۱ ای برادران و خواهران! از آنچه بر اجداد ما در زمان موسی واقع شد، بی خبر نباشید. آنها به قدرت خدا از بحر عبور کردند. ۲ همه با پیروی از موسی در ابر و بحر تعمید یافتند. ۳ همه از یک نان روحانی خوردند ۴ و از یک آب روحانی نوشیدند، زیرا از صخره ای روحانی که به دنبال ایشان می آمد، می نوشیدند و آن صخره خود مسیح بود. ۵ اما خدا از اکثر آنها خوشنود نبود، پس جسدهای آنها در بیابان پراگنده شد.
۶ همۀ این چیزها برای ما مثالی شد تا دقت کنیم که به خواهشهای شیطانی که آنها گرفتار شدند، ما نباید گرفتار گردیم. ۷ پس مانند بعضی از آنها بُت پرست نباشید، چنان که نوشته شده است: «مردم گوسالۀ طلایی را پرستش کرده، نشستند تا بخورند و بنوشند و برخاستند تا عیاشی کنند.» ۸ مرتکب بد اخلاقی جنسی نشویم، چنان که بعضی از آنها مرتکب شدند و در یک روز بیست و سه هزار نفر از آنها مُردند. ۹ خداوند را امتحان نکنیم، چنان که بعضی از ایشان امتحان کردند و به وسیلۀ مارها هلاک گردیدند. ۱۰ از خدا شکایت نکنیم، چنان که بعضی از آنها کردند و به دست فرشتۀ مرگ نابود شدند.
۱۱ همۀ این چیزها بر سر آنها آمد و به شکل نمونه برای ما نوشته شد تا برای تربیت ما درس عبرتی باشد، زیرا ما در زمانهای آخر زندگی می کنیم. ۱۲ بنابر این هر کس که گمان می کند استوار است، متوجه باشد که نیفتد. ۱۳ وسوسه هایی که شما با آن روبرو می شوید، همان وسوسه هایی است که برای تمام مردم پیش می آید اما خدا به وعده های خود وفا می کند و نمی گذارد شما بیش از حد توانایی تان وسوسه شوید. همراه با هر وسوسه یی، خدا راه گریز از آن را هم فراهم می کند تا تاب تحمل آن را داشته باشید.
۱۴ پس ای دوستان عزیز، از بُت پرستی دوری کنید. ۱۵ من با شما به عنوان افراد معقول صحبت می کنم. دربارۀ آنچه می گویم خود تان قضاوت کنید. ۱۶ آیا پیالۀ پُر برکت را که در شام خداوند بر می داریم و خدا را برای آن سپاس می گوییم، سهم گرفتن در خون عیسای مسیح نیست؟ و آیا نانی را که پاره می کنیم و می خوریم، سهم گرفتن در بدن عیسای مسیح نیست؟ ۱۷ همان طوری که یک نان وجود دارد، ما نیز اگر چه بسیاریم یک بدن هستیم زیرا همۀ ما در خوردن یک نان شریک هستیم.
۱۸ قوم اسرائیل را به خاطر بیاورید، آیا کسانی که از قربانی می خوردند در خدمت قربانگاه شریک نبودند؟ ۱۹ آیا منظورم این است که خوراک تقدیم شده به بُتها کدام ارزشی دارد و یا این که بُت چیزی است؟ ۲۰ نخیر، بلکه منظورم این است که بُت پرستان آنچه را قربانی می کنند به ارواح شیطانی تقدیم می کنند، نه به خدا و من نمی خواهم که شما با ارواح شیطانی شریک باشید. ۲۱ شما نمی توانید هم از پیالۀ خداوند بنوشید و هم از پیالۀ ارواح شیطانی، شما نمی توانید هم از دسترخوان خداوند بخورید و هم از دسترخوان ارواح شیطانی. ۲۲ آیا می خواهیم خشم خداوند را برانگیزیم؟ آیا ما از خداوند متعال قوی تر هستیم؟
۲۳ شاید کسی بگوید: «هر چیز برای من رواست.» اما هر چیز مفید نیست. بلی می توان گفت «هر چیز برای من رواست.» ولی هر چیز انسان را تقویت نمی بخشد. ۲۴ هیچ کس از شما باید در فکر نفع خود نبوده بلکه در فکر نفع دیگران باشد! ۲۵ گوشتی را که در بازار فروخته می شود، بدون چون و چرا و با وجدان آرام بخورید. ۲۶ چنانچه در نوشته های پیامبران آمده است: «زمین و همه چیزی که در آن است به خداوند تعلق دارد.» ۲۷ اگر شخصی که به خداوند ایمان ندارد، شما را به خانۀ خود دعوت کرد و شما هم خواستید بروید، پس هر غذایی را که نزد شما می گذارد، بدون این که چیزی بپرسید، با وجدان آرام آن را بخورید. ۲۸ اما اگر کسی به شما بگوید: «این گوشت برای بُتها قربانی شده است،» به خاطر آن کس و به خاطر وجدان، آن غذا را نخورید. ۲۹ هدف من وجدان شما نیست بلکه وجدان آن شخص است. ولی شما خواهید گفت: «چرا طرز قضاوت دیگران آزادی عمل مرا محدود سازد؟ ۳۰ اگر خوراکی را با شکرگزاری می خورم، پس چرا به خاطر آن خوردنی که برای آن خدا را هم شکر کرده ام، مورد انتقاد قرار بگیرم؟» ۳۱ پس هر چه می کنید، خواه خوردن، خواه نوشیدن و یا هر کار دیگری، همه را برای جلال خدا انجام دهید. ۳۲ هیچ کس را نرنجانید، چه یهودیان، چه یونانیان و چه اعضای کلیسای خدا را. ۳۳ با همۀ مردم طوری رفتار می کنم تا از تمام کارهای من خوشنود باشند، زیرا در فکر خود نیستم بلکه منفعت دیگران را همیشه در نظر دارم تا آنها نیز نجات یابند.
۱ پس اکنون که گرداگرد ما چنین شاهدان بی شماری مانند ابر عظیمی قرار گرفته اند، بیایید از هر قید و بند و هر گناهی که دست و پای ما را بسته است، آزاد شویم و با استواری در میدانی که در برابر ما قرار گرفته است بدویم. ۲ به عیسای مسیح که بنیان گذار و کامل کنندۀ ایمان ما است، چشم بدوزیم. او به خاطر آن خوشی ای که در انتظارش بود، مرگ بر صلیب را تحمل کرد و رسوایی آن را ناچیز شمرد و اکنون در دست راست خدا نشسته است. ۳ به او ببینید که با چه مخالفتها از سوی گناهکاران مقابل شد و آن را تحمل کرد، پس مأیوس و دلسرد نشوید. ۴ شما هنوز تا سرحد ریختن خون تان در برابر گناه ایستاده گی نکرده اید. ۵ آیا این کلام تشویق کنندۀ خدا را فراموش کرده اید که شما را فرزندان خطاب می کند و می گوید:
«ای فرزند من، وقتی خداوند تو را تربیت می کند، خوب توجه کن
و وقتی او تو را سرزنش می کند نا امید نشو،
۶ زیرا خداوند هر کسی را که دوست دارد، تربیت می کند،
و هر کسی را که به عنوان فرزند می پذیرد، سرزنش می کند.»
۷ اگر شما این تربیت را می بینید، نشانۀ آن است که خدا با شما مانند فرزندان خود رفتار می کند. آیا کدام فرزندی را دیده اید که به دست پدر خویش تربیت نشده باشد؟ ۸ پس اگر شما مانند دیگر پسران او تربیت نشوید، معلوم است که حرام زاده هستید و نه فرزندان حقیقی! ۹ علاوه بر این، وقتی پدران ما در این دنیا، ما را تربیت کردند، ما آنها را احترام کردیم، پس چقدر بیشتر باید پدر آسمانی خود را که به ما زندگی می بخشد، احترام کنیم. ۱۰ پدران دنیوی ما برای زمان کوتاه، مطابق صلاحدید خود، ما را تربیت کردند اما خدا برای خیریت ما چنین می کند تا در قدوسیت او سهم داشته باشیم. ۱۱ هیچ تربیت در زمانش خوش آیند نیست بلکه دردناک نیز می باشد اما بعدها برای آنهایی که با صبر مورد تربیت قرار گرفته اند، میوۀ آرامش و راستکاری به بار می آورد.
۱۲ پس دستهای سُست و زانوهای ضعیف خود را قوی سازید. ۱۳ برای پاهای خود راه را هموار سازید، تا پای لنگ از مفصل خود جدا نشود، بلکه شِفا یابد.
۱۴ بکوشید با همۀ مردم با صلح رفتار کنید و زندگی مقدس داشته باشید، زیرا بدون آن هیچ کس خداوند را نخواهد دید. ۱۵ خوب ببینید تا مبادا کسی از فیض خدا دور شود. متوجه باشید که هیچ ریشۀ تلخی در میان شما نمو نکند که باعث مشکلات شده و بسیاری از شما را آلوده گرداند. ۱۶ مبادا کسی چنان دچار بد اخلاقی جنسی و بی دینی شود که مانند عیسو حق اولباری بودن خود را به یک وعده غذا بفروشد. ۱۷ شما خود می دانید که بعداً او چقدر می خواست آن میراث پُر برکت را باز یابد اما پذیرفته نشد. هر چند عیسو با ریختن اشک تلاش کرد آن را بیابد، راهی برای بازگشت نیافت.
۱۸ شما مانند مردم اسرائیل به کوه سینا نزدیک نیامده اید که بتوانید آن را لمس کنید، کوهی که پُر از آتش و تاریکی ترسناک و طوفان شدید بود ۱۹ و نیز صدای شیپور و آواز کلام را نشنیده اید. مردم اسرائیل که آواز خدا را شنیدند، زاری کردند که دیگر با آنها سخن نگوید. ۲۰ زیرا آنها نتوانستند فرمان خدا را تحمل کنند که می گفت: «حتی اگر حیوانی به آن کوه پای گذارد، باید سنگسار گردد.» ۲۱ آن منظره چنان ترسناک بود که حتی موسی گفت: «می ترسم و می لرزم.»
۲۲ اما شما به کوه صهیون و شهر خدای زنده، اورشلیم آسمانی که در آن جمع فرشته گان بی شمار خوشی کنان وجود دارند، آمده اید ۲۳ و در جشن شادمانی نخست زاده گان که نامهای شان در بهشت ثبت شده است، سهم گرفته اید. شما نزد خدایی که داور همه است و پیش ارواح عادلان که کامل شده اند، قرار گرفته اید. ۲۴ شما نزد عیسی، میانجی عهد و پیمان جدید و نزد خون ریخته شدۀ او که پیامی بهتر از خون هابیل دارد، آمده اید.
۲۵ هوشیار باشید که از شنیدن صدای او که سخن می گوید، روی نگردانید. آنها که از شنیدن سخنان کسی که بر روی زمین سخن می گفت سرپیچی کردند، به جزای خود رسیدند. پس ما اگر از گوش دادن به آن کسی که از آسمان سخن می گوید روی گردانیم، دچار چه جزای شدیدتری خواهیم شد! ۲۶ آن کسی که صدایش زمین را می لرزاند، اکنون وعده داده است که یکبار دیگر نه تنها زمین بلکه آسمان را نیز بلرزاند. ۲۷ این کلمات، یعنی «یکبار دیگر»، نشان می دهد مخلوقاتی که لرزان هستند، از بین خواهند رفت و آنچه ثابت است، باقی خواهد ماند.
۲۸ پس بیایید که خدا را به خاطر آن پادشاهی ثابت و پایداری که به ما می دهد، سپاس گوییم و بتوانیم مطابق خواست او که خدمت خدا ترسانه و با عزت است، او را ستایش و خدمت کنیم ۲۹ زیرا خدای ما مانند آتش سوزاننده است.
۱ چنان که شایستۀ ایمانداران در مسیح است، یکدیگر را دوست بدارید. ۲ فراموش نکنید که مهمان نواز باشید، زیرا بعضی ها بدون آن که بدانند، از فرشته گان پذیرایی کرده اند. ۳ زندانیان را چنان که گویی خود نیز با ایشان در زندان هستید به خاطر داشته باشید و ستمدیده گان را فراموش نکنید، چون شما هم مانند آنها ستم دیده اید.
۴ ازدواج باید برای همه قابل احترام باشد و بستر زناشویی از روابط نا مشروع پاک نگهداشته شود زیرا خدا بد اخلاقان جنسی و زناکاران را داوری خواهد کرد.
۵ در زندگی از عشق به ثروت دوری کنید و به آنچه دارید قناعت داشته باشید، زیرا خدا فرموده است:
«من هرگز شما را تنها نخواهم گذاشت،
من هرگز شما را ترک نخواهم کرد.»
۶ پس ما با اطمینان می گوییم:
«خداوند کمک کنندۀ من است، من نخواهم ترسید.
انسان چه می تواند به من بکند؟»
۷ رهبران خود را که کلام خدا را برای شما بیان کردند، به یاد داشته باشید. به نتیجۀ خوب زندگی آنها نظر اندازید و از ایمان شان پیروی کنید. ۸ عیسای مسیح همان است که دیروز بود، امروز است و تا به ابد خواهد بود. ۹ با تعالیم مختلف و عجیب از راه راست منحرف نشوید، زیرا بهتر است که دل انسان از فیض خدا تقویت شود تا از قوانین غذاها که برای پیروان آن هیچ فایده ندارد.
۱۰ ما قربانگاهی داریم که کاهنان خیمۀ مقدس حق خوردن از قربانی آن را ندارند. ۱۱ کاهن اعظم، خون حیوانات قربانی شده را به عنوان کَفارۀ گناه به مقدسترین جایگاه می بُرد، اما جسد حیوانات را دور از خیمه ها می سوختاندند. ۱۲ از این جهت عیسی نیز خارج از دروازۀ شهر رنج دید تا مردم را با خون خود از گناهان شان پاک سازد. ۱۳ پس بیایید تا دور از خیمه ها پیش او برویم و در ننگ و خواری او شریک شویم، ۱۴ زیرا در این دنیا برای ما هیچ شهری دایمی نیست و در جستجوی آن شهری هستیم که خواهد آمد. ۱۵ بیایید به وسیلۀ عیسای مسیح، ستایش خود را مانند قربانی به خدا تقدیم کنیم که ثمرۀ همان زبانی است که نام او را اعتراف می کند. ۱۶ همچنان مهربانی و کمک به یکدیگر را از یاد نبرید، زیرا این گونه قربانی هاست که خدا را خوشنود می سازد.
۱۷ از رهبران خود اطاعت کنید، زیرا آنها محافظ جانهای شما بوده و در برابر خدا مسؤول هستند. با آنها آن گونه رفتار کنید که با خوشی خدمت کنند، نه با آه و ناله، در غیر آن، خدمت آنها فایده یی به شما نخواهد داشت.
۱۸ برای ما هم دعا کنید. ما مطمئن هستیم که وجدان پاک داریم و همه چیز را به درستی انجام می دهیم. ۱۹ باز هم به تأکید از شما می خواهم که دعا کنید تا خدا مرا هر چه زودتر نزد شما برگرداند.
۲۰ خدا که سرچشمۀ صلح است، سَروَر ما عیسای مسیح را که چوپان بزرگ گوسفندها است، پس از مرگ زنده کرد و خون او عهد و پیمان ابدی را تأیید کرد. ۲۱ همان خدا شما را چنان در همۀ کارهای خوب کامل سازد که ارادۀ او را عملی کنید تا آنچه که او را خوشنود می سازد، به وسیلۀ عیسای مسیح در ما به انجام برساند. شکوه و جلال تا به ابد از آن اوست! آمین.
۲۲ ای عزیزان، تقاضا می کنم به این پیام دلگرم کننده با صبر و حوصله گوش دهید، زیرا این را به طور مختصر برای شما نوشته ام. ۲۳ می خواهم برای تان بگویم که برادر ما تیموتاووس از زندان آزاد شده است. اگر او به اینجا زود برسد، ما با هم به دیدن شما خواهیم آمد.
۲۴ سلام ما را به تمام رهبران و ایمانداران برسانید. ایمانداران ایتالیا نیز به شما سلام می فرستند.
۲۵ فیض خدا با همۀ شما باد!
شامخداوند در کلیسای مسیحی جای عید فصح را در میان یهودیان می‌گیرد. این دو به طور صمیمی به هم مرتبط هستند، زیرا پس از جشن عید فصح بود که عیسینان و شراب را به شاگردان خود تقدیم کرد و با مهربانی از آنها خواست که از آنها به عنوان نمادی از بدن او که قرار بود بر صلیب قربانی شود و خون او که به زودی برای آمرزش گناهان ریخته شود، تناول کنند. نزدیک به دو هزاره از آن شب مقدس گذشته است، که در طی آن میلیون‌ها نفر از ایمانداران سپاسگزار، این یادبودها را به یاد او که آنها را حتی تا مرگ دوست داشت، تناول کرده‌اند.
مشارکت(اول قرنتیان ۱۰:۱۶) به هیچ وجه یک قربانی نیست. این یادبود یک قربانی کامل است که توسط خداوند ما یک بار برای همیشه تقدیم شد، زمانی که او خود را برای ما در جلجتا داد. همچنین نباید با این فکر که دارای ارزش نجات‌بخش یا افزایش شایستگی است، جشن گرفته شود. این یادآوری است که وقتی ما کاملاً گمراه و بی‌چاره بودیم، مسیح برای ما مرد تا ما را به خدا بازخرید کند. درست است که قربانی ستایش (عبرانیان ۱۳:۱۵) باید همیشه آن را همراهی کند، زیرا ما به بهای گزافی که با آن نجات یافتیم فکر می‌کنیم و شادی می‌کنیم که او که چنین غم و شرمی را برای ما تحمل کرد، اکنون تا ابد زنده است و هرگز دیگر مجبور نخواهد بود به درد مرگ تسلیم شود.
ما او را به عنوان آغازگر و کامل‌کننده ایمان به یاد می‌آوریم، «که به خاطر شادی که در پیش رویش بود، صلیب را تحمل کرد و شرم را خوار شمرد» و اکنون «در دست راست تخت خدا» نشسته است (عبرانیان ۱۲:۲).
