۱ چون عیسی این رهنمایی ها را به دوازده شاگرد خود داد، از آنجا رفت تا در شهرهای نزدیک تعلیم دهد و موعظه نماید. ۲ وقتی یحیی در زندان از کارهای مسیح خبر شد، شاگردان خود را نزد او فرستاد ۳ تا آنها از عیسی بپرسند: «آیا تو همان کسی هستی که باید می آمد، یا ما در انتظار شخص دیگری باشیم؟» ۴ عیسی در جواب گفت: «بروید و آنچه را دیده و شنیده اید، به یحیی بگویید ۵ که چگونه کورها، بینا می شوند و اشخاص لنگ راه می روند، جذامیان پاک می شوند، کرها شنوا شده، مُرده گان زنده می شوند و بینوایان خبر خوش را می شنوند. ۶ خوشا به حال کسی که دربارۀ من شک نکند.»
۷ همین که شاگردان یحیی از آنجا رفتند، عیسی دربارۀ یحیی شروع به صحبت کرده گفت: «وقتی نزد یحیی به صحرا رفتید، انتظار دیدن چه چیز را داشتید؟ دیدن یک نَی که از باد می لرزد؟ ۸ پس برای دیدن چه چیزی به آنجا رفتید؟ برای دیدن مردی که لباس ابریشمی و گرانبها پوشیده است؟ بدون شک جای چنین کسانی در قصرهای سلطنتی است. ۹ پس بگویید برای دیدن چه کسی به آنجا رفتید؟ یک پیامبر؟ بلی درست است اما شما بزرگتر از پیامبر را دیدید. ۱۰ یحیی کسی است که دربارۀ او نوشته شده است: «این است قاصد من که او را پیش از تو می فرستم تا راه را برای تو آماده کند.» ۱۱ به یقین به شما می گویم کسی بزرگتر از یحیای تعمید دهنده تولد نشده، ولی کوچکترین شخص در پادشاهی آسمانی از یحیی بزرگتر است. ۱۲ از زمان یحیای تعمید دهنده تا به امروز پادشاهی آسمانی حمله های سختی را تحمل کرده است و ظالمان کوشش می نمایند که آن را به زور به دست بیاورند، ۱۳ چون همۀ پیامبران و تورات تا ظهور یحیی دربارۀ پادشاهی خدا پیشگویی کرده اند. ۱۴ اگر اینها را قبول دارید، بدانید که یحیی همان الیاس است که باید می آمد. ۱۵ هر کس گوش شنوا دارد، بشنود.
۱۶ اما، حالا مردم این زمانه را به چه تشبیه کنم؟ آنها مانند اطفالی اند که در بازارها می نشینند و با صدای بلند به یکدیگر می گویند: ۱۷ «برای شما ساز نواختیم اما شما نرقصیدید! ناله های غم را سر دادیم اما گریه نکردید.» ۱۸ وقتی یحیی آمد، او نه می خورد و نه می نوشید، ولی آنها می گفتند: «او روح شیطانی دارد.» ۱۹ پسر انسان آمد که هم می خورد و هم می نوشد، اما شما گفتید: «به این مرد نگاه کنید! او یک آدم پُر خور، شرابی و دوست جزیه گیران و سایر گناهکاران است.» با وجود این، درستی حکمت خدا به وسیلۀ کسانی که آن را پذیرفتند، ثابت شد.»
۲۰ آنگاه عیسی به سرزنش شهرهایی پرداخت که اکثر معجزه های او در آن شهرها انجام یافت اما مردم آنجا توبه نکرده بودند. ۲۱ او گفت: «وای بر تو ای خورَزین! وای بر تو ای بیت صیدا! اگر معجزه هایی که در شهرهای شما انجام شد در صور و صیدون می شد مردم آنجا مدتها پیش لباس ماتم می پوشیدند، روی خاکستر می نشستند و توبه می کردند. ۲۲ ولی روز داوری برای صور و صیدون بیشتر قابل تحمل خواهد بود تا برای شما. ۲۳ و اما تو ای کپَرناحوم! می خواستی سر به آسمان بکشی؟ به دوزخ انداخته خواهی شد! زیرا اگر معجزه هایی که در تو انجام شد، در سُدوم انجام می شد، آن شهر تا به امروز باقی می ماند. ۲۴ به یقین به شما می گویم که در روز داوری، تحمل مجازات برای مردم سُدوم آسانتر از مردم این شهر خواهد بود.»
۲۵ آن وقت عیسی به سخنان خود ادامه داده گفت: «ای پدر، ای خداوند آسمان و زمین، تو را سپاس می گویم که این چیزها را از خِرَدمندان و دانایان پنهان نمودی و به ساده دلان آشکار ساختی. ۲۶ بلی ای پدر، رضای تو چنین بود. ۲۷ پدر من همه چیز را در اختیار من گذاشته است. فقط پدر، پسر را و پسر، پدر را می شناسد و کسانی را که پسر بخواهد، پدر را به آنها آشکار سازد. ۲۸ ای تمامی زحمتکشان و گرانباران، نزد من بیایید و من به شما آرامی خواهم بخشید. ۲۹ یوغ مرا بر خود گیرید و از من بیاموزید، زیرا من نرمدل و فروتن هستم و شما آرامی خواهید یافت، ۳۰ زیرا یوغ من آسان و بار من سُبک است.»
۱ چون عیسی این رهنمایی ها را به دوازده شاگرد خود داد، از آنجا رفت تا در شهرهای نزدیک تعلیم دهد و موعظه نماید. ۲ وقتی یحیی در زندان از کارهای مسیح خبر شد، شاگردان خود را نزد او فرستاد ۳ تا آنها از عیسی بپرسند: «آیا تو همان کسی هستی که باید می آمد، یا ما در انتظار شخص دیگری باشیم؟» ۴ عیسی در جواب گفت: «بروید و آنچه را دیده و شنیده اید، به یحیی بگویید ۵ که چگونه کورها، بینا می شوند و اشخاص لنگ راه می روند، جذامیان پاک می شوند، کرها شنوا شده، مُرده گان زنده می شوند و بینوایان خبر خوش را می شنوند. ۶ خوشا به حال کسی که دربارۀ من شک نکند.»
۷ همین که شاگردان یحیی از آنجا رفتند، عیسی دربارۀ یحیی شروع به صحبت کرده گفت: «وقتی نزد یحیی به صحرا رفتید، انتظار دیدن چه چیز را داشتید؟ دیدن یک نَی که از باد می لرزد؟ ۸ پس برای دیدن چه چیزی به آنجا رفتید؟ برای دیدن مردی که لباس ابریشمی و گرانبها پوشیده است؟ بدون شک جای چنین کسانی در قصرهای سلطنتی است. ۹ پس بگویید برای دیدن چه کسی به آنجا رفتید؟ یک پیامبر؟ بلی درست است اما شما بزرگتر از پیامبر را دیدید. ۱۰ یحیی کسی است که دربارۀ او نوشته شده است: «این است قاصد من که او را پیش از تو می فرستم تا راه را برای تو آماده کند.» ۱۱ به یقین به شما می گویم کسی بزرگتر از یحیای تعمید دهنده تولد نشده، ولی کوچکترین شخص در پادشاهی آسمانی از یحیی بزرگتر است. ۱۲ از زمان یحیای تعمید دهنده تا به امروز پادشاهی آسمانی حمله های سختی را تحمل کرده است و ظالمان کوشش می نمایند که آن را به زور به دست بیاورند، ۱۳ چون همۀ پیامبران و تورات تا ظهور یحیی دربارۀ پادشاهی خدا پیشگویی کرده اند. ۱۴ اگر اینها را قبول دارید، بدانید که یحیی همان الیاس است که باید می آمد. ۱۵ هر کس گوش شنوا دارد، بشنود.
۱۶ اما، حالا مردم این زمانه را به چه تشبیه کنم؟ آنها مانند اطفالی اند که در بازارها می نشینند و با صدای بلند به یکدیگر می گویند: ۱۷ «برای شما ساز نواختیم اما شما نرقصیدید! ناله های غم را سر دادیم اما گریه نکردید.» ۱۸ وقتی یحیی آمد، او نه می خورد و نه می نوشید، ولی آنها می گفتند: «او روح شیطانی دارد.» ۱۹ پسر انسان آمد که هم می خورد و هم می نوشد، اما شما گفتید: «به این مرد نگاه کنید! او یک آدم پُر خور، شرابی و دوست جزیه گیران و سایر گناهکاران است.» با وجود این، درستی حکمت خدا به وسیلۀ کسانی که آن را پذیرفتند، ثابت شد.»
۲۰ آنگاه عیسی به سرزنش شهرهایی پرداخت که اکثر معجزه های او در آن شهرها انجام یافت اما مردم آنجا توبه نکرده بودند. ۲۱ او گفت: «وای بر تو ای خورَزین! وای بر تو ای بیت صیدا! اگر معجزه هایی که در شهرهای شما انجام شد در صور و صیدون می شد مردم آنجا مدتها پیش لباس ماتم می پوشیدند، روی خاکستر می نشستند و توبه می کردند. ۲۲ ولی روز داوری برای صور و صیدون بیشتر قابل تحمل خواهد بود تا برای شما. ۲۳ و اما تو ای کپَرناحوم! می خواستی سر به آسمان بکشی؟ به دوزخ انداخته خواهی شد! زیرا اگر معجزه هایی که در تو انجام شد، در سُدوم انجام می شد، آن شهر تا به امروز باقی می ماند. ۲۴ به یقین به شما می گویم که در روز داوری، تحمل مجازات برای مردم سُدوم آسانتر از مردم این شهر خواهد بود.»
۲۵ آن وقت عیسی به سخنان خود ادامه داده گفت: «ای پدر، ای خداوند آسمان و زمین، تو را سپاس می گویم که این چیزها را از خِرَدمندان و دانایان پنهان نمودی و به ساده دلان آشکار ساختی. ۲۶ بلی ای پدر، رضای تو چنین بود. ۲۷ پدر من همه چیز را در اختیار من گذاشته است. فقط پدر، پسر را و پسر، پدر را می شناسد و کسانی را که پسر بخواهد، پدر را به آنها آشکار سازد. ۲۸ ای تمامی زحمتکشان و گرانباران، نزد من بیایید و من به شما آرامی خواهم بخشید. ۲۹ یوغ مرا بر خود گیرید و از من بیاموزید، زیرا من نرمدل و فروتن هستم و شما آرامی خواهید یافت، ۳۰ زیرا یوغ من آسان و بار من سُبک است.»
۱ ای عزیزان! اکنون در مورد آمدن سَروَر ما عیسای مسیح و جمع شدن ما با او، از شما خواهش می کنیم که ۲ نگذارید کسی فکر شما را به آسانی پریشان سازد. نه از روی پیام نبوتی و یا نامه ای که گویا از جانب ما باشد، زیرا به این ترتیب آنها ادعا خواهند کرد که روز برگشت عیسای مسیح فرا رسیده است. ۳ نگذارید هیچ کس به هیچ عنوان شما را فریب دهد، زیرا آن روز نخواهد آمد، مگر این که اول شورش بزرگ بر ضد خدا روی دهد و آن شخص شریر ظهور کند که از ابتدا مقرر بود به دوزخ برود. ۴ او با هر آنچه خدا خوانده می شود و هر آنچه عبادت می شود، مخالفت می کند و خود را مافوق همه قرار می دهد، در خانۀ خدا می نشیند و دعوای خدایی می کند.
۵ آیا به یاد ندارید، وقتی که با شما بودم، تمام این چیزها را برای تان گفتم؟ ۶ پس اکنون شما می دانید که چه چیز از ظهور او جلوگیری می کند تا فقط در زمان خاص خودش ظاهر شود. ۷ اکنون شرارت مخفیانه کار می کند، ولی هرگاه قدرتی که مانع آن است از میان برداشته شود به طور آشکار کار خواهد کرد. ۸ آنگاه آن شخص شریر ظاهر خواهد شد و خداوند ما عیسی با نَفَس دهان خود، او را خواهد کُشت و با ظهور پُر شکوه خود، او را نابود خواهد کرد. ۹ ظهور آن شخص شریر به وسیلۀ فعالیت های شیطان خواهد بود و با انواع معجزه ها و نشانه های عجیب و گمراه کننده ۱۰ و هر نوع شرارت که برای محکوم شده گان به هلاکت فریبنده است، همراه خواهد بود. زیرا آنها عشق به حقیقت را که می تواند آنها را نجات بخشد، قبول نکردند. ۱۱ به همین علت خدا آنها را دچار نیروی گمراه کننده خواهد کرد که آنچه را که دروغ است باور کنند ۱۲ تا تمام کسانی که به حقیقت ایمان نیاورده اند و از شرارت لذت بُرده اند، محکوم شوند.
۱۳ ای برادران و خواهران محبوب در خداوند! ما باید همیشه خدا را به خاطر شما شکر گوییم، زیرا خدا شما را به عنوان اولین ایمانداران در تسالونیکی برگزید تا به وسیلۀ روح مقدس شما را پاک گرداند و از راه ایمان به حقیقت نجات یابید. ۱۴ او شما را به وسیلۀ خبر خوش که ما برای تان اعلام کردیم، فرا خواند تا در شکوه و جلال خداوند ما عیسای مسیح شریک گردید. ۱۵ پس ای عزیزان، استوار بمانید و آن تعالیمی را که از زبان ما شنیدید و یا از طریق نامه های ما آموختید، محکم نگهدارید.
۱۶ سَروَر ما عیسای مسیح و خدای پدر که ما را دوست داشته است با فیض خود به ما دلگرمی ابدی و امید مستحکم بخشیده است، ۱۷ خدا شما را نیز تشویق کند و قوت دهد تا در گفتار و کردار، نیکو باشید.
در گفتگو با برادران و خواهران در مسیح، گاهی اوقات به این نتیجه می‌رسیم که «خداوند تشویق‌کننده بزرگ است.» آیه بالا این فکر را با آنچه رسول پولس به ایمانداران جدید در تسالونیکی در یونان کنونی نوشت، تأیید می‌کند، که در آن زمان بخشی از مقدونیه در امپراتوری روم بود. پس از بازدید از تسالونیکی، رسول پولس اولین رساله خود را به آنها نوشت. با این حال، دشمنان کار خدا به حملات خود ادامه دادند، به همین دلیل رسول دومین رساله خود را به آنها فرستاد. این رساله شامل یک طرح کلی کوتاه از رویدادهای نبوی بود که پس از برداشته شدن ایمانداران متعلق به دوره کنونی فیض از این زمین در یک رویداد شگفت‌انگیز به نام «ربایش» رخ خواهد داد.
رویدادهای نبوی وحشتناکی که جهان بی‌اعتقاد پس از آن با آن روبرو خواهد شد، در تضاد شدید با امید مبارکی است که ایمانداران به دلیل فیض خدا دارند. او تنها کسی است که به ما «امید نیکو» می‌دهد، در حالی که مردم اطراف ما هیچ امید واقعی ندارند. به همین دلیل آنها باید توبه کنند و به خداوندعیسی روی آورند تا نجات یابند. او گفته است، و هنوز می‌گوید: «نزد من آیید، ای همه کسانی که زحمت می‌کشید و زیر بار سنگین هستید، و من به شما آرامش خواهم داد» (متی ۱۱:۲۸).
اگر این کار را انجام دهید و با ایمان به او روی آورید، خداوندعیسیمسیح به شما آرامش واقعی خواهد داد. او شما را دعوت می‌کند تا یوغ او را بردارید و از او بیاموزید. این به معنای تسلیم شدن به اوست که «مهربان و فروتن در دل» است، نه مغرور یا خشن. او وعده داد: «برای جان‌های خود آرامش خواهید یافت» (آیه ۲۹). دعوت مهربانانه او را که با فیض و شفقت به شما ارائه شده است، رد نکنید. روزی، او داور عادل جهان خواهد بود، و هیچ کس نمی‌تواند از ملاقات با او اجتناب کند.
