۱ من فکر و مطالعۀ زیاد کردم و دانستم که خدا اعمال مردم صالح و دانا را اداره می کند، اما اینکه چرا حوادث نیک و بد برای شان رخ می دهد، آن ها نمی دانند. ۲ همگی با همین حوادث روبرو می شوند. فرقی نمی کند که کسی راستکار باشد یا بدکار، خوب باشد یا بد، پاک باشد یا نجس، قربانی کند یا نکند، شخص نیک باشد یا گناهکار، قسم بخورد یا نخورد. ۳ از تمام حوادثی که در جهان رخ می دهد بدترین آن ها این است که همۀ انسانها با هرگونه اتفاقات روبرو می شوند؛ و انسان تا که زنده است از شرارت و دیوانگی دست نمی کشد و دفعتاً می میرند. ۴ اما برای هر کسی که زنده است، امیدی باقی است. سگ زنده بهتر از شیر مُرده است. ۵ کسی که زنده است می داند که یک وقت می میرد، اما مُرده ها نمی دانند. مرده ها پاداشی نمی گیرند و حتی یاد آن ها از خاطره ها فراموش می شود. ۶ دوستی، دشمنی و احساسات شان همگی با خود شان از بین می روند و دیگر در آنچه که در این جهان رخ می دهد، سهمی نخواهند داشت.
۷ پس بروید نان خود را با لذت بخورید و شراب تان را با دل خوش بنوشید و سرخوش باشید، زیرا خدا می خواهد که از نعمت های او برخوردار باشید. ۸ تا می توانید از زندگی لذت ببرید و خوش و خندان باشید. ۹ از هر روز بیهودۀ این زندگی که خدا در دنیا به شما داده است، با همسر تان که دوستش دارید، لذت ببرید و از زحمتی که می کشید، بهره بگیرید. ۱۰ هر کاری که می کنید، آن را بخوبی انجام بدهید، زیرا در دنیای مردگان که روزی شما هم به آنجا می روید نه کار است، نه اندیشه، نه علم و نه حکمت.
۱۱ در این دنیا متوجه مطلب دیگری هم شدم و آن این است که تیز ترین دونده همیشه در مسابقه برنده نمی شود و شجاع ترین جنگجو در جنگ همیشه پیروز نمی گردد. مردم دانا هم گاهی روزی نمی یابند، اشخاص با ذکاوت همیشه پولدار و ثروتمند نمی شوند و مردان با تجربه و کاردان همیشه به جاه و مقام نمی رسند. همه چیز مربوط به طالع و زمان است. ۱۲ کسی نمی داند که چه بر سرش می آید. مثلیکه ماهی دفعتاً در تور گرفتار می شود و پرنده در دام می افتد، انسان هم در وقتی که انتظارش را ندارد، گرفتار بلای ناگهانی می گردد.
۱۳ در این دنیا یک نمونۀ حکمت را دیدم که برای من بسیار مهم بود. ۱۴ در یک شهر کوچک مردم کمی زندگی می کردند. پادشاه بزرگی به آن شهر حمله آورد و آن را محاصره کرد و قوای او بدور آن سنگر گرفتند. ۱۵ شخص فقیر و بینوائی در آن شهر سکونت داشت. او در عین حال مرد دانا و عاقلی بود که می توانست آن شهر را نجات بدهد، اما کسی به فکر او نبود. ۱۶ من همیشه به این عقیده بودم که حکمت بهتر از قدرت است، اما دیدم که اگر یک شخص دانا و عاقل فقیر باشد، مردم او را خوار شمرده به حرف او توجهی نمی کنند. ۱۷ بهتر است که به سخنان آرام یک شخص دانا گوش داد نه به فریاد رهبر احمقان. ۱۸ حکمت بهتر از هر سلاح جنگی است، اما کار یک احمق خرابی های زیادی ببار می آورد.
۱ اگر به وسیلۀ مسیح دلگرم هستید، اگر محبت او مایۀ تسلی شماست، اگر با روح مقدس مشارکت دارید و اگر احساس مِهر و شفقت در بین شما وجود دارد، ۲ پس تقاضا می کنم که با هم یک فکر بوده، محبت دو جانبه و هدف مشترک داشته باشید و به این ترتیب خوشی مرا به کمال برسانید. ۳ هیچ عملی را از روی خودخواهی و غرور انجام ندهید بلکه با فروتنی، دیگران را از خود بهتر بدانید. ۴ تنها در فکر خود نباشید بلکه به نفع دیگران هم فکر کنید. ۵ همان طرز تفکر را داشته باشید که عیسای مسیح داشت:
۶ او از ازل دارای ذات الهی بود،
اما این را غنیمت نشمرد که برابری با خدا را به هر قیمتی حفظ کند.
۷ بلکه خود را از تمام برتری های آن خالی نمود
و به صورت یک غلام درآمد و شبیه انسان شد.
۸ چون او به شکل انسان در میان ما ظاهر گشت، خود را تا سرحد مرگ حقیر ساخت
و از روی اطاعت حاضر شد حتی مرگ بر روی صلیب را بپذیرد.
۹ از این خاطر خدا او را بسیار سرافراز ساخت
و نامی را که مافوق جمیع نامهاست، به او عطا فرمود،
۱۰ تا این که همۀ موجودات
در آسمان، روی زمین و زیر زمین،
با شنیدن نام عیسی زانو بزنند.
۱۱ و همه برای جلال خدای پدر، با زبان خود اعتراف کنند
که عیسای مسیح، خداوند است.
۱۲ بنابر این ای عزیزانم، همان گونه زمانی که نزد شما بودم و همیشه از من اطاعت می کردید، اکنون که از شما دورم، باید از من بیشتر اطاعت کنید و نجات خود را با ترس و لرز به کمال برسانید، ۱۳ زیرا خداست که با لطف خود، اراده و قدرت هر کاری را در شما ایجاد می کند.
۱۴ هر کاری را بدون مجادله و شکایت انجام دهید، ۱۵ تا در این زمان که همه گمراه و سرکش هستند، شما بدون تقصیر و گناه، فرزندان بی عیب خدا باشید و مانند نور در دنیای تاریک بدرخشید. ۱۶ پیام زندگی را همیشه در اختیار مردم بگذارید. اگر چنین کنید، من دلیلی خواهم داشت که در روز برگشت عیسای مسیح به شما افتخار کنم، زیرا این نشان خواهد داد که کار و زحمت من بی فایده نبوده است.
۱۷ حتی اگر لازم باشد که خون من مانند قربانی برای ایمان شما ریخته شود، در انجام این کار خوشحالم و با شما خوشی می کنم. ۱۸ پس شما هم خوشحال باشید و با من خوشی کنید.
۱۹ به عیسای مسیح امید دارم که بتوانم به زودی تیموتاووس را نزد شما بفرستم تا از احوال شما با خبر شده و خاطرم جمع شود. ۲۰ زیرا من کس دیگری را مانند او نمی شناسم که واقعاً در فکر شما باشد. ۲۱ دیگران همه به فکر خود هستند و در فکر کار عیسای مسیح نمی باشند. ۲۲ اما شما تیموتاووس را خوب می شناسید و می دانید که او مانند یک پسر که به پدر خود خدمت می کند، با من در انتشار خبر خوش خدمت کرده است. ۲۳ امیدوارم هر چه زودتر وضعیت من معلوم شود تا او را نزد شما بفرستم. ۲۴ به امید خداوند، می خواهم که خود نیز به زودی نزد شما بیایم.
۲۵ لازم دانستم اپافرودیتوس را که شما برای کمک نزد من فرستاده بودید به شما برگردانم. او برادر ایماندار، همکار خوب و مانند یک سرباز همراه من خدمت کرد. ۲۶ او را بر می گردانم زیرا پشت همۀ تان دق شده است و از این که از بیماری او با خبر گشته اید، بسیار ناراحت است. ۲۷ او واقعاً مریض و حتی نزدیک به مُردن بود اما خدا بر او رحم کرد، نه تنها بر او بلکه بر من نیز رحم نمود تا مبادا غم او هم بر غمهای دیگر من افزوده شود. ۲۸ پس بیشتر علاقمند شدم که او را نزد شما بفرستم تا شما با دیدن او یک بار دیگر خوشحال گردید و غم من هم کمتر گردد. ۲۹ پس با خوشی او را به عنوان برادر خود در خداوند بپذیرید و به اشخاصی مانند او احترام بگذارید. ۳۰ زیرا او نزدیک بود در راه خدمت به عیسای مسیح جان خود را از دست بدهد و برای خدمتی که شما از دور نمی توانستید به من انجام دهید، جان خود را به خطر انداخت.
جامعه ۹:۱۴–۱۵ · فیلیپیان ۲:۸ · TDV
افکار طبیعی قلب‌های ما چقدر منحرف هستند! اگر مردی که در عزت و مقام بالا قرار دارد، طرحی خردمندانه برای نجات شهر خود از حمله مهیب یک دشمن بزرگ تدوین کند، بسیار مورد تحسین قرار می‌گیرد و احتمالاً باید بنای یادبودی به افتخار او برپا شود. اما مرد فقیری که چنین حکمتی از خود نشان می‌دهد، فراموش می‌شود.
خداوند با حکمتی چنان عالی مقرر فرموده است که پسر محبوب خودش، آن که شایسته عزتی بی‌نهایت بالاتر از عالی‌ترین مردان است، به عنوان مردی فقیر به این جهان بیاید. او با فروتنی شگفت‌انگیز و مهربانی بزرگ به جهانی آمد که در مقایسه با جهانی که او خلق کرده بود بسیار کوچک، و در مقایسه با نیروهای عظیم قدرت شیطانی که مردان را کاملاً احاطه کرده بود، بسیار ضعیف بود.
این مرد فقیر با حکمتی فراتر از تصور ما عمل کرد، نه تنها طرحی برای نجات جهان ابداع کرد، بلکه زندگی خود را فدا کرد تا این طرح را به کمال برساند: «او خود را فروتن ساخت و تا حد مرگ، حتی مرگ صلیب، مطیع شد» (فیلیپیان ۲:۸). کار تمام شده او سرانجام این جهان را از هر خطری آزاد خواهد کرد، و به وسیله آن، بی‌شمار روح قبلاً برای همیشه از پایانی وحشتناک نجات یافته‌اند.
امروزه چند نفر واقعاً این مرد فقیردانا را به یاد می‌آورند؟ متأسفانه، توسط بسیاری او فراموش شده است. در مقابل، بگذارید هر ایمانداری با قلبی پر و با پرستش و ستایش، او را با خوشحالی به یاد آورد.
