بسیار زیباست؛ آنچه را که هنوز در اسرائیل دیده خواهد شد، هنگامی که خداوند در صهیون حکومت کند، توصیف می‌کند، اما من می‌خواهم کاربرد کنونی به آن بدهم که احساس می‌کنم کاملاً عادلانه است، و برای این منظور آن را همانطور که در ترجمه جدید ج. ن. داربی ترجمه شده است، نقل قول می‌کنم: «قوم تو مشتاق خواهند بود،» یا خود را با میل تقدیم خواهند کرد، «در روز قدرت تو، در شکوه مقدس: از رحم صبح، شبنم جوانی تو به تو خواهد رسید.» همه دشمنان او زیر پاهای او سرکوب خواهند شد، و اسرائیل او را، مسیح و پادشاه خود را، با هلهله‌های بلند احاطه خواهد کرد، ملتی تازه متولد شده، که دیگر هرگز او را غمگین نخواهند کرد.
این چیزی باشکوه برای دیدن خواهد بود، اما شکوه بزرگتری وجود دارد، و اکنون می‌توان آن را درک و مشاهده کرد. این روز رد شدن او توسط انسان‌هاست؛ او توسط جهان خواسته نمی‌شود، اما کسانی که او را دوست دارند می‌توانند با فداکاری کامل به او روی آورند؛ آنها می‌توانند از او پر از شور و شوق باشند، و به عنوان نژادی تازه متولد شده—فرزندان صبح—می‌توانند با گام‌های استوار و کمرهای محکم بسته او را دنبال کنند؛ آنها می‌توانند در خداوند افتخار کنند. این در چشمان آسمان «شکوه مقدس» است، و هیچ چیز دیگری جز این نمی‌تواند خدای ما را خشنود کند.
