۱ به این سبب ما باید هر چه بیشتر به آنچه شنیده ایم، توجه کنیم تا مبادا لغزش خورده و گمراه شویم. ۲ زیرا کلامی که به وسیلۀ فرشته گان گفته شده بود، قابل اعتبار است و هر گناه و نافرمانی با مجازاتِ لازم روبرو می شد. ۳ پس اگر ما این نجات بزرگ از جانب خدا را نادیده بگیریم، هیچ راه فرار نخواهیم داشت. زیرا این نجات در ابتدا به وسیلۀ سَروَر ما عیسای مسیح به ما رسانیده شد و سپس کسانی که گفته های او را شنیده بودند، آن را تأیید کردند. ۴ خدا نیز طبق ارادۀ خود، با نشانه ها و کارهای عجیب و معجزه ها و تحفه های روح مقدس، این پیام را تصدیق کرد.
۵ خدا به فرشته گان صلاحیت فرمانروایی بر جهان آینده را نداد، همان جهانی که موضوع سخن ماست، ۶ بلکه در نوشته های پیامبران چنین شهادت داده شده است:
«خدایا! انسان چیست که او را به یاد آوری
یا بنی آدم که به او توجه نمایی؟
۷ او را برای اندک زمانی پایینتر از فرشته گان ساختی
و تاج جلال و عزت را بر سرش گذاشتی،
۸ تو همه چیز را زیر پای او قرار داده ای.»
اگر خدا همه چیز را زیر فرمان بنی آدم قرار داد، پس دیگر چیزی باقی نمانده است که در اختیار او نباشد. اما در حال حاضر ما هنوز نمی بینیم که همه چیز در اختیار بنی آدم باشد. ۹ اما عیسی را می بینیم که برای یک زمان کوتاه پایینتر از فرشته گان قرار گرفت ولی اکنون تاج جلال و افتخار را بر سر دارد. عیسی متحمل مرگ شد تا به وسیلۀ فیض خدا به خاطر هر انسان طعم مرگ را بچشد.
۱۰ برای خدا این درست بود که به عنوان خالقی که همه چیز از او و برای اوست، فرزندان بسیاری را به جلال برساند. پس عیسی را که بنیان گذار نجات آنهاست، از راه تحمل درد و رنج به کمال رسانید. ۱۱ زیرا کسی که گناهان را پاک می گرداند و هم آنهایی که گناهان شان پاک می گردد، همه فرزندان پدر آسمانی اند. از همین خاطر عیسی شرم نکرد که آنها را برادران و خواهران خود بخواند، ۱۲ چنان که او می گوید:
«نام تو را به برادران و خواهران خود اعلام کرده
و در میان جماعت، تو را ستایش می کنم.»
۱۳ و نیز گفته است:
«من به خدا توکل می کنم.»
باز هم می گوید:
«حالا این من هستم با فرزندانی که خدا به من داده است.»
۱۴ چون این فرزندان دارای جسم و خون هستند، پس او نیز جسم و خون به خود گرفت و مانند آنها گردید تا به وسیلۀ مرگ خود، شیطان را که بر مرگ قدرت داشت نابود سازد ۱۵ و کسانی را که به خاطر ترس از مرگ، تمام عمر خود را در برده گی به سر بُرده اند، آزاد سازد. ۱۶ البته او نیامد که فرشته گان را کمک کند بلکه آمد تا به نسل ابراهیم کمک کند. ۱۷ پس برای او از هر لحاظ ضرور بود که مانند برادران خود گردد تا امکان آن را داشته باشد که به عنوان کاهن اعظم آنها، چنان با مهر و وفا در خدمت خدا قرار گیرد که گناهان مردم بخشیده شود. ۱۸ چون خود عیسی مورد وسوسه قرار گرفت و رنج کشید، قادر است آنهایی را که با وسوسه ها روبرو هستند، یاری فرماید.
۱ به این سبب ما باید هر چه بیشتر به آنچه شنیده ایم، توجه کنیم تا مبادا لغزش خورده و گمراه شویم. ۲ زیرا کلامی که به وسیلۀ فرشته گان گفته شده بود، قابل اعتبار است و هر گناه و نافرمانی با مجازاتِ لازم روبرو می شد. ۳ پس اگر ما این نجات بزرگ از جانب خدا را نادیده بگیریم، هیچ راه فرار نخواهیم داشت. زیرا این نجات در ابتدا به وسیلۀ سَروَر ما عیسای مسیح به ما رسانیده شد و سپس کسانی که گفته های او را شنیده بودند، آن را تأیید کردند. ۴ خدا نیز طبق ارادۀ خود، با نشانه ها و کارهای عجیب و معجزه ها و تحفه های روح مقدس، این پیام را تصدیق کرد.
۵ خدا به فرشته گان صلاحیت فرمانروایی بر جهان آینده را نداد، همان جهانی که موضوع سخن ماست، ۶ بلکه در نوشته های پیامبران چنین شهادت داده شده است:
«خدایا! انسان چیست که او را به یاد آوری
یا بنی آدم که به او توجه نمایی؟
۷ او را برای اندک زمانی پایینتر از فرشته گان ساختی
و تاج جلال و عزت را بر سرش گذاشتی،
۸ تو همه چیز را زیر پای او قرار داده ای.»
اگر خدا همه چیز را زیر فرمان بنی آدم قرار داد، پس دیگر چیزی باقی نمانده است که در اختیار او نباشد. اما در حال حاضر ما هنوز نمی بینیم که همه چیز در اختیار بنی آدم باشد. ۹ اما عیسی را می بینیم که برای یک زمان کوتاه پایینتر از فرشته گان قرار گرفت ولی اکنون تاج جلال و افتخار را بر سر دارد. عیسی متحمل مرگ شد تا به وسیلۀ فیض خدا به خاطر هر انسان طعم مرگ را بچشد.
۱۰ برای خدا این درست بود که به عنوان خالقی که همه چیز از او و برای اوست، فرزندان بسیاری را به جلال برساند. پس عیسی را که بنیان گذار نجات آنهاست، از راه تحمل درد و رنج به کمال رسانید. ۱۱ زیرا کسی که گناهان را پاک می گرداند و هم آنهایی که گناهان شان پاک می گردد، همه فرزندان پدر آسمانی اند. از همین خاطر عیسی شرم نکرد که آنها را برادران و خواهران خود بخواند، ۱۲ چنان که او می گوید:
«نام تو را به برادران و خواهران خود اعلام کرده
و در میان جماعت، تو را ستایش می کنم.»
۱۳ و نیز گفته است:
«من به خدا توکل می کنم.»
باز هم می گوید:
«حالا این من هستم با فرزندانی که خدا به من داده است.»
۱۴ چون این فرزندان دارای جسم و خون هستند، پس او نیز جسم و خون به خود گرفت و مانند آنها گردید تا به وسیلۀ مرگ خود، شیطان را که بر مرگ قدرت داشت نابود سازد ۱۵ و کسانی را که به خاطر ترس از مرگ، تمام عمر خود را در برده گی به سر بُرده اند، آزاد سازد. ۱۶ البته او نیامد که فرشته گان را کمک کند بلکه آمد تا به نسل ابراهیم کمک کند. ۱۷ پس برای او از هر لحاظ ضرور بود که مانند برادران خود گردد تا امکان آن را داشته باشد که به عنوان کاهن اعظم آنها، چنان با مهر و وفا در خدمت خدا قرار گیرد که گناهان مردم بخشیده شود. ۱۸ چون خود عیسی مورد وسوسه قرار گرفت و رنج کشید، قادر است آنهایی را که با وسوسه ها روبرو هستند، یاری فرماید.
۱ چون وعدۀ دریافت آرامش خدا هنوز باقی است، پس باید بسیار متوجه باشیم مبادا کسی در میان شما پیدا شود که این فُرصت را از دست بدهد. ۲ زیرا این خبر خوش همان گونه که برای آنها اعلام شده بود، برای ما نیز اعلام شده است، اما آنها از اعلام کلام خدا سودی نبردند زیرا وقتی آن را شنیدند، همراه با ایمانداران در اطاعت کردن متحد نشدند. ۳ پس فقط ما که ایمان آورده ایم، به آرامش او دست می یابیم. اما خدا در مورد بی ایمانان چنین فرموده است:
«در خشم خود سوگند یاد کردم که
آنها در آرامش من ساکن نخواهند شد.»
هر چند این آرامش از زمان آفرینش دنیا آماده شده بود. ۴ زیرا در جایی دربارۀ روز هفتم چنین نوشته شده است:
«و خدا در روز هفتم همۀ کار آفرینش را تمام کرد و آرامش اختیار نمود.»
۵ و در اینجا، خدا باز هم در ادامه می گوید:
«آنها در آرامش من ساکن نخواهند شد.»
۶ پس هنوز فُرصت است که عده یی شامل این آرامش شوند اما آنهایی که اول اعلام خبر خوش را شنیدند به خاطر نافرمانی شان آرامش نیافتند. ۷ پس خدا باز هم روز دیگری یعنی امروز را تعیین می کند، چنان که سالها پیش به وسیلۀ داوود گفته شده بود:
«امروز اگر صدای خدا را می شنوید، سنگدل نباشید.»
۸ اگر یوشع به آنها آن آرامش را می داد، مدتها بعد، خدا باز هم دربارۀ یک روز دیگر سخن نمی گفت. ۹ بنابر این یک آرامش، مانند آرامش روز سَبَت، برای قوم خدا هنوز هم باقی است. ۱۰ پس هر کس که به آرامش وعده شدۀ خدا وارد شود از کار خویش دست می کشد، همان طور که خدا نیز در روز هفتم خلقت از کار خویش دست کشید. ۱۱ پس بیایید جدی بکوشیم که در آن آرامش شامل شویم، تا کسی از ما گرفتار همان نافرمانی نشود.
۱۲ زیرا کلام خدا، زنده، پُر قدرت و فعال است و از هر شمشیر دو دَم تیزتر می باشد و تا اعماق روح، نفس، مفصلها و مغز استخوان نفوذ می کند و نیتهای دل انسان را تشخیص می دهد. ۱۳ در آفرینش هیچ چیزی از نظر خدا پنهان نیست بلکه همه چیز در برابر چشمان او برهنه و آشکار بوده و همۀ ما باید حساب خود را به او پس بدهیم.
۱۴ چون کاهن اعظمی داریم که به عرش برین رفته است، یعنی عیسی، پسر خدا، پس بیایید اعتراف به ایمان خود را محکم نگهداریم. ۱۵ زیرا کاهن اعظم ما کسی نیست که نتواند با ضعفهای ما همدردی کند، بلکه کسی است که مانند ما در هر چیز وسوسه شده است، اما هیچ گناهی نکرد. ۱۶ پس بیایید با دلیری در دعا به تخت فیض خدا نزدیک شویم تا رحمت بیابیم و در وقت احتیاج از او فیض یابیم.
در تأملات قبلی خود، به این فکر شگفت‌انگیز پرداختیم که پسر خدا انسان شد تا رنج ببرد. ابتدا به مرگ رنج‌آور او (عبرانیان ۲:۹) و سپس به کامل شدن او از طریق رنج‌ها برای رهبر نجات ما شدن، و آوردن بسیاری از پسران به جلال (آیه ۱۰) پرداختیم.
در آیه ۱۸ از فصل ۲، می‌توانیم بر نوع دیگری از رنج که او تحمل کرد، تأمل کنیم. در آیه ۱۷، به ما گفته شده است که لازم بود او در همه چیز مانند برادران خود شود – به جز گناه (۴:۱۵). چه فیضی از جانب او، که او زندگی در این دنیا را همانطور که شما و من می‌شناسیم تجربه کند تا بتواند اکنون در حضور خدا یک کاهن اعظممهربان و وفادار برای ما باشد. ممکن است هیچ کس آنچه را که شما از سر می‌گذرانید درک نکند، اما او درک می‌کند، و حتی اکنون برای شما شفاعت می‌کند.
کلمه «وسوسه شده» در آیه ۱۸ ممکن است «آزمایش شده» ترجمه شود، و هم فکر وسوسه به عنوان پیشنهادی که ما را به گناه می‌کشاند، و هم آزمایش یا امتحانی که ممکن است تحمل کنیم، را شامل می‌شود. این کمالخداوندعیسی را پیش روی ما قرار می‌دهد. هنگامی که او توسط شیطان در بیابان وسوسه شد، حتی پیشنهاد خروج از اراده پدرش باعث رنج او شد. برخلاف او، ما طبیعتی گناهکار داریم که به پیشنهاداتی برای خروج از اراده خدا پاسخ می‌دهد. اما خداوند مبارک ما، که رنج وسوسه شدن را تحمل کرد، قادر است در ساعت وسوسه به ما کمک کند و ما را در قدرت خود و با استفاده از کلام خدا پیروز گرداند.
ما همچنین می‌توانیم به خداوندعیسی در تمام آزمایشاتی که در راه تحمل کرد، فکر کنیم. او این آزمایشات را تحمل کرد تا خدا را در آنها جلال دهد، و همچنین تا بتواند در ساعت آزمایش ما به ما کمک کند.
در آیه ۱۰، او رنج کشیده است تا رهبر ما باشد. در آیه ۱۸، او رنج کشیده است تا بتواند به کنار ما بیاید و ما را در رنج‌هایمان یاری کند. تمام ستایش‌ها از نام او باد!
